مقصر را معرفی کنید

خبرنگاران اعزامی به کوهدشت، مهرزاد غنی پور، نرگس جودکی: ۱۷ کارگر کوهدشتی که روز دوشنبه پانزدهم تیرماه در سعادت آباد تهران جان دادند چه کسانی بودند؟ روزهای پس از حادثه خبرهایی از دانشجو و دانش آموز بودن کارگران کشته شده منتشر شد اما چیز زیادی از جزئیات زندگی جان باختگان و خانواده هایشان شنیده نشد. این ۱۷ قربانی هر یک عضو خانواده هایی بودند که زنجیروار با یکدیگر نسبت دور و نزدیک فامیلی داشتند. سه طایفه آزاد بخت، نورعلی و قرعلیوند اکنون داغدارند. بر سردر خانه های خیابان بوعلی پارچه سیاه زده اند. این خانواده ها اغلب از خانواده های تنگدست کوهدشت اند که غم نان آنها را به غربت کشاند واز سر ناچاری زندگی در میان آهن و آجر را انتخاب کردند.

ادامه

پرونده مرگ دکتر زهرا بنی یعقوب مختومه اعلام شد

کانون زنان ایرانی :- بازپرس شعبه سوم دادسرای عمومی و انقلاب دادگاه همدان پرونده مرگ دکترزهرا بنی یعقوب را مختومه اعلام و برای همه متهمان این پرونده قرار منع تعقیب صادر کرد.به گفته ابوالقاسم بنی یعقوب ، پدر زهرا در رای صادره از سوی جعفری مصلح ،بازپرس دادسرای همدان که صبح امروز ،نوزدهم تیرماه به مادر زهرا در خانه شان در جنوب شهر تهران ابلاغ شده است ،مرگ دکتر زهرا،خودکشی عنوان شده است.
در متن رای صادره آمده است :”با توجه به اینکه اصلا جرمی واقع نشده و وقوع قتل عمد منتفی است،برای همه متهمان پرونده قرار منع تعقیب صادر می شود.”

ادامه

حکم هانا عبدی غیر منصفانه است

کانون زنان ایرانی :بیش از نهصد نفر از فعالان جنبش زنان و مدافعان حقوق برابر با صدور بیانیه ای به حکم هانا عبدی ،فعال جنبش زنان که از ماهها پیش در کردستان دربند است ،اعتراض کردند.متن کامل این بیانیه و اسامی امضاها به این شرح است:
هانا عبدی، دختر جوان ۲۱ ساله ایرانی کرد، پس از تحمل ۹ ماه زندان، با اتهام اجتماع و تبانی جهت اقدام علیه امنیت ملی، حکم پنج سال زندان در تبعید دریافت کرده است. او محکوم شده است که پنج سال زندان را در شهری دور از خانواده اش و در زندانی که طبقه بندی بر اساس نوع جرم ندارد بگذراند. از سوی دیگر روناک صفازاده نیز در معرض چنین احکام سنگینی قرار دارد.

ادامه

گریز دختران مهاجر از مردان هموطن

کانون زنان ایرانی -نیما قاسمی : شکوفه کاوانی، نقاشی ا‌ست که این روزها در استرالیا، کشور محل اقامت او، در آلمان، در گینه‌ی نو و در ایران نامش درخشیده‌است. او می گوید:من یک زن هستم و در این مورد هیچ حق انتخاب نداشته ام ولی به شدت به زن بودن خودم افتخار می کنم و از آن لذت میبرم ولی همواره در ایران به خاطر این موضوع تحت ستم بوده ام و با من طوری رفتار شده است که انگار شعور زندگی کردن ندارم …من هم همان چیزی را در خارج از کشور تجربه کرده‌ام که دکتر مهرداد درویش پور – نویسنده و محقق ایرانی مقیم سوید – از آن بعنوان “دختران مهاجر؛ قربانی ستم چهار گانه” نام می‌برد و آنقدر تلخ است که باعث می‌شود که ما دختران شرقی طالب حقوق انسانی خویش در اینجا هم از مردان هموطن خویش بگریزیم.

ادامه

زنان اجازه ورود به کوه و پیاده روی را هم نیافتند

کانون زنان ایرانی – ترانه بنی یعقوب : پنج شنبه تعدادی از فعالان جنبش زنان در ایران به مناسبت روز ۲۲ خرداد که چند سالی است با نام روز همبستگی زنان خوانده می شود به دار آباد تهران رفتند. اما از ابتدای میدان دار آباد با حضورگسترده نیروهای پلیس و ون های گشت ارشاد مواجه شدند.آنها که به مناسبت بزرگداشت ۲۲ خرداد تنها قصد پیاده روی دسته جمعی در این کوهپایه اطراف شهر تهران و با هم بودن را داشتند با دیدن این منظره متعجب و حیرت زده شدند. نه فقط نشست زنان به مناسبت بزرگداشت ۲۲ خرداد درسالن گالری راه ابریشم ایرانی – با ممانعت نیروهای امنیتی مواجه شد که حتی اجازه ورود به کوهپایه های اطراف تهران را نیز نیافتند.آنها قصد داشتند کوهنوردی کنند و دقایقی در یک قهو ه خانه با هم چای و قهوه بخورند.

