زنان فلسطینی

مریم ابو دقه، خبرنگار فلسطینی، وصیت‌نامه‌ای به پسرش نوشته بود تا اگر کشته شد، به دست او برسد:«تو جان و دل مادری، غیث! پس از تو می‌خواهم که به جای گریه کردن، برایم دعا کنی. در این صورت می‌توانم همیشه خوشحال بمانم. دلم می‌خواهد با سخت‌کوشی‌ات، سرآمد بودن و توانایی‌هایت سربلندم کنی.

در دسامبر ۲۰۲۳، یک موشک اسرائیلی بزرگ‌ترین مرکز درمان ناباروری غزه، مرکز باروری البَسمه (Al Basma IVF Centre) را هدف قرار داد. در اثر این انفجار تنها، بیش از ۴۰۰۰ جنین و بیش از ۱۰۰۰ ویال اسپرم و تخمک بارورنشده نابود شد.

این متن به چالش‌های کنونی مقاومت عمومی زنان در فلسطین در مقایسه با انتفاضه‌ی اول و دوم می‌پردازیم.

خالده جرار، سیاستمدار، اندیشمند و مبارز فمینیست فلسطینی، از اعضای سابق مجلس قانون‌گذاری فلسطین بوده است. او همچنین یکی از رهبران جبهه‌ی مردمی برای آزادی فلسطین به‌شمار می‌رود.  جرار از بیست و ششم دسامبر سال گذشته تحت بازداشت به سر برده و از دوازدهم اوت امسال، در سلول انفرادی بسیار کوچکی به‌وسعت یک‌ونیم در دو متر، با تحمل شرایط بسیار طاقت‌فرسا روزگار می‌گذراند.

من زنی فلسطینی هستم که هویت، احساسات و انتخاب‌هایش علاوه بر آن‌چه خودش بیش از سی سال در فلسطین تجربه کرده، تحت تاثیر بی‌عدالتی‌ای شکل گرفته که خانواده‌اش در زمان نکبه در سال ۱۹۴۸ متحمل شدند. زمانی که من فلسطین را ترک کردم، مردمِ من هنوز آنجا بودند. نوشتن طبعا نخستین کنش من در مقابل هر فرد یا هر چیزی بود که سعی داشت روایت‌های مردم ما را محو و نابود کند؛ خاطراتشان، بیم‌هایشان، رویاهایشان، انعطاف‌پذیری‌شان و پافشاری‌شان بر زندگی را.

آزاده ثبوت:فمینیست های فلسطینی خشونت جنسی را محکوم می کنند، اما دستکاری آن توسط فمینیست استعماری برای سرپوش گذاشتن بر نسل کشی را به چالش می کشند. پروفسور رباب عبدالهادی[۳۷] درسخنرانی اخیرش با عنوان “فمینیسم ضد امپریالیستی”[۳۸] شرح می دهد که اتهام تجاوز های گسترده توسط نیروهای فلسطینی از سوی سازمان های بین المللی در غیاب هر گونه مدرک قابل استناد، برآمده از پیش داوری و سویه های نژادپرستانه است. خشونت نژادی  و سوگیری که مردان مسلمان عرب فلسطینی را ذاتاً متجاوز،  وحشی و بی فرهنگ می داند. ‌ هم نظر با رباب عبدالهادی، علی ابونعمه می گوید: “پذیرش بی چون و چرای این پروپاگاندا ریشه در نژادپرستی نهفته ای دارد که مردان عرب، رنگین پوست، سیاه پوست و مسلمان را موجوداتی خشن و غیرقابل کنترل می داند. این کلیشه بسیار قدیمی به روزهای جیم کرو[۳۹] در ایالات متحده باز می گردد. با دستمایه قرار دادن این کلیشه بود که بسیاری از مردان سیاه  به این بهانه که برای زنان سفیدپوست یا مستعمره نشین خطر ناکند و زنان باید از وحشیگری آنها حافظت شوند، مورد  اذیت و آزار قرار می گرفتند.