نسل‌کشی

سه استاد دانشگاه اِموریِ آتلانتا در ایالات متحده، بابت بازداشتشان در جریان اعتراضات سال ۲۰۲۴ علیه نسل‌کشی اسرائیل در غزه، شکایتی قانونی را علیه آن دانشگاه ثبت کردند.

اگرچه امروزه بسیاری از مردم سراسر آمریکا و حتی تعدادی از بومیان، روز شکرگزاری را جشن می‌گیرند، تاریخ واقعی پشت این تعطیلات چیزی نیست که بشود بابتش سپاسگزار بود.

دستگاه حاکم ایالات متحده، با هم‌سنگ دانستن شبه‌نظامیان مورد حمایت خارجی در سودان با ارتش ملی آن کشور، واقعیت را تحریف کرده و عملا عاملیت سودانی‌ها را از بین برده است تا جنایات نیروهای شبه‌نظامی را تطهیر ‌کند.

این سوپرمن بر خلاف سوپرمن‌های قبلی، به‌جای آن‌که کورکورانه در خدمت منافع آمریکا باشد، دست بر قضا در برابر آن می‌ایستد و مقابل یک متجاوز مورد حمایت آمریکا، جانب ستمدیدگان را می‌گیرد.

بسیاری از کارگران در سراسر جهان، با مطالبه‌ی این‌که کارفرماهایشان دست از همدستی در جنایات اسرائیل علیه فلسطینی‌ها بردارند، در سمت درست تاریخ ایستادند.

در دسامبر ۲۰۲۳، یک موشک اسرائیلی بزرگ‌ترین مرکز درمان ناباروری غزه، مرکز باروری البَسمه (Al Basma IVF Centre) را هدف قرار داد. در اثر این انفجار تنها، بیش از ۴۰۰۰ جنین و بیش از ۱۰۰۰ ویال اسپرم و تخمک بارورنشده نابود شد.

شیرین احمدنیا:شاید هیچ‌یک از ما به‌تنهایی نتواند جلوی حملات ویرانگر در غزه  یا اعمال خشونت نسبت به مهاجران بی‌پناه را بگیرد، اما همه‌ی ما می‌توانیم صدا باشیم، حقیقت را فریاد کنیم، دروغ‌ها را رسوا سازیم، و حافظه تاریخی جامعه را زنده نگه داریم. بی‌تفاوتی در برابر نسل‌کشی، یا مهاجرستیزی یا سایر اشکال ضعیف‌کشی، زخم اخلاقی عمیقی است که اگر درمان نشود، همه‌ی ما را شریک جرم خواهد کرد ـ حتی اگر سلاحی در دست نداشته باشیم. اینک این انتخاب ماست که اراده کنیم در طرف درست تاریخ بایستیم یا خیر.

من در خیالم دستِ تمامِ کودکان غزه را می‌گیرم و می‌برمشان کنارِ دریا، پر از پرچین‌های سرسبز‌… با یک آسمانِ آبی که در آن هیچ کودکی بی‌مادر نیست. بی‌پدر نیست. جنازه‌ی خواهر و برادرش را ندیده است. جایی که هیچ بچه‌ای، نمی‌داند «گرسنگی» یعنی چه؟

“این فقط یک خرما نیست. یک خرمای ۴ سانتی‌متری است و فکر می‌کنم ممکن است آخرین خرمایی باشد که در غزه باقی مانده است. من این خرما را شش ماه نگه داشتم و به خودم می‌گفتم که باید برای تاریک‌ترین روزها نگه دارم. می‌دانی تاریک‌ترین روزها اکنون اینجا هستند. عرب ها خرما را دوست دارند. من عاشق خرما هستم و مادرم هم همینطور. دیروز بعد از ۶ ماه تصمیم گرفتم آن را به مادرم بدهم. روز بعد به من گفت که آن را به خواهرم نسمه داده است. نسمه در سال ۲۰۰۸ به دنیا آمده است. بنابراین، او جنگ های اسرائیل علیه غزه در سال‌های ۲۰۰۸، ۲۰۱۲، ۲۰۱۴، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ را پشت سر گذاشته و تا امروز زنده مانده است.

تنها دو روز پس از افتتاح نخستین شعبه‌ی بنیاد کمک‌های بشردوستانه‌ی غزه از جمعیتی که در رفح گرد آمده بود، با تانک‌، گاز اشک‌آور و گلوله استقبال شد‌.