زندان لاکان

به طور معمول، در زندان زنان لاکان هفته‌ای سه وعده مرغ و دو وعده غذای گوشتی به زندانیان داده می‌شد، اما میزان گوشت بسیار کم بود؛ به‌طوری‌که گاهی به هر زندانی تنها یکی- دو تکه گوشت در خورش می‌رسید. این وضعیت به‌ویژه پس از کاهش مرخصی‌ها و بازگشت زندانیان رأی‌باز بدتر می‌شد، در واقع حجم غذا دیگر پاسخگوی نیاز زندانیان نبود.

زندانیان عمومی از داشتن لباس فرمِ زندان خوشحال می‌شوند درحالی‌که ما این لباس فرم را تحقیر می‌دانیم و زندانیان سیاسی اغلب محرومیت‌های زیادی را به خاطر نپوشیدن لباس زندان متحمل شده‌اند. لباسی که به‌عنوان یک امتیاز زندانیان لاکان را خوشحال خواهد کرد.

شلاق آخرین مرحله زندان در لاکان است و پس‌ازآن زندانی آزاد می‌شود. زندانی که برای شلاق فراخوانده می‌شود به تحقیر و درد فکر نمی‌کند بلکه خوشحال است که پایان حبسش است. زندانیان دیگر با خوشحالی بدرقه‌اش می‌کنند. این موضوع برای ما دردناک است.

کاوه مظفری:می دانم که زندان یعنی محدودیت، اما همین زندان هم لازم است مبتنی بر قواعد و مقرراتی باشد تا کرامت و حقوق اولیه زندانیان رعایت شود. مطابق آیین نامه اجرایی سازمان زندان ها، حقوق و اقدامات حمایتی برای همه زندانیان در نظر گرفته شده است، فارغ از اینکه زندانی مدنی و سیاسی باشند یا محکومان سایر جرایم. مواردی مثل امکان استفاده منظم از محوطه هواخوری، یا دسترسی به آب شرب لوله کشی با کیفیت بهداشتی، یا برخورداری از تجهیزات اولیه آشپزی که در ماده ۱۵۴ آیین نامه به صراحت ذکر شده است.