دیدار فعالان جنبش زنان با خانواده هدایت: بهاره افتخار جنبش زنان است

کانون زنان ایرانی -ترانه بنی یعقوب:”بهاره هدایت از افتخارات جنبش زنان ایران است و ما تا زمان آزادی اش از هیچ تلاشی فرو گذار نخواهیم کرد.”این را فعالان جنبش زنان خطاب به خانواده بهاره هدایت می گویند.

بهاره هدایت فعال دانشجویی؛ صبح روز دوشنبه ۱۸تیر ماه به همراه پنج تن دیگر از اعضای دفتر تحکیم وحدت مقابل دانشگاه امیرکبیر دستگیر شد.

دیروز-پنج شنبه- تعدادی از فعالان جنبش زنان در حمایت از او نزد خانواده اش رفتند.بهاره و دیگر اعضای دفتر تحکیم وحدت روز ۱۸ تیر که نماد جنبش دانشجوئی است در اعتراض به برخوردهای اخیر با دانشجویان امیر کبیر و دیگر دانشجویان دستگیر و روانه زندان اوین شدند.اما اکنون با گذشت بیش از پنج روز از دستگیری بهاره هنوز خبری از او به خانواده اش نرسیده است.

او سال گذشته نیز در تجمع ۲۲خرداد میدان هفت تیرکه در اعتراض به قوانین تبعیض امیز علیه زنان برگزار شد چند روزی را در همین زندان به سر برده بود.مادر بهاره که چادر سفید رنگی بر سر دارد با صدای گرفته از وضعیت دخترش اظهار نگرانی می کند :” بهاره تنها دختر دستگیر شده این جمع است اما با این همه تاکنون با خانواده اش تماسی نداشته است و این مرا بسیار نگران می کند. همیشه از بهاره می پرسیدم اگر روزی مشکلی برایت پیش بیاید من و پدر پیرت چه کاری باید انجام دهیم که او همیشه در پاسخ می گفت مادر نگران نباش در چنین مواقعی دوستانم پی گیر کارهایم خواهند بودو لازم نیست شما کاری کنید.”

اما وقتی مادر بهاره خبر دستگیری او را به همراه همه دوستانش می شنود بسیار نگران می شود و احساس می کند او تنها مانده است.آهی می کشد و ادامه می دهد:”اما با دیدن شما روحیه ام واقعا عوض شد و فهمیدم هنوز کسانی هستندکه به بهاره و دوستانش بیاندیشد”

سپیده خواهر بهاره که دختر شانزده ساله ای است آرام و با طمانینه به حرف های میهمانان گوش می دهد.و گاهی در تایید حرفهای آنها سری تکان می دهد اما غم عمیقی در ته چشمانش به چشم می خورد.بهاره آنقدر دختر پر شور و فعالی است که جای خالی اش در خانه شان کاملاً به چشم می خورد.

مادربهاره از روز دوشنبه روز دستگیری دخترش می گوید:روزی که او صبح خیلی زود خانه را ترک کرد و به مادر ش گفت اگر دیر برگشت نگرانش نشود:«به او گفتم خدا پشت و پناهت»وبعد ادامه می دهد:«بهاره هدف و راهش را بر گزیده و کسی هم نمی تواند مانع فعالیتهایش باشد؛من از همه فعالیتهایش با خبرم و برایش دعا می کنم.»

او که از روز دستگیری بهاره به دلیل فشار عصبی کمر درد شدیدی گرفته است از اینکه نمی تواند تلاشی برای آزادیش انجام دهد اظهار تاسف می کند.اما خدیجه مقدم فعال امور زنان با لحنی مادرانه و مهربان دلداریش می دهد:«بدانید که دانشجویان تنها نیستند و همه گروه ها و فعالان اجتماعی از آنان حمایت می کنند.همه کسانیکه به عدالت معتقدند هرگز آنان را تنها نمی گذارند.»

او می گوید برای دیدن مادر بهاره هدایت لحظه شماری می کردم تا ببینم مادر او چگونه زنی است که دختر ی این چنین تربیت کرده است.دختر ی که همواره منافع جمع را بر منافع فردی ترجیح می دهد.به گفته او:«فعالان امور اجتماعی برای حق خواهی فرزندانشان هر کاری انجام می دهند اما هرگز التماس نمی کنند چون فرزندانشان هیچ جرمی مرتکب نشده اند.»

مادر بهاره که غم در چشمانش لانه کرده،با بغضی فرو خورده می گوید:«اما بهاره ناراحتی چشمی داشت،چشمانش چند روز پیش عفونت شدیدی کرده بود می ترسم به وضعیت سلامتش بی توجهی شود.»اما دلداری های اطرافیان تا حدی او را آرام می کند.

نوشین احمدی خراسانی ،فعال جنبش زنان در همین زمان یادآور می شود:«این بچه ها هیچ کار غیر قانونی انجام نداده اند؛طبق اصل ۲۷ قانون اساسی برگزاری تجمعات قانونی است ضمن اینکه این تحصن کوچک و شش نفره بوده است.بهاره هدایت از افتخارات جنبش زنان ایران است و ما فعالان امور زنان تا زمان آزادی او و دوستانش از هیچ تلاشی فرو گذار نخواهیم کرد.”

مادر بهاره تک تک مهمانان را با مهربانی بدرقه می کند ؛نوشین احمدی خراسانی ،پروین اردلان،جلوه جواهری،مریم حسین خواه،زارا امجدیان؛سوسن طهماسبی،ناهید کشاورز،خدیجه مقدم،سارا لقمانی ،سمیه فرید و دیگر فعالان جنبش زنان از جمله دو نفر از اعضای کمیسیون زنان تحکیم وحدت در این دیدار حضور یافتند تا به خانواده این فعال دانشجویی یادآوری کنند که بهاره تنها نیست.