زنان غزه

(متن پیش رو روایتی تکان‌دهنده حنان حبشی از تجربه زیسته، سوگ خواهرش ریهام، نقادی نحوه بازنمایی فاجعه غزه در رسانه‌ها و زبان آکادمیک و نقد ساختار زبان مجهول در پنهان کردن عاملان جنایت است.)

و این زنان، همه در یک خط ایستاده‌اند: خطِ ایستادگی. خطی که از شاندِرمن می‌گذرد و به غزه می‌رسد.

مریم ابو دقه، خبرنگار فلسطینی، وصیت‌نامه‌ای به پسرش نوشته بود تا اگر کشته شد، به دست او برسد:«تو جان و دل مادری، غیث! پس از تو می‌خواهم که به جای گریه کردن، برایم دعا کنی. در این صورت می‌توانم همیشه خوشحال بمانم. دلم می‌خواهد با سخت‌کوشی‌ات، سرآمد بودن و توانایی‌هایت سربلندم کنی.

براءه قندیل نویسنده و شاعری اهل غزه است. او علایق چندوجهی دارد و در زمینه‌های ترجمه، بازاریابی و توسعهٔ کسب‌وکار کار می‌کند. براء عاشق مطالعه و یادگیری زبان‌هاست. او رویای آیندهٔ بهتری را دارد که با عزیمت از غزه به مالزی برای تحصیل در کارشناسی ارشد بازاریابی آغاز می‌شود.

در دسامبر ۲۰۲۳، یک موشک اسرائیلی بزرگ‌ترین مرکز درمان ناباروری غزه، مرکز باروری البَسمه (Al Basma IVF Centre) را هدف قرار داد. در اثر این انفجار تنها، بیش از ۴۰۰۰ جنین و بیش از ۱۰۰۰ ویال اسپرم و تخمک بارورنشده نابود شد.

بازدید از نمایشگاه آثار پیکاسو در موزه‌ی هنرهای معاصر تهران در فروردین امسال و دیدن اثر معروف ضد جنگ ایشان، نقاشی ” گرنیکا”، موجب سرودن شعری در تقبیح جنگ شد.