باورها، دلیلی برای دوری دختران از ورزش

شیرزنان-ترجمه/مرجان نمازی: در شماره هفته پیش نشریه شیرزنان گزارشی از سوی دانشگاه مینسوتا با عنوان “پرورش دختران فعال ورزشی: رویکردی مستند و بین رشته ای”منتشر شد که در آن به بررسی حضور زنان و دختران در فعالیتهای ورزشی پرداخته بود. در ادامه بررسی این موضوع، گزارش زیر به میزان مشارکت دختران در رشته های مختلفی ورزشی و علل افزایش یا کاهش آن می پردازد: “علیرغم وسعت دانشهای اختصاصی در زمینه فعالیت های فیزیکی دختران و نیز تنوع نتایج مثبت این فعالیت ها در زندگی ورزشکاران، بازهم عواملی چون موانع فراوان، رفتارها، پیش داواریهای کلیشه ای معمول و نیز نابرابری های جنسیتی به طرق مختلف مشارکت آنها را محدود می سازد.

همچنین برخی ناتوانی های فیزیکی و نیز تفاوتهای ظاهری از جمله عواملی هستند که منجر به محدودیت های مختلف زنان و دختران به دسترسی و مشارکت در فعالیتهای متنوع ورزشی می شوند؛ به عنوان مثال تفاوتهای نژادی از جمله این عوامل بوده و دختران رنگین پوستی که به سطوح پایینتر اقتصادی اجتماعی تعلق دارند با مشکلات بیشتری روبرو هستند.

بنابراین درحالیکه دختران ورزشکار زیادی به طور منظم به فعالیتهای ورزشی و فیزیکی می پردازند، دختران و زنانی نیز هستند که بنا به علل مختلف، پایین تر از حد استاندارد لازم برای بهره مندی از سلامتی و رشد کافی به فعالیت های ورزشی می پردازند و حتی ممکن است از حداقل آن نیز امتناع کرده و کاملاً از لحاظ ورزشی بی تحرک محسوب شوند که پیشگیری از نتایج منفی این روند و جبران خسارتهای آن، نیازمند اقدامات و برنامه ریزی های جدی است.”

در این گزارش همچنین می خوانیم:

• میزان مشارکت دختران در انواع فعالیت های ورزشی نسبت به پسران هم سن خود، پایین تر بوده و میزان کناره گیری از ورزش نیز در بین دختران ورزشکار بیشتر است.

• تجربیات دختران از فعالیت های ورزشی عموماً بر اساس تعاریف و معیارهای کیفی بزرگترهایشان است که بجای آنها تصمیم گیری کرده و مدیریت و برنامه ریزی برای فعالیتهای ورزشی انها را به عهده می گیرند که حتی بسیاری از این والدین، خود آموزش رسمی کمی دیده اند یا اساساً از آن بی بهره هستند.

• الگوهای کهنه و کلیشه ای زنانگی و مردانگی همچنان تاثیرات فراوانی بر میزان مشارکت دختران و درخشش آنها در فعالیتهای فیزیکی داشته و آنها را تحت الشعاع قرار می دهند.

• زنان ورزشکار همچنان در رسانه ها از پوشش خبری کافی برخواردار نبوده و این نگاه جنسیتی گستردهء رسانه ها به باور نادرست کم اهمیت بودن ورزش زنان دامن می زند.

• الگوهای سنتی رایج در آموزشهای جسمی و فیزیکی آن دسته از رشته های ورزشی که نیازمند روحیه تهاجمی و قدرت فیزیکی بالا بوده و بر این عوامل بیشتر از مهارت تاکید می شود، باعث شده دختران که بنا به تربیت متفاوت از پسران، در ابتدا مهارت کمتری نسبت به آنها در این رشته های ورزشی داشته باشند، از مشارکت در اینگونه فعالیتهای ورزشی کناره گیری کنند یا در صورت فعالیت، لذت کمتری از آنها ببرند.

این گزارش درصدد است علاوه بر یادآوری ضعفهای موجود و اثرات منفی آنها، به عنوان پلی عمل کرده که شکاف بین بحثهای تئوریکی و عملی را پر کند و کوششی باشد در جهت ایجاد فرصتهای مناسب که دختران و زنان با استفاده ازآنها فعالیتهای ورزشی خود را افزایش یا ارتقا دهند.

برای نمونه تاکید شده است در ایالات متحده، از والدین و اولیای مدارس تا رهبران انجمن ها و قانون گذاران می بایست در جهت حذف موانع مختلفی که دختران برای انجام فعالیت های ورزشی با آنها مواجهند اقدام نمایند. چراکه محققان و متخصصان معتقدند فعالیتهای ورزشی نه تنها جزء برنامه های فوق العاده نبوده بلکه نقشی مهم و حیاتی در سلامتی افراد و زندگی آنها دارد.

منبع: نشریه ساینس دیلی (sciencedaily)