پنج سال پس از بم ،پروین ضرابی
تغییر برای برابری
پنج سال پیش – ۱۸۲۸ روز قبل عزیزانم را و خانه هایشان شکافهای دهان گشوده زمین در خود بردند و زیر سنگها و آهنهای پیچیده از زلزله در مقابل غرش آسمان دفن شدند.
۵ سال از فرو رفتن عزیزانم در زیر آوار سنگها و سفال و آجرهای فرو ریخته از زلزله می گذرد. والیه که عشق به زمین، زندگی و سفر داشت با جوانه های گندم که برای سور سفر و شیرینی و سمنو آماده کرده بود در خاک فرو رفت. چشمانش که عشق به زندگی داشت هنوز باز بود و به رنگ رنگ شدن آسمان خیره.
هنوز هم هق هق ام می آید که می بینم بقیه عزیزان که زنده مانده اند هنوز مجبور به زندگی در کانکس هستند. با آن همه کمکهای فراوان مردم و کشورها برای بازسازی بم هنوز همه خانه ندارند و هنوز چشم به راه گرفتن وام هستند برای ساخت حتی یک اتاق. آیا هیچ کس از مسئولین حاضر است یک هفته هم این طور زندگی کند؟ به پاره ای از بمی ها برای ساخت خانه وام ندادند و با سختی در کانکس زندگی می کنند. بسطامی عزیز از زبان بمی ها می گوید :
من مانده ام تنهای تنها میان سیل غمها.
