بریدن پستان، عمر بیمار سرطانی را زیادتر نمی‌کند
شهرزادنیوز: بنا بر تحقیقی جدید، بریدن پستان، همواره بر طول عمر بیماران مبتلا به سرطان پستان نخواهد افزود.
محققان می‌گویند، اگر زنان مستعد به ابتلا به سرطان در نتیجه جهش‌های ژنتیکی، سرطان پستان بگیرند، چه به عمل جراحی پستان تن دهند و چه ندهند، طول عمرشان تغییری نخواهد کرد.
نتیجه این تحقیق روز جمعه گذشته در کنفرانس اروپایی سرطان پستان در شهر بارسلون انتشار یافت.
دکتر لوری پیرس، پرفسور پرتودرمانی در دانشگاه میشیگان، و همکارانش ۶۵۵ زن از استرالیا، اسرائیل، اسپانیا و ایالات متحده را که دچار جهش ژنتیک و در نتیجه مستعد ابتلا به سرطان بودند، تحت نظر گرفتند. پس از یک دوره ۱۵ ساله، در زنانی که پستان خود را درآورده بودند، احتمال بازگشت سرطان ۶ درصد بود و در زنانی که پستان خود را حفظ کرده بودند، این احتمال ۲۴ درصد بود. اگر این گروه به شیمی‌درمانی ادامه می‌داد، احتمال بازگشت بیماری به ۱۲ درصد کاهش می‌یافت.
اما در مورد افزایش طول عمر، تفاوت بین این دو گروه بسیار ناچیز بود. زنانی که پستان خود را حفظ کرده بودند، پس از ۱۵ سال ۸۷ درصد امکان ادامه حیات داشتند و شانس زنده ماندن زنانی که پستان خود را بریده بودند، ۸۹ درصد بود.
پیرس می‌گوید: “این نتیجه برای بیمارانی که در معرض بمباران اطلاعاتی قرار می‌گیرند، بسیار مفید است. اگر زنی به سرطان پستان مبتلا شود و دچار جهش ژنتیکی هم باشد (یعنی از نظر ژنتیکی مستعد باشد)، مدت زیادی وقت دارد تا درباره آن تصمیم بگیرد و لازم نیست، فوری به فکر بریدن پستان باشد. روش درمانی محافظه‌کارانه، یعنی شیمی‌درمانی و هورمون درمانی، آلترناتیو مناسبی است.”
او می‌گوید نتایج این تحقیق شاید در مورد زنانی که از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به این بیماری هستند، اما هنوز سرطان ندارند، قابل کاربرد نباشد. “طرز تفکر آن‌ها در این مورد بسیار متفاوت است چون شاهد مرگ افراد مختلف خانواده‌شان بوده‌اند و به احتمال زیاد فورا به جراحی پستان تن می‌دهند.”
به نظر پزشکان، یافته‌های دکتر پیرس به بیماران دچار سرطان پستان امکان تعمق می‌دهد.
دکتر آلن فورکو، رئیس بخش رادیولوژی و تومورشناسی انستیتو کوری در پاریس، می‌گوید: “اطلاعات موثقی وجود دارد که وضع زنانی که به جراحی پستان تن نداده‌اند، لزوما، بدتر نمی‌شود.” فورکو رئیس کنفرانس اروپایی سرطان پستان است و در تحقیق انجام شده توسط دکتر پیرس نقشی نداشته است.
به نظر فورکو، اگر کسی ژن ابتلا به سرطان را داشته باشد، لزوما به این معنا نیست که سرطان خواهد گرفت، و تصمیم در مورد جراحی پستان نباید بر اساس دلایل ژنتیکی انجام شود.
ماریا لیدبیتر، متخصص پرستاری کلینیکی در “مرکز مراقبت از بیماران مبتلا به سرطان سینه”، یک مرکز خیریه در بریتانیا، معتقد است که این یافته‌ها می‌توانند بحث میان پزشکان و بیماران سرطانی را تغییر دهند.
وی می‌گوید: “جراحان شاید بتوانند به افکار و آرزوهای بیماران اهمیت بیش‌تری بدهند. اگر این دو راه حل تأثیر یکسانی دارند، شاید خواست بیمار بیشتر در نظر گرفته شود.”