کمپین یک میلیون امضا

قرار گرفتن دوباره “قانون ازدواج مجدد” در دستور کار آینده مجلس همه را به این فکر انداخته که خانواده در ایران چه اهمیتی دارد؟ پرسش اینجاست چرا اکنون دست به گریبان چنین مشکلاتی شده ایم؟ قانونی که در آن هر مردی که دارایی بیشتری داشته باشد می تواند بدون اجازه شریک مال و زندگی اش آن را با نفر سومی تقسیم کند…

در یکی از روستاهای عرب نشین اطراف اهواز پدری دختر ۷ ساله اش را به ظن تجاوز دایی به او سر برید و قتل به خاطر پدر بودنش از مجازات اعدام نجات پیدا کرد و تنها به چند سال حبس تعزیری محکوم شد ؛ با اعلام پزشکی قانونی به دخترک تجاوز نشده بود .

مدرسه فمینیستی: کاظم علمداری از دانشگاه ایلینویز در رشته جامعه شناسی، دکترا گرفته است. تاکنون به قلم وی چندین کتاب منتشر شده که نام آشناترین آن ها «چرا ایران عقب ماند و غرب پیش رفت» هم اکنون شانزدهمین نوبت چاپ خود را طی کرده و روی پیشخوان کتابفروشی هاست. از دکتر کاظم علمداری بیش از ده ها مقاله پژوهشی و تحلیلی به انگلیسی و فارسی منتشر شده است.

اگر قرار باشد که به سمت دموکراسی و مساوات مدنی برویم نیازمند آن هستیم که از باورهای قدیمی جنبش های ایدئولوژیک و به خصوص از فرهنگ مانوی اندیشی (مانویسم) یعنی تاکید بر تقابل ها و تضادهای ایدئولوژیک فراروی کنیم.

زندگی و رنج، شادمانی و امید و درد را توامان وقتی با همه وجودت لمس می کنی که شباهنگام در مقابل در اصلی «زندان اوین» زیر پلی دود گرفته و برساخته از آهن و سیمان قدم بگذاری و درحالی که ماشین های ون روشن در برابرت ایستاده اند تا یادآور شوند که حضور دارند، در کنار خانواده های زندانیان سیاسی بنشینی .

بهمن عزیز قصه تو این بار دیگرگونه است. قصه تو و مسعود و محمد و محمدرضا و دیگران! می خواستم برای امیرهایمان این گونه بنویسم

نکند تو هم مثل باران که ابرهای همه عالم شب و روز در دل اش می گریند گریه کنی؟ یا که بی خوابی ات را مثل مادران دور از فرزند به رخ دیوار ها بکشی؟ و دست آخر آسما ن که سهم تو است و دیوار های سلول انفرادی آنرا از تو گرفته است ، کبود فرض کنی !

بهمن جان روز دوشنبه ژیلا را در همان اتاق بزرگ ملاقات زندان اوین دیدیم. اما نمی دانم چرا دیدار این بار از ژیلا و تنها از او قلب من و مادرم را آرام نکرد . مدام وقتی به ژیلا نگاه می کردم جای خالی تو را در کنارش حس می کردم و در ذهنم یاد تو نقش می بست که تنها در گوشه ای از سلولت نشسته ای و شاید مثل خیلی از زندانی ها، روز دوشنبه چشمت را به در سلول دوخته ای تا کسی به سراغت بیاید…

همه ما منتظر هستیم تا ببینیم ژیلا بنی یعقوب چگونه امید روشنی می بخشد و بهمن احمدی چگونه از روزهای خوب آینده می نویسد.برای خاطر اینکه آفتابی باشد فردا , روشنی بخش هزاران قلب و قلم را آزاد کنید.ژیلا بنی یعقوب و بهمن احمدی و آن همگانی که از جنس نور و آفتاب و روشنی اند …آزادشان کنید.

{{کانون زنان ایرانی -}}زنان در ایران راهپیمایی می کنند و ثابت می کنند که بخشی از تغییر در خاورمیانه خواهند بود. سالهای زیادی است که صدای زنان ایران شنیده می شود حتی پیشتر از بحران انتخابات در ایران”. این تنها یکی از جملاتی است که این روزها در رسانه‌های غیر ایرانی بیان می‌شود