گزارشگران بدون مرز از روزنامه نگاران،وب نگاران و مدافعان حقوق زنان حمایت می کند

گزارشگران بدون مرز اعلام می کند : “هر روز تعداد بیشتری از زنان روزنامه نگار، مدافع حقوق زنان، وبلاگ نویس و حتا کاربران ساده اینترت برای دفاع از حقوق خود، از سوی دولت های سرکوب گر و گروه های مذهبی، تهدید و سرکوب می شوند. از هر روشی برای سد کردن تلاش زنان در طرح حقوق خود استفاده می کنند : تعقیب قضایی، زندانی کردن، خشونت، تهدید به مرگ.

امروز وظیفه ماست که از زنان و مردانی که خواهان آزادی بیان برای دفاع از حقوق زنان هستند، دفاع کنیم. این موضع نباید به یک امر ممنوعه بدل شود. نباید پذیرفت که در سال ٢٠٠٨ برای دفاع علنی و آزادنه از حقوق زنان، انسان ها زندانی شده و یا به مرگ تهدید شوند. ”

در ایران وب نگاران فمینیست، تلاشگران آزادی بیان هستند، از اینترنت برای ابراز آزادنه ی نظرات خود و فرار از سانسور سود می جویند، آنها هر روز فعالتر و تعدادشان بیشتر می شود. اما آنها نیز در تیر رس دولت رییس جمهور محمود احمدی نژاد قرار دارند. دریک سال گذشته بیش از چهل فعال زن دستگیر شدند که ٣٢ تن از آنها روزنامه نگار و وب نگار بودند. آنها در خیابان های تهران برای طرح خواسته هایشان تجمعی مسالمت آمیز برگزار کرده بودند و سپس این جنبش اعتراضی را در وبلاگ ها و نشریات اینترنتی خود پی گرفتند. تقریبا همه ی این زنان تحت تعقیب قضایی قرار دارند، در دادگاه ها به زندان و شلاق محکوم شده اند و با سپردن وثیقه آزاد هستند. برخی از آنها چندین هفته زندانی شده اند. وزیر اطلاعات در فروردین ماه سال جاری جنبش زنان را به ” براندازی” و ” وابستگی به خارج” متهم کرد.

٨ بهمن ماه، پروانه انتشار نشریه وزین زنان به اتهاماتی چون ” به خطر انداختن سلامت روحی، فکری و روانی مخاطب و “سیاه ‌‌نمایی وضعیت زنان در جمهوری اسلامی” از سوی هیات نظارت بر مطبوعات لغو شد. ده ها تن از زنان همکار این روزنامه نیز به صف بیکاران پیوستند. زنان نخستین قربانی توقیف نشریات نیز به شمار می روند. از سوی دیگر در آخرین اقدام علیه زنان، ماموران امنیتی در تاریخ ١٣ اسفند ماه مانع خروج پروین اردلان وب نگار فمینیست و همکار سایت تغییر برای برابری، یکی از سایت های مدافع حقوق زنان،از کشور شدند. وی برای دریافت جایزه خود به کشور سوئد می رفت. بنیاد اولاف پالمه جایزه حقوق بشر ۲۰۰۷ خود را به این روزنامه نگار اهدا کرده است. پروین اردلان همجون دیگر همکارانش، بارها از سوی مقامات قضایی و امنیتی احضار و مورد بازجویی و بازداشت قرار گرفته است. در فروردین سال جاری از سوی شعبه شش دادگاه انقلاب اسلامی تهران به اتهام “تبانی و اجتماع جهت بر هم زدن امنیت کشور” به شش ماه زندان قطعی و دوسال نیم زندان تعلیقی، برای شرکت در تظاهرات ٢٢ خرداد ١٣٨۵در تهران، محکوم شده است. در این تظاهرات مسالمت آمیز که از سوی نیروهای انتظامی به خشونت کشیده شد و ده ها تن بازداشت شدند، بر روی پلاکارد های زنان نوشته شده بود ” ما زنیم، انسانیم، اما حقی نداریم و حقوق زنان حقوق بشر است.”

