پرواز ممنوع

مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی که در آن توزیع و نمایش فیلم های سینمایی که به تلویح یا تصریح که در آن حاکمیت دین در زندگی و دنیوی نفی شده است یا نظام های غیر دینی را برتر از حکومت های دینی معرفی می کند ممنوع می سازد ، می توان از نقطه نظرات گوناگونی بررسی کرد.

در ادامه این مصوبه که حاصل کار شورای هنری، شورای عالی انقلاب فرهنگی به ریاست آقای علی لاریجانی می باشد، توزیع و نمایش فیلم هایی را که در آن به تبلیغ مکاتبی همچون سکولاریسم، لیبرالیسم و فمینیسم و … می پردازد را ممنوع می کند.

این مصوبه از آن جهت حائز اهمیت است که نه تنها بیانگر نوع نگاه دولت جدید به حوزه هنر و فرهنگ می باشد، بلکه مبین این موضوع است که دولت جدید در ادامه رفتار قیم معامانه ی خود، شهروندان را لایق داشتن حق انتخاب نمی داند یا آنقدر آنان را قابل اعتماد نمی داند که حق با توجه به پیشینه فرهنگی و مذهبی به سادگی تحت تاثیر قرار نگیرند.

بدون در نظر گرفتن این موضوع که اساساً شورای عالی انقلاب فرهنگی با تصویب چنین قوانینی پا را از محدوده اختیارات خود فراتر گزارده است، باید از ایشان پرسید تعریفشان از این مکاتب چه می باشد؟ با توجه به اینکه در غرب که خاستگاه این مکاتب است، تعریف مشخص و جامعی از آنها ندارند. و با توجه به عدم ارائه چهارچوب مشخصی برای این قانون، باید پذیرفت که مصوبه جدید دارای سقف یا کف اجرای مشخص نمی باشد . البته نا گفته نماند که تصویب قوانینی از این دست که اجرای آن ، معیاری در حد سلیقه مجری دارد، در این و به خصوص در حوزه فرهنگ و هنری سابقه نیست.

مانند قانون عدم ” استفاده ابزاری” از زن که در سال ۱۳۷۷ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید و برای متخلفین مجازات حبس را در نظر گرفت، اما نعریفی از استفاده ابزاری ارائه نکرد.

برای مثال ماهیت مکتب فمینیسم از جنبش های حامی حق رای زنان یا حق مالکیت آنان، مخالفان بهره کشی اقتصادی از زنان تا خرده حرکت هایی که قائل به برتری زنان یاحرکت های برتری جویان آنان می باشد گسترده است. آیا از نظر شورا تمامی این حرکت ها غلط می باشد؟

با توجه به تمام تبلیغاتی که این روزها در جهان اسلام و به خصوص ایران در زمینه حقوق زنان و ارائه چهره ای از اسلام که در آن بارها و بارها به جایگاه رفیع زن در خانواده و اجتماع اشاره شده است. تصویب این چنین قوانینی چه نتایجی در بر خواهد داشت؟

اعضای شورای عالی فرهنگی یک نکته بسیار مهم را هنگام تصویب این قانون فراموش کردند و آن تهیه فیلم پیرامون یکی از مکاتب بالا است.

آیا کارگردانان و تهیه کنندگان در داخل کشور حق دارند پیرامون یکی از مکاتب بالا فیلم بسازند و یا تئاتر یا نمایشنامه های رادیویی از حیطه ممنوعیت این قانون خارج هستند؟

آیا میلانی ، حکمت، بیضایی، بنی اعتماد و جیرانی از این پس اجازه ساخت فیلم دارند؟ یا با فیلم های تولید شده توسط ایشان چه باید کرد؟ گیلانه، زندان زنان، سگ کشی، دوزن و …

آیا این قانون به سرعت دامن گیر نشریات، کتاب ها و سایت های اینترنتی را که به عنوان مرجع یا منبع ساخت اینگونه فیلم ها مورد استفاده قرار می گیرند، نخواهد گرفت؟

و در آخر باید از شورا پرسید که بر علیه فیلم ها یا سریال هایی که در آن شفافیت و کرامت انسانی زن زیر پا گذارده می شود چه کرده است؟

آیا نمایش فیلم ها یا سریال هایی که در آنها زن در قالب شیطان به تصویر در می آید مجموعه تلویزیونی ” او یک فرشته بود”، زنان موجوداتی پر سرو صدا که فقط بلدند در طشت رخت می شوید و هوار بکشند و یا ناله و نفرین کنند مجموعه تلویزیون ” متهم گریخت” و …. هم ممنوع خواهند شد؟