چشمانم برای تو؛ بازنمایی خشونت خانگی

سکانس آغازین فرار شبانه پیلار همراه با پسرش، فاقد تأکید دراماتیک است. نه موسیقیِ برانگیزاننده‌ای وجود دارد و نه ضرباهنگ پرشتابی. دوربین با فاصله‌ای تقریبا نزدیک و آرام حرکت می‌کند. این انتخاب از همان ابتدا، قرارداد تماشاگر را مشخص می‌کند. احتمالا فیلم قرار نیست خشونت را نمایش دهد، بلکه قرار است ساز و کار و پیامد زیستن در آن را دنبال کند. این آغاز، روایت را از منطق کلاسیک خارج می‌کند. فرار پیلار پایان یک وضعیت نیست، بلکه فقط جابه‌جایی موقت آن است.

ادامه