حجاب با ورزش مشکلی ندارد!

شیزنان: ویست عیوب، موسس و رئیس مرکز ورزشی جوانان افغان می گوید:”وقتی زنان تیم های فوتبال افغانستان، که روند رو به رشد قابل ملاحظه ای داشته اند، به میادین بین المللی رسیدند، پوشش آنها که روسری یا کلاه بیس بال، بود، برای افراد بسیاری، به خصوص در کشورهای غربی، عجیب به نظر می رسید.در مورد پوشش زنان افغان، به هیچ عنوان اجباری در کار نیست و به تک تک آنها بستگی دارد که چه نوع پوششی را انتخاب می کنند. برخی از آنها روسری های بلند بسر کرده و برخی دیگر، به دستمال سر کوچکی اکتفا می کنند.”

این پوشش از آن جهت است که بسیاری از آنها، تابع قوانین اسلامی، هستند و خود را موظف می دانند سر خود را پوشانده و از لباسهای گشاد و بلند استفاده کنند.

اخیراً و خصوصا در ماه گذشته، که برخی از زنان و دختران جوان ورزشکار، به خاطر خطرات احتمالی استفاده از حجاب و روسری های اسلامی برای خود ایشان و دیگر بازیکنان، از حضور در میدان مسابقه منع شدند، بر سر چگونگی تطبیق و هماهنگی اینگونه عقاید مذهبی و فرهنگی در ورزش کانادا، بحث و گفتگوهای فراوانی صورت گرفته است.

برخی بر این عقیده اند که امنیت در ورزش و رعایت اصول مذهبی، مانعه الجمع نیستند.

یوکا ناکامورا، دانشجوی دکترا در دانشگاه تورنتو، که اخیراً مقاله در مورد حضور زنان مسلمان در ورزش به چاپ رسانده است، معتقد است:” مردم شاید بگویند این ممنوعیت به تفاوتهای مذهبی و قومی ربطی ندارد و تنها مسئله ایمنی در ورزش اهمیت دارد، اما چرا اگر واقعا چنین است، مردم را از روشهای مختلف برای ایجاد ایمنی در ورزش آگاه نمی کنیم؟”

او بعد از اشاره به اینکه بسیاری از زنان مسلمان، روسری خود را پشت سرشان گره می زنند و مشکلی از لحاظ ایمنی ندارند، چنین ادامه می دهد:” من معتقدم این مسئله که همه چیز را سیاه وسفید می بینیم، مشکل ساز و حیرت آور است.”

در کانادا، سه رشتهء فوتبال، جودو و تکواندو بیش از بقیه موارد، مورد توجه خاص قرار گرفته اند. اوایل امسال، دختری ۱۱ ساله در کِبک، به خاطر مخالفت از برداشتن حجاب خود از زمین فوتبال اخراج شد. چندی بعد، یک تیم تکواندو در مونترال، که اکثریت اعضای آن را دختران مسلمان تشکیل می دادند، به خاطر روسری ۵ یا ۶ تن از اعضای آن، از دور مسابقات حذف شد. ماه گذشته نیز، بازهم بهمین دلیل، دختر ۱۱ سالهء جودوکار از ادامه مسابقات وینی پگ، محروم شد. و چند روز بعد، شاهد محرومیت صفا منهم، فوتبالیست ۱۴ ساله مسلمان، از ادمه بازی بودیم.

بعد از آخرین مورد، دستور بررسی های بیشتر صادر شد و استاندار آلبرتا، از مقامات مربوطه، خواست تا به این موضوع در این استان، خاتمه دهند. رحیم جعفر، نماینده حزب محافظه کار این استان در مجلس این کشور، که خود فردی مسلمان است، معتقد است اخراج دختران از مسابقات ورزشی، به اختلافات دامن زده و هماهنگی میان اجتماعات مختلف در کشور را بر هم می زند.

ناکورامی، می گوید:”در کانادا، مسئله حجاب را به عنوان مسئله ای که ایمنی در ورزش را کاهش می دهد، مطرح شد اما در سالیان اخیر در کشورهای دیگر این مسئله به گونه های دیگری نیز اهمیت پیدا کرده است.” او مسائل سالهای اخیر در فرانسه، نروژ، بریتانیا و حتی خود استرالیا، را مثال می زند که زنان مسلمان محجبه به مشکلات متعددی در محیط های اجتماعی، دانشگاهی و ورزشی برخورده اند.

وی سپس، بر ضرورت تحقیقات بیشتر در زمینه خطرات احتمالی حجاب در ورزش و همچنین بررسی انواع مختلف روسری و لباسهای ورزشی مناسب و مطابق با معیارهای زنان مسلمان، تاکید می کند و با استناد به تحقیقات خود و دیگران، می گوید:”که اگر زنان از ورزش روی گردان شوند، برگرداندن آنها به سمت ورزش، کار بسیار دشواری خواهد بود. همه ما همواره درصدد ارتقای سطح حضور مردم و خصوصاً دختران در ورزش و ایجاد انگیزه های بیشتر برای مشارکت در فعالیت های فیزیکی و ورزشی هستیم و همه جا صحبت از چاقی فراگیر و جهانی است. پس بهتر است به جای تهدید افراد، مشارکتشان را آسان تر کرده و برای آنها ایجاد انگیزه کنیم.”

ویست عیوب، به تجربیات خود در افغانستان اشاره می کند و معتقد است که برای کودکان، حضور در دنیای ورزش، برای رشد و پرورش اعتماد به نفس و تقویت شخصیت آنها بسیار ضروری است . وی بر این باور است که تجربه نشان می دهد که همیشه جای مسامحه و سازش وجود دارد و افراط گرایی همواره بر مشکلات دامن زده و اختلافات را بیشتر می کند:” من شخصاً، انواع مختلفی از پوشش سر را در بین زنان مسلمان دیده ام و به من ثابت شده است که در معضل حجاب در ورزش، حد میانه ای هست که ورزش و مذهب را درکنار یکدیگر نگه داشته و به حضور هیچ کدام ضرری نمی رساند.”