مردان این سرزمن

مردان این سرزمین/

بادهای وحشی عصیانگری را/

به اسیری می گیرند/

و دخترکانشان نجابت را/

در میان گیسوانشان به خاک می سپارند/

مردان این سرزمین/

هر روز اندیشه جدیدی را شخم می زنند/

و بذر آینده را می کارند/

و زنانشان در پی زایش کودک ترسند/

– بی رعایت فاصله هر بارداری-

مردان این سرزمین پر از واژه های نگفته اند/

که بی تکرار به حریم اندیشه ها نفوذ می کنند/

و زنانشان سالهاست که گفتن واژه ها را/

از یاد برده اند/

مردان این سرزمین…./