از شاندرمن تا غزه
و این زنان، همه در یک خط ایستادهاند: خطِ ایستادگی. خطی که از شاندِرمن میگذرد و به غزه میرسد.
ادامهو این زنان، همه در یک خط ایستادهاند: خطِ ایستادگی. خطی که از شاندِرمن میگذرد و به غزه میرسد.
ادامهسکانس آغازین فرار شبانه پیلار همراه با پسرش، فاقد تأکید دراماتیک است. نه موسیقیِ برانگیزانندهای وجود دارد و نه ضرباهنگ پرشتابی. دوربین با فاصلهای تقریبا نزدیک و آرام حرکت میکند. این انتخاب از همان ابتدا، قرارداد تماشاگر را مشخص میکند. احتمالا فیلم قرار نیست خشونت را نمایش دهد، بلکه قرار است ساز و کار و پیامد زیستن در آن را دنبال کند. این آغاز، روایت را از منطق کلاسیک خارج میکند. فرار پیلار پایان یک وضعیت نیست، بلکه فقط جابهجایی موقت آن است.
ادامهفیلم من هنوز اینجا هستم (I’m Still Here) به کارگردانی والتر سالس محصول سال ۲۰۲۴، داستان واقعی یونیس(یا اونیس) پایوا را روایت میکند؛ زنی که در دوران دیکتاتوری نظامی برزیل، همسرش (روبنس پایوا) ناپدید میشود و او با وجود تمام فشارها، تصمیم میگیرد صدای عدالتخواهی را خاموش نکند.
ادامهیکی از شاخصترین آثار مهناز افضلی مستند مادر زمین است که تولید ۱۳۹۵ می باشد و به زندگی و فعالیتهای هایده شیرزادی، یکی از فعالان محیط زیست در کرمانشاه، میپردازد.
ادامهکفشدوزک، داستان پرتلاطم زندگی زنی است که در تمام سالهای زندگی خود تاوان آزار جنسی که اول از پدر و خانواده دیده است و بعد در یک تکرار، در رابطه با شریک عاطفی اش که مدام او را مورد آزار فیزیکی قرار میدهد، و سیستم بوروکراسی انگیسی به جای اینکه کمکی برای او باشد، زندگیش را سخت و سختتر میکند.
ادامه«کژال» به کارگردانی نیما یار و تهیهکنندگی جواد نوروزبیگی پس از ۳ سال موفق به دریافت پروانه نمایش شد.
ادامهشیوا سنجری، جایزه بهترین فیلمساز زن پیشرو جشنواره فیلمهای مستند لسآنجلس را از آن خود کرد.
ادامه