کودکان غزه

تا به امروز، ۲۶۶ فلسطینی، از جمله بیش از ۱۲۲ کودک، در اثر گرسنگی جان باخته‌اند، چرا که رژیم اسرائیل همچنان جلوی ورود غذا و دیگر کمک‌های ضروری به غزه را گرفته است.

من در خیالم دستِ تمامِ کودکان غزه را می‌گیرم و می‌برمشان کنارِ دریا، پر از پرچین‌های سرسبز‌… با یک آسمانِ آبی که در آن هیچ کودکی بی‌مادر نیست. بی‌پدر نیست. جنازه‌ی خواهر و برادرش را ندیده است. جایی که هیچ بچه‌ای، نمی‌داند «گرسنگی» یعنی چه؟

چهارم ژوئن هر سال، یادآور یکی از تلخ‌ترین واقعیت‌های عصر ماست: رنج و خشونتی که کودکان بی‌گناه در سراسر جهان، به‌ویژه در مناطق درگیر جنگ و بحران، متحمل می‌شوند.

بازدید از نمایشگاه آثار پیکاسو در موزه‌ی هنرهای معاصر تهران در فروردین امسال و دیدن اثر معروف ضد جنگ ایشان، نقاشی ” گرنیکا”، موجب سرودن شعری در تقبیح جنگ شد.

از کدام «کودکی» سخن می‌گویید؟ از کدام «جهان کودکانه‌»؟ و آیا یک کودک نمی‌تواند خود با وجود خردسالی‌اش، جهان بی رحم و غیرعادلانه‌ای را که در آن بزرگ شده و درک و تجربه‌اش کرده، روی کاغذ بیاورد؟

در یک گزارش بی‌سابقه که توسط مرکز آموزش جامعه برای مدیریت بحران (CTCCM) در غزه تهیه شده و از سوی اتحاد سازمان وار چایلد (War Child) حمایت می‌شود، تأثیرات روانی تکان‌دهنده جنگ جاری بر کودکان در غزه را به تصویر کشیده شده است. موضوع: محافظت و ایمنی کودکان در منطقه‌ی غزه می‌باشد و این مطالعه ارزیابی نیازها که با بیش از ۵۰۰ کودک، والدین و مراقبان آن‌ها مصاحبه کرده است – از خانواده‌هایی که در آن حداقل یک کودک معلول، مجروح یا بدون همراه وجود دارد – نشان می‌دهد که بیش از یک سال آوارگی، فقدان و بمباران مداوم، کودکان آسیب‌پذیر در غزه را دچار آسیب‌های روانی شدیدی کرده و خانواده‌های آن‌ها را در آستانه فروپاشی قرار داده است.