سپیده نعمت اللهی قهرمان بوکس شیراز:برای مقابله با مزاحمت مردان این ورزش را آموختم

کانون زنان ایرانی- ترانه بنی‌یعقوب:” به نظر من همه دختران ایرانی باید یک رشته ورزشی رزمی را بیاموزند” این را سپیده نعمت اللهی قهرمان بوکس (مشت زنی) می گوید.

سپیده ۱۹ ساله دختر اهل شیراز قهرمان سوپر کیک بوکس (فول کنتاکت) است. او چند ماه پیش موفق شد در مسابقات کشوری این رشته مقام سوم را به دست آورد.

او زمانی که ۱۶ ساله بود توسط چند مرد در خیابان تهدید شد آن مردها تا راهروی آپارتمان شان او را تعقیب کردند و قصد ربودنش را داشتند.

یک سال پس از این حادثه نیز اتفاقی مشابه برایش رخ داد:” ساعت سه بعد از ظهر بود که مردی در یک خیابان خلوت چاقویش را زیر گلویم گذاشت و تهدیدم کرد. هر طوری بود از این اتفاقات جان سالم به در بردم اما تا مدتها حاضر نبودم تنها از خانه مان خارج شوم . با اینکه از خانه تا مدرسه ام راهی نبود مادرم هر روز مرا به مدرسه می رساند. از همان موقع بود که تصمیم گرفتم یک ورزش رزمی یاد بگیرم.”

زمان بروز آن حوادث ، سپیده (که دوستانش او را آیلین صدا می‌کنند)احساس خیلی بدی داشت احساسی آمیخته با ترس و بی دفاع بودن ” احساس می کردم هیچ قدرت دفاعی ندارم. احساس خیلی بدی بود احساس ضعف و بدبختی … اما بر آن احساسات غلبه کردم وبه سراغ بوکس رفتم.”

اما مدتهاست چنین حسی به سراغش نیامده دو هفته پیش بود که او دو مرد را که قصد ربودن کیف دوستش را داشتند با یک تکنیک فنی فراری داد. ” نمی دانید چه حس خوبی بود. آن موقع هیچ اضطرابی نداشتم خیلی راحت از پسشان بر آمدم و با یک تکنیک فراری شان دادم.”

این روزها سپیده حتی ساعت ۳ نیمه شب هم از بیرون رفتن نمی هراسد به قول خودش اعتماد به نفس مقابله با هر مزاحم یا مهاجمی را به دست آورده است.

روزهای اولی که ” رشته بوکس” را به عنوان ورزش حرفه ای اش انتخاب کرده بود معمولاً با پوزخند و تحقیر اطرافیان مواجه می شد.

سپیده دختری با جثه بسیار ظریف است و فقط ۴۴ کیلو وزن دارد.” از آنجا که جثه خیلی کوچکی دارم( با خنده می‌گوید :در واقع ۱۲ کیلو زیر وزن نرمال ام). خیلی ها از اینکه بوکس را انتخاب کرده بودم تعجب می کردند” .

این روزها با وجود کسب رتبه قهرمانی این رشته او هنوز هم با تعجب و گاه تحقیر برخی از اطرافیانش روبرو می شود.

” به هر کسی می گویم بوکس کار می کنم اول چشمش گرد می شود و بعد می خندد. بعضی ها هم فکر می کنند دروغ می گویم…..”

می خندد و ادامه می دهد: نمی دانم چرا همه فکر می کند هر کس بوکس کار می کند باید اخمو، خیلی خیلی بزرگ و هیکلی و خشن باشد.

سپیده معمولاً به این حرف ها اهمیت نمی دهد به قول خودش اگر کسی این حرفها را با خنده و تمسخر بگوید .او هم با خنده جوابشان را می دهد و اگر کسی هم با جدیت مسخره اش کند خیلی جدی در مقابلش می ایستد و پاسخشان را می دهد.

او به همه دختران جوان توصیه می کند یک رشته رزمی بیاموزند چون در کشورمان قوانین چندان مشخصی در حمایت از زنها وجود ندارد.