ادامه

از میدان هفت تیر تا زندان اوین، ژیلا بنی‌‌یعقوب

در هرگوشه میدان گروهی از زنان و مردان که اغلب هم جوان بودند،لحظه هایی گردهم می آمدند و خیلی سریع با هجوم پلیس های باتوم به دست پراکنده می شدند..با هربار دیگر فرق می کرد.همیشه زنان می توانستند تجمعی را شکل دهند و بعد با حمله پلیس پراکنده می شدند .اما این بار پلیس از همان آغاز اجازه نداده بود که تجمع شکل بگیرد.جمع کوچکی که شعار می داد ما “زنیم ،انسانیم ،شهروند این دیاریم اما حقی نداریم” ،حالا دیگر با یورش پلیس پراکنده شده بود.از یک پلیس زن که قدم می زد و مواظب اطرافش بود،پرسیدم :”آیا می دانی که این زنان در اعتراض به چه چیزی امروز در اینجا تجمع کرده اند؟”گفت :”نمی دانم و علاقه ای هم ندارم که بدانم.”

ادامه

زنان هموطن!از همه شما یاری می خواهیم

کانون زنان ایرانی :بیش از هزار و دویست نفر از فعالان جنبش زنان به مناسبت فرارسیدن سالگرد بیست و دوم خرداد باصدور بیانیه ای از زنان هموطنانشان گفته اند:
“زنان هموطن! در شرایطی که زنان را هرچه بیشتر از عرصه عمومی حذف می‌کنند، هر چقدر هم دور خود دیوار بکشیم، سرآخر همه در نتایج زیانبار دشواری‌هایی که توسط قوانین موجود (و نیز با قانون گذاری‌های جدید) در حال اجراست، شریک خواهیم بود. از این روست که در این راه دشوار و طولانی، با هزاران امید و آرزو، دست یاری به سوی همه زنان کشور دراز می‌کنیم و می‌گوییم: «همراه شو عزیز، این درد مشترک هرگز جدا جدا، درمان نمی‌شود.»

ادامه

به خاطر حقوق برابر

کانون زنان ایرانی :خرداد سال ۸۷ نیز از راه رسید و تلاش جنبش زنان ایران برای دستیابی به حقوق برابر میان زن و مرد همچنان ادامه دارد .
در سال ۱۳۸۴ جمع هم اندیشی فعالان جنبش زنان ایده ی اولین تجمع ۲۲ خرداد را در مقابل دانشگاه تهران داد.فعالان جنبش زنان در آن زمان معتقد بودند که دستیابی به حقوق برابر و خروج از بن بست های قانونی قوانین مدنی یکی از مهم ترین مطالبات زنان است.آنها برای رسیدن به این خواسته ها از تمام شیوه های مسالمت آمیز بهره جستند.شیوه هایی که تا کنون نیز ادامه دارد و حول محور مطالبات حقوقی زنان است

ادامه

ما زنیم ، انسانیم

کانون زنان ایرانی :آفتابِ داغ بعدازظهر خرداد ماه از لابه لای برگها راهی پیدا کرده و خود را به دستۀ طلایی رنگ عصای پیرزن رسانده بود . انعکاس نور، همۀ رهگذران را متوجه این عصای زیبا می کرد. زن، خسته از راه روی نیمکت نشسته بود و با اسپری به ریۀ بیمارش کمک می کرد تا نفسی بگیرد. پس از چند لحظه سر خود را به نیمکت تکیه داد و زمانی از خواب پرید که صدای همهمه ای، تمام جمعیت را متوجه گوشه ای از این میدان بزرگ کرده بود:
ما زنیم ،انسانیم ، شهروند این ….

ادامه

آیا انتظارها برآورده شد

وقتی ما از مخاطب مان می خواهیم که اگر با بیانیه کمپین یک میلیون امضا موافق هستند امضای خود را پای آن بگذارند به نوعی از او می خواهیم در این حرکت جمعی با ما همراه شوند و برای تغییر قوانین کنشی انجام دهند. در کارهای گروهی وقتی مسئولیت را بین افراد تقسیم می کنیم، همین مسولیت پذیری باعث می شود که فرد حرکت بیشتری بکند، خلاقیت بیشتری انجام بدهد و انگیزه هایش بیشتر ترغیب شود. درست است که امضاء کردن یک نماد است ولی در حقیقت ما با این امضاء، افراد بیشتری را عملا درگیر این قضیه می کنیم و بعنوان پشتوانه این تفکر برمی انگیزیم. ما در کارگاه هایی هم که برگزار می کنیم همیشه تاکید می کنیم که وقتی با کسی برای امضاء کردن صحبت می کنیم باید به ویژگی های روانشناختی آن فرد هم توجه بکنیم و همین نکته تفاوت روش «چهره به چهره» با رسانه است.

ادامه