روز جهانی زن به روایت کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل
ناوانتم پیلای
اینجانب برای جشن گرفتن در روز جهانی زن دلایل بسیاری دارم. در دوره زندگی ام شاهد تحول غیرقابل تصور در کشور خود و سراسر جهان بوده ام. قدرت ایستادگی مردم عادی در برابر بی عدالتی هایی که با آن رو یا رو بوده اند و آنانی که در مقابله با تمامی نابرابری ها توفیق داشته اند، را به چشم دیده ام. به عنوان زنی رنگین پوست که در فقر رشد و نمو یافته، تبعیض جنسیتی، نژادی و طبقاتی را تجربه کرده ام. امروز، توانمندی زنان، قدرت چیره شدن بر آسیب پذیری های خاص ناشی از این اشکال سه گانه تبعیض را مورد تجلیل قرار می دهم.
به عنوان دانشجوی جوان رشته حقوق تحت آپارتاید، به من هشدار داده شده بود انتظار نداشته باشم منشی های سفید پوست از من دستور بگیرند. توفیق این را داشتم که پس از فارغ التحصیلی به استخدام وکیلی سیاه پوست در آیم، اما ابتدا وادارم کرد سوگند یاد کنم که حامله نشوم. به عنوان کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل وظیفه ام حمایت و ارتقای حقوق بشر مشتمل بر حقوق زنان در مورد تمامی زنان است. نگران این هستم که بحران جهانی اقتصاد که در حال حاضر با آن رو به رو هستیم تاثیر نامتجانسی بر زنان بگذارد. زنان اکثریت فقرا و فاقدان حقوق مدنی را تشکیل می دهند. آنان با محرومیت از حقوق اقتصادی و اجتماعی همچنین حقوق مدنی و سیاسی رو به رو هستند. شناسایی تمامی این حقوق، که مستحق آنند، بنیاد توانمند سازی زنان را تشکیل می دهد.
زنان هنوز مزد برابر برای انجام کار برابر دریافت نمی کنند، و از حمایت حقوقی که در محل کار به سایران ارائه می شود، بهره نمی برند. کارگران محلی، به ویژه کارگران مهاجر، اغلب خارج از حدود قوانین کار قرار می گیرند. در بسیاری از کشورها، قوانین، دسترسی زنان به استقلال مالی را دچار تضییق می کند، تبعیضاتی علیه آنان در امور اشتغال، دارایی و ارث به وجود می آورد. به علاوه، سیاست های اقتصادی اغلب بر علیه زنان تبعیض آمیز است، فاصله بین غنی و فقیر را عمیق تر می کند و زنان را از استطاعت پایدار معیشتی محروم می سازد.
خشونت علیه زنان آسیب پذیری آنان را تشدید می کند. سازمان ملل به آن مانند “همه گیری” می نگرد. به عنوان وکیل مدافعی که علیه خشونت خانگی کار می کند، مشاهدات دست اولی از تاثیر این خشونت بر زنان، کودکان و خانواده ها دارم که از این جرایم که معمولا پوشیده می مانند و با معافیت از مجازات، مورد حمایت قرار می گیرند، خرد و متلاشی شده اند. درست همان گونه که خشونت علیه زنان سلاح استیلا در خانه است، در نبردهای مسلحانه نیز سلاحی جنگی است. به عنوان قاضی در دادگاه سازمان ملل متحد برای رواندا، شهادت زنان درباره سبعیت خشونت جنسی را می شنیدم و می دیدم که این خشونت چگونه به کار گرفته می شد تا خانواده ها و جوامع را به نابودی بکشد.
امروز اینجانب با وجود گستردگی خشونت و تبعیض علیه زنان روز جهانی زن را جشن می گیرم. به دلیل توانایی زنانی جشن می گیرم که روحیه شان را نمی توان شکست، آنانی که دوام می آورند و حتی پیشرفت نیز می کنند. من برای پنداره برابری بین زنان و مردان که در چهارچوب قانون بین المللی حقوق بشر گرامی داشته می شود، و تلاش های دسته جمعی مان در حرکت به سوی آن پنداره و تبدیل آن به واقعیت برای تمامی زنان و مردان در سراسر جهان، جشن می گیرم. همچنین از شمار رو به افزایش مردانی تجلیل به عمل می آورم که درک می کنند برابری جنسی به سود هم مردان و هم زنان است و تجلیل از آنان که برای خاتمه خشونت و تبعیض علیه زنان کار می کنند. امسال موضوع روز بین المللی زن “زنان و مردان: متحد برای خاتمه خشونت علیه زنان،” نه تنها تصدیق، بلکه فراخوانی برای اقدام نسبت به پشتیبانی از نهضت جهانی معرفی شده به وسیله دبیرکل سازمان ملل متحد است.
محک هایی برای پیشرفت وجود دارند مانند حضور زنان در مجلس (پارلمان)، زنانی که سران دولت هستند، زنان در عالی ترین دادگاه ها ، و زنان در سازمان ملل متحد. شاید به همین دلیل، دخترانی را در سراسر جهان می بینم که با حس دیگری از خود نسبت به آنچه به من و بیشتر زنان نسل من داده شده بود، رشد می کنند. این دختران قدرتمند هستند و به رفتار های زیان آورهمچون ازدواج زودهنگام، ختنه زنانه، و آزار جنسی نه می گویند. آنان می خواهند به مدرسه بروند و تحصیل کنند. می خواهند وکیل، پزشک، قاضی، نماینده مجلس شوند. می خواهند در دنیایی که در آن زندگی می کنند، تغییر به وجود آورند. می دانم که این کار را می کنند و از این دختران در روز بین المللی زن تجلیل به عمل می آورم. آنان آینده ما هستند.
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل