زندانیان سیاسی زن

چندی پیش، دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا اقدام به بازنشر گزارشی از نشریه اسرائیلی «اورشلیم پست» با ادعای «افزایش شمار آزار جنسی به زندانیان زن» در زندان‌های ایران کرد.

زندانیان عمومی از داشتن لباس فرمِ زندان خوشحال می‌شوند درحالی‌که ما این لباس فرم را تحقیر می‌دانیم و زندانیان سیاسی اغلب محرومیت‌های زیادی را به خاطر نپوشیدن لباس زندان متحمل شده‌اند. لباسی که به‌عنوان یک امتیاز زندانیان لاکان را خوشحال خواهد کرد.

شلاق آخرین مرحله زندان در لاکان است و پس‌ازآن زندانی آزاد می‌شود. زندانی که برای شلاق فراخوانده می‌شود به تحقیر و درد فکر نمی‌کند بلکه خوشحال است که پایان حبسش است. زندانیان دیگر با خوشحالی بدرقه‌اش می‌کنند. این موضوع برای ما دردناک است.

نسیم غلامی سیمیاری هیچ‌گاه یک زندانی پرهیاهو نبوده است؛ حتی می‌توان گفت کم‌حرف‌تر از آن بوده که نامش بیرون از دیوارهای زندان زیاد تکرار شود. انگار خودش هم ترجیح داده کمتر نامش شنیده شود. همین سکوت است که نشان می‌دهد هدفش دیده شدن یا تبدیل خودش به «زندانیِ مشهور» نبوده است. حتی وقتی در اعتراض به ماه‌ها بلاتکلیف بودنش در زندان و عدم رسیدگی به پرونده‌اش اعتصاب غذا کرد موضوع را خبری نکرد چون صرفاً هدفش فشار به مقامات مربوط برای پیگیری پرونده‌اش بود.

بیش از هزار فعال مدنی با امضای بیانیه‌ای خواستار لغو حکم اعدام شریفه محمدی، فعال حقوق زنان و کارگران شدند. در این بیانیه آمده است که شریفه محمدی، فعال ۴۵ ساله حقوق کارگران و زنان، پس از بیست ماه بازداشت و محاکمه‌ای غیرعلنی به اعدام محکوم شده، در حالی‌که فعالیت‌های او صرفاً مسالمت‌آمیز بوده و باید فوراً آزاد شود.

تقدیم به شرافت شریفه محمدی، روشنای وریشه مرادی و هستی شاعرانه‌ی پخشان عزیزی

شریفه محمدی می‌گفت که قاضی حکم مرگش را در یک دادگاه آنلاین ۶ دقیقه‌ای، صادر کرد. می‌گفت حتی نخواست ببیند که به چه کسی چنین حکمی می‌دهد.

بیش از دویست وکیل دادگستری با انتشار بیانیه‌ای خطاب به رئیس قوه قضائیه، نسبت به صدور احکام اعدام برای پخشان عزیزی، وریشه مرادی و شریفه محمدی اعتراض کردند و خواهان توقف فوری این احکام شدند.

بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده توسط کانون زنان ایرانی،قاضی دادگاهی که به صورت آنلاین برگزار شده بود، برای او مجازات شلاق صادر کرده است.

روشنک مولایی موقع آزادی از زندان وضعیت جسمی و روحی خوبی داشته‌است و به‌ هنگام خداحافظی با هم بندانش به آنها گفته که «شلاقم را خوردم و دارم می‌رم.»

مشخص نیست که حکم شلاق روشنک مولایی چقدر بوده و چگونه اجرا شده است.

وکیل راحله راحمی پور گفته است:«وﻗﻮع ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ مرگ ناگهانی موکل در ﻣﺤﯿﻂ زﻧﺪان ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ وﺧﺎﻣﺖ ﺣﺎل ﻣﻮرد تأیید ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ و ﮐﻬﻮﻟﺖ ﺳﻦ به‌دوراز اﻧﺘﻈﺎر و اﻣﺮ ﺑﻌﯿﺪی ﻧﯿﺴﺖ و این مسئله می‌تواند منجر به ایراد ﺻﺪﻣﺎت و ﻟﻄﻤﺎت ﺟﺪی و ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ برای اعتبار دﺳﺘﮕﺎه ﻗﻀﺎﺋﯽ ﮐﺸﻮر شود

ژیلا بنی‌یعقوب:مریم که به‌تازگی از زندان سمنان به زندان زنان قرچک منتقل شده، می‌گوید: «این سوله حتی شبیه زندان نیست؛ شبیه ویرانه‌ای است که انگار دو طرفش تعدادی زن کارتن‌خواب خوابیده‌اند، بدون کمترین امکانات رفاهی و بهداشتی.» مریم تا قبل از این سمنان را یک زندان جهنمی توصیف می‌کرد اما حالا قرچک را جهنمی‌تر از زندان سمنان می‌داند.
بند شش زندان زنان قرچک، که اکنون مریم در آنجا نگهداری می‌شود، یک‌صد و بیست زندانی دارد، اما فقط یک حمام و یک دستشویی دارد. یک دستشویی برای ۱۲۰ نفر! این یعنی زندانیان برای دستشویی رفتن مدام باید در صف باشند و وضع حمام هم بهتر از این نیست. بنابراین، اصلاً عجیب نیست که یکی از چالش‌ها و حتی دلایل دعواهای زندانیان بر سر همین موضوع باشد. زندانیان این بند بیش از دو ماه است که از حق هواخوری محروم هستند.