در افغانستان یک مرد برای دفاع از حقوق زنان در خطر اعدام قرار دارد. سید پرویز کامبخش که از تاریخ ۵ عقرب (آبان) ١٣٨۶ در بازداشت بسر می برد، از سوی دادستا ن(سارنوالی) متهم به ” در اختیار داشتن و انتشار مقاله ای کفر آمیز ” شده بود. روزنامه نگار جهان نو، نوشته ای به نام “آیات زن ستیز در قرآن” را از روی سایت های اینترنتی برگرفته است. این روزنامه نگار جوان در تاریخ ٢ دلو (بهمن) ١٣٨۶ از سوی شعبه امنیت عامه دادگاه ابتدایی ولایت بلخ، به شکل غیر علنی و بدون حضور وکیل مدافع به اتهام ” اهانت به دین اسلام و پخش مقاله ای کفرآمیز” به اعدام محکوم شد. این حکم با اعمال فشار از سوی شورای علمای بلخ صادر شده است.

در این کشور محافظه کاران می گویند که تعداد زنان در رسانه های تصویری محلی زیاد است و در پی آن هستند تا قانونی برای” رعایت ارزشهای و پوشش اسلامی” به تصویب رسانند. در ماه دلو (بهمن) سال جاری افراد ناشناسی که خود را نماینده طالبان معرفی می کردند، سه روزنامه نگار زن افغان را در شهر مزار شریف، تهدید به مرگ کردند. این افراد به یکی از این روزنامه نگاران گفته بودند ” اگر به کار در تلویزیون ادامه بدهی ما همه ی خانواده ات را اختطاف( ربوده) می کنیم.” علیرغم درخواست و مراجعه این روزنامه نگاران به مقامات مسئول ولایتی و امنیتی، اما آنها از محافظت پلیس برخودار نشدند. در آخر نزدیک به یک سال پس از قتل ذکیه ذکی یکی از چهره های برجسته ی روزنامه نگاری مستقل افغانستان، هنوز پلیس نتوانسته است که قاتلان او را دستگیر کند. مدیر رادیو صدای صلح به دفاع از حقوق زنان معروفیت داشت.

در هند تسلیمه نسرین دوباره و از اواخر نوامبر ٢٠٠٧ تحت حمایت پلیس زندگی می کند. وی برای نوشته هایش که نقض حقوق زنان را به نام اسلام، افشا می کند، بازهم مورد تهدید قرار گرفته است. نیکلا سرکوزی رئیس جمهور فرانسه در پایان ماه ژانویه ٢٠٠٨ و درپی سفر رسمی اش به هند قرار بود، شخصا نشان سمون دوبوار( نشان عالی فرانسه برای شجاعت در دفاع از حقوق زنان) را به وی اهدا کند، اما با اکراه مقامات هند که از سوی گروه های افراطی مسلمان تحت فشار قرار دارند. این دیدار لغو شد.

در مصر نوال سعداوی نویسنده معروف و بنیان گذار انجمن عرب برای همبستگی زنان، از سوی دستگاه قضایی تحت تعقیب قضایی قرار گرفت و مجبور به ترک کشور و اقامت در اروپا شده است.

در آرژانتین مورد کلودیا آخونا روشنگر وضعیت مدافعان حقوق زنان است. این روزنامه نگار که سردبیر ی یک آژانس خبری آنلاین به نام واخا (VACA) و روزنامه ای به نام مو (MU)را بر عهده دارد. پس از انتشار کتابی در باره وضعیت زنان خود فروش در خیابان های بوئینس آیرس و روشنگری در باره ی دست داشتن برخی از مقامات کشور در شبکه های فروش این زنان، از ماه ژوئیه از سوی پلیس مورد آزار و اذیت قرار گرفته است. این روزنامه نگار اعلام کرده است که ماموران پلیس همه مراجعان به دفتر کارش را مورد کنترل و شناسایی قرار می دهند.

گزارشگران بدون مرز انجمن بین المللی دفاع از روزنامه نگاران زندانی و آزادی مطبوعات بر مبنای اصل ١٩ اعلامیه جهانی حقوق بشر است