به نظر “سپیده رشته های رزمی با نرمش های منظم موجب تمرکز و آرامش روان می شوند و غیر از این همه منفعت با یادگیری آنها می توان در برابر هر مهاجمی از خود دفاع کرد و اعتماد به نفس روبرو شدن با هر مشکلی را یافت.

او می گوید: هر نوع ورزشی خوب است من هم قبل از بوکس شنا می کردم.

اما امروز به این باور رسیده ام که در کنار هر ورزشی دانستن چند تکنیک دفاعی لازم است . تادر موقع بروز مشکلات که برای دختران جوان ایرانی کم هم نیست از خودمان دفاع کنیم.

او آموختن ورزشهای رزمی را موجب خشن شدن روح و روان انسان نمی داند. سپیده نقاشی می کند و گاهی هم گیتار می زند.

” باور کنید ورزش های رزمی هیچ اثری بر لطافت روح و روان ندارد من اصلاً آدم خشنی نیستم حتی از “خون” و یا ” حرکات بی مورد خشن” می ترسم.

اما یادگیری رشته های رزمی اصلاً ربطی به این چیزها نداردو آنطور که بعضی ها می گویند تاثیری بر روح و لطافت آن نمی گذارد.”

یکی از بزرگترین آرزوهای سپیده که هرگز تحقق نیافته حضور پدرش در هنگام اجرای مسابقاتش است.

او آرزو دارد پدرش حتی برای یک بار هم شده او را هنگام اجرای فنونش ببیند”.با اینکه با حجاب کامل مسابقه می دهیم اما فقط خانم ها می تواننداز مسابقاتمان دیدن کنند. یکی از آرزوهایم این است که پدر، عمو و دایی ام بتوانند مسابقاتم را ببینند اما با این وجود هیچ وقت چنین اجازه ای به ما داده نشده است.

سپیده و دوستانش در حین مسابقات حق عکسبرداری ندارند او از زمانی یاد می کند که در باشگاه شان با حجاب کامل چند عکس یادگاری گرفتند اما با برخورد زشت مسئولان مواجه شدند.

” آنها عکسهایمان را گرفتند و آتش زدند، چند عکسی هم که از خودم دارم با دوربین و یواشکی گرفته ام نمی دانم ما که حجاب کامل داریم و موهایمان پیدا نیست چرا اجازه عکس گرفتن نداریم.”

می پرسم: حجاب کامل باعث افت کارکردتان هنگام مسابقات نمی شود که با کمی مکث می گوید: چرا پوشش کامل باعث می شود گاهی نفس کم بیاورم . با اینکه همه تماشاچیان و مربیان زن هستند اما با این همه باید با حجاب کامل مسابقه دهیم.

دخترانی که علاقمند به آموختن رشته های رزمی هستند باید حتماً از مربی های زن برای آموزش استفاده کنند و اگر مسئولان فدراسیون و دیگر مدیران این رشته بفهمند که دختری از مربی گری یک مرد استفاده کرده با برخوردهای تند و حذفی آنها روبرو می شود.

سپیده در این باره می گوید: برخی مربی های مرد در آموزش دادن قوی تراند و تکنیک های بهتری می دانند. اما کار کردن با این مربیان برای دخترها ممنوع است. در کشور ما برای قهرمانان زن این رشته ارزشی قائل نیستند ما حتی پول گرمکن و خوابگاه مان را در هنگام مسابقات خودمان می پردازیم.

سپیده معتقد است : زنان و مردان از لحاظ جسمانی تفاوت چندانی با هم ندارند و زنان اصلاً نباید ضعف جسمانی را بپذیرند آنها قادرند در هر رشته ورزشی رزمی به موفقیت دست یابند.

((photo1))

یادگیری وشو ( رشته ای رزمی که با حرکات نمایشی همراه است) از دیگر فعالیت های اوست . بزرگترین آرزوی سبیده همچنین موفقیت هر چه بیشتر در رشته اش و کسب مقام مربی گری است.

او ماه بعد عازم مسابقات برون مرزی هند است و امید دارد در این مسابقات مقام قهرمانی به دست بیاورد.

taraneh@irwomen.com