خوانش سلیقه‌ای از قوانین برازنده آنهاست که خواهان رواج بی‌قانونی‌اند
کانون زنان ایرانی: بازداشت ها و دستگیری ها اگرچه برای فعالان حقوق زن در ایران دشواراست اما خللی درمسیر حرکت برابری جویانه آنان به وجود نمی‌آورد. خواست تغییر قوانین نابرابر،خواستی نیست که به این آسانی ها از آن عقب نشینی کرد.
منصوره شجاعی از فعالان کمپین یک میلیون امضا این مطلب را در حالی می گوید که بیش از هفته از دستگیری ۲۵ نفر از فعالان زنان در خرم آباد می گذرد.
پنج شنبه ساعت ۶ صبح ۲۱ شهریور ماه منصوره شجاعی، جلوه جواهری، زارا امجدیان و نفیسه آزاد از اعضای کمپین یک میلیون امضا برای برگزاری کارگاه حقوق زنان وارد خرم آباد شدند و در منزل میزبان که از فعالان اجتماعی خرم آباد و علاقه مندان به کمپین یک میلیون امضا هستند، مقدمات برگزاری کارگاه را فراهم کردند.که در نهایت این جلسه با ورود نیروهای امنیتی برگزار نشد و دستگیری تعدادی از فعالان را به دنبال داشت.
شجاعی معتقد است که چنین اقداماتی نه تنها جریان برابری خواهی حقوق زنان را متوقف نمی‌کند که یکی از ابزار های پیش‌برنده در جریان نیز به شمار می‌آید.
او در پاسخ به اینکه برخورد اخیر نیروهای امنیتی با جلسه خصوصی فعالان کمپین در خرم آباد را چگونه ارزیابی می کنید می گوید:« کمپین یک میلیون امضا نخستین حرکت در تاریخ جنبش زنان است که بر سه محور اصلی آغاز جنبش زنان از زمان مشروطه استوار است .این سه محور اصلی شامل آموزش ، آگاهی و مشارکت است و می‌توان گفت که هر سه محور در طول جریان های سیاسی _ اجتماعی یک‌صد ساله اخیر هرچند با پستی وبلندی های فراوانی مواجه شده اما صیقل خورده وتغییر شکل داده است. این روزها هم خواست چنین جنبشی در کمپین یک میلیون امضا همزمان و از سوی طیف های گوناگون جامعه به پیش می‌رود. یعنی ما در کمپین یک میلیون امضا ادامه همان روند جنبش زنان در مشروطه را داریم که در بخش هایی ارتقا یافته و در قسمت هایی هم تغییر شکل داده است. در مقابل این جریان مشکلاتی به وجود می آید . از جمله آن همین اتفاق اخیر در خرم آباد بود و حمله نیروهای امنیتی به نشستی که در چارچوب خانه و حریم شخصی افراد برگزار می شد.
فکر می کنید در چنین شرایطی چه باید کرد و چگونه باید را ه را ادامه داد؟
جریان‌های بازدارنده از این نوع همواره در برابر جنبش های اجتماعی صف آرایی کرده اند که طبیعی است. در حقیقت ویژگی‌های کمپین یک میلیون امضا که شامل انسجام و یک پارچگی دیکته نشده و شکل گرفته از لایه های مختلف زنان و مردان است موجب شده تا خیلی ها در برابر این حرکت موضعگیری کنند.
فکر می‌کنید نیروهای جوان حاضر در کمپین یا دوستانی که در شهرستان ها کار می‌کنند تا چه حد از چنین برخورد هایی تاثیر می پذیرند؟
بارها اشاره کرده ایم که کمپین تجسمی واحد از خواست زنان است و این مطالبات تحت‌الشعاع هیچ گونه گرایشات سیاسی و ایذایی قرار نمی گیرد.دوستان شهرستان ممکن است که ابتدا دچار هراس های لحظه ای شوند که این طبیعت حضور در صحنه و حرکت های اعتراض آمیز است . تنها راه پیش روی ما نیز همین است که به دوستان شهرستانی و جوانان حاضر در جمع قانونی بودن این حرکت را یادآور شویم. این جریان یک جریان مدنی و خواستار تدوین قوانین عادلانه ازسوی مجلس قانون گذار است و قاعدتا نمایندگان مردم باید پاسخگوی خواست شهروندان و تقاضایشان باشند. وکلایی که از ابتدا این حرکت را حمایت کرده‌اند شیرین عبادی ، نسرین ستوده ، فریده غیرت ، لیلا علی کرمی ، زهره ارزنی و دیگرانی که خود ماده‌های قانونی این جریان را به خوبی می شناسند بهتر است که در این شرایط بحران به طور مرتب از طریق رسانه ها به مردم به ویژه مردم مهربان شهرستان های میزبان اطمینان دهند که این حرکت کاملا قانونی است و خوانش سلیقه ای از قوانین تنها برازنده افرادی است که خواهان رواج بی‌قانونی هستند.
برنامه های کمیته آموزش چطور پیش می رود؟
ببینید الان گروه آموزش کمپین با کوله باری از تجارب یکساله و دفترچه هایی که به طور مرتب از طریق بازخوردهای مردم از طیف های گوناگون مورد ارزیابی قرار می گیرد به برگزاری کارگاه مشغول است . این کارگاه ها به طور مرتب تکرار می‌شود . البته باید بگویم که هیچ مسئولیتی و خطری متوجه امضا کنندگان نمی‌شود و این حق مدنی افراد است که بدون واسطه از نمایندگان منتخب خود در مجلس درخواست کنند و طلب عدالت و برابری را با امضای این دفترچه‌ها عمومی کنند.اما اینکه ضمانت اجرایی برای دستیابی به حق برخورداری از این امنیت چیست، تنها از طریق مشارکت بیشتر، حضور مردمی و دخالت تمام اقشار میسر می‌شود.
