سیمین بهبهانی؛ بانویی که زنانه ایستاد و سرود
کانون زنان ایرانی-امروز شبکه های اجتماعی پر شده است از نام بانویی شاعر که هرگز جنبش زنان ایران را تنها نگذاشت .سیمین بانوی شعر ایران .
سیمین بهبهانی شاعر و غزلسرای نامی ایران بامداد امروز سه شنبه ۲۸ مردادماه در سن ۸۸ سالگی درگذشت.شاعری که نخستین شعرهایش را در ۱۴ سالگی سرود و همیشه با قلم و حضورش از جنبش زنان ایران حمایت کرد.
سیمین و یک عمر مبارزه برای زنان
حضور سیمین بهبهانی در تجمع های اعتراضی و نشستهای جنبش زنان را کمتر کسی می تواند از یاد ببرد . بانویی آراسته که همواره در صف مقدم اعتراض ها حضور داشت و با بیان، سروده ها و حضورش از حقوق زنان سرزمینش دفاع می کرد .او از کودکی آموخته بود که نسبت به مسائل زنان سرزمینش حساس باشد «فخر عظما ارغون»، مادر سیمین، از زنان مشروطه خواه و عضو انجمن «نسوان وطن خواه» بود و برای حقوق زنان مبارزه می کرد.
سیمین بهبهانی که بانام خانوادگی همسر خود شناخته شده است . در سال ۱۳۳۷ وارد دانشکده حقوق شد، حال آنکه در رشته ادبیات نیز قبول شده بود . او سی سال در آموزش و پرورش با سمت دبیری کار کرد.
سیمین در سال ۱۳۴۸ به عضویت شورای شعر و موسیقی در آمد . او،هوشنگ ابتهاج ، نادر نادرپور ، یدالله رویایی ، بیژن جلالی و فریدون مشیری این شورا را اداره می‌کردند . بانوی شاعر در سال ۱۳۵۷ به عضویت کانون نویسندگان در آمد.
آثار سیمین بهبهانی
اولین کتاب شعرسیمین در سال ۱۳۲۹ منتشر شد و بسیاری از سروده هایش، در آوازها و ترانه ها، در پوسترها و شعارهای سیاسی، بازتابی در خور پیدا کرد.
مجموعه اشعار “جای پا” (۱۳۳۵)، “چلچراغ” (۱۳۳۶)، “مرمر”(۱۳۴۲) و “رستاخیز” (۱۳۵۲) از جمله آثار سیمین پیش از انقلاب ایران است.
او از اواخر دهه چهل و در اوایل دهه پنجاه خورشیدی، به همکاری با شورای موسیقی رادیو و تلویزیون ایران پرداخت و بیش از ۳۰۰ ترانه سرود که اغلب با آهنگ های آهنگسازان بزرگ دوران و خوانندگان نامدار وقت اجرا شدند.
نخستین مجموعه اشعار او پس از انقلاب ایران در سال ۱۳۶۰ با عنوان “خطی ز سرعت و از آتش” منتشر شد که تحت تاثیر حوادث انقلاب، فضایی متفاوت از آثار گذشته او داشت. او دو سال پس از آن “دشت ارژن” را منتشر کرد.سه تار شکسته” و “یک دریچه آزادی” از دیگر آثار سیمین بهبهانی است.
سیمین بهبهانی در سال ۲۰۰۹ جایزه سیمون دوبوار برای آزادی زنان را که به کمپین یک میلیون امضا داده شده بود به نمایندگی از جنبش زنان به کشور آورد او همچنین در سال ۱۳۷۸ کاندیدای جایزه نوبل ادبیات شد.
سیمیم وقتی در سال ۲۰۱۰ قصد شرکت در مراسمی به مناسبت روز جهانی زن در شهر پاریس را داشت،اجازه خروج از ایران را نیافت.
سیمین بهبهانی خالق سرود «می سازمت وطن» و بسیاری دیگر از سروده های خاطره انگیز اکنون از میان ما رفته است او زنانه ایستاد ، زنانه سرود . یاد او هرگز فراموش نخواهد شد.