برای نسرین ستوده….

جمعی از ورودی های سال ۶۳ دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی

کانون زنان ایرانی -نسرین جان یادت می آید : دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی – ورودی های سا ل ۱۳۶.سالهایی که دربحبوبه جنگ وزیرموشک باران تهران سپری شدوکلاسهایی که درزیرزمین(مثلا پناهگاه) دانشکده علوم تشکیل می شد وترمهای تابستانی که به دلیل حذف خیلی از واحدها ولغو امتحانات در شرایط ناشی از جنگ در دانشگاه تهران گذشت.

درآن سالها توآرام وسربه زیر وباذهن جستجوگرت آموختی آنچه را که باید می آموختی وبعدهادرحرفه ای که برگزیدی آن درسهارا یکی یکی وبه درستی پس دادی . برخلاف برخی دوستان وهمدوره ای های خودمان که سرشان به کار خودشان است وبا حرفه وکالت تجارت می کنند! توحاضرشدی با”اقدام به ضررخود” ذره ای دردفاع از حقوق موکلینت کم نگذاری و شرافتت را با”ثمن بخس”معامله نکردی .

خوب می دانیم دراین سالها چه خون دلی خورده ای از اینکه برایت ثابت شدکه “آیین دادرسی مدنی وکیفری “،”حقوق جزا های عمومی واختصاصی”و”جرمشناسی”فقط به درد کلاس درس می خورند ودرعمل “سالبه به انتفای موضوعند”چراکه “اصل قانونی بودن جرم ومجازاتها” و”اصل تناسب مجازات باجرم” محلی از اعراب ندارند .

باچشم خوددیدی که “اصول قانون اساسی” و”بویژه فصل سوم آن که به حقوق ملت اختصاص داردتنها گزاره هایی زیبا برروی کاغذ بوده و”حقوق اساسی”زمانی که باید به کار آیند باهزار اما واگر از گردونه خارج شده واز” حیز انتفاع” ساقط می شوند.”اصول فقهی “که آموخته بودیم درعمل به کار نمی آیندوبعضا عکس آنها صادق است:چراکه تااطلاع ثانوی “اصل بر برائت نیست”و”لاضررولاضرار”مصداقی نداردوعمل کسی “حمل برصحت” نمی شود ومثل آب خوردن عدالت وحقیقت به پای مصلحت قربانی می شوند. دراین سالها تواینهارادیدی ودرمدنی ترین وجه ممکن به مبارزه ات برای تحقق حق وعدالت ادامه دادی .

نسرین عزیز:اینک که خوددربندگرفتاری ، ازنزدیک این حقایق رادرک می کنی وآموخته هاوواقعیت های تلخ وانکارناپذیررا درعمل می آزمایی ودرد موکلینت راباتمام وجود لمس می کنی .

شنیده ایم که دراثرفشارهای ناشی از حبس وبازداشت وخودداری از خوردن وآشامیدن، تکیده شده ورنگ رخسارت به کبودی گرائیده است. این را بدان تو که هدفی جز دفاع از حقوق بشر نداشته ای همیشه در پیشگاه خدا ومردم روسفیدی وبشریت به وجود امثال شما مباهات می کند .

ماجمعی از همدوره ای هایت ازتومی خواهیم به خاطر آینده ایران، زنان ایرانی وبویژه کودکانت دست از اعتصاب غذا برداشته ومقاوم ومصمم ترازقبل به راهت ادامه دهی .امروز وفردای ایران وایرانی به تو وامثال تو نیازدارد.آینده ازآن ماست.