فمینیسم و جنبش های زنان

فــولبــر بر اقتصــاد مراقبت (economics of care) تمرکز کرده است، که آن را این‌گونه تعریف می‌کند: «کاری که شامل ارتباط با افراد دیگر، تلاش برای کمک به مردم برای برآوردن نیازهایشان، مواردی مانند کار مراقبت از کودکان، مراقبت از سالمندان، مراقبت از افراد بیمار یا تدریس نوعی کار مراقبتی است»

اصطلاح میکروفمینیسم از دهه‌ها پیش در مقالات آکادمیک وجود داشته، اما هرازگاهی در فرهنگ عامه مطرح می‌شود، مانند زمانی که کامالا هریس در مناظره معاونت ریاست‌جمهوری در سال ۲۰۲۰، مایک پنس را به دلیل قطع مکرر صحبت‌هایش سرزنش کرد…

امروز با تجربه تغییر قرنی که قرن مبارزات زنان نام داشت؛ ما زنان خاورمیانه (آنگونه نام مان نهاده اند) بیش از پیش حس طرد و رهاشدگی داریم؛ نه تنها از سوی حاکمان و طبقه قدرتمندان، بلکه از سوی جامعه و فرهنگی که دیگر توان منکر شدن گفتمان حق خواهی ما را ندارد و در عین حال جنگی خاموش را در رقابتی پنهان بر سر منافع با ما پیش می برد و حتا نظام قدرت جهانی که برای پیش برد اهداف و منافع اش ما را هزینه می کند.

نویسندگان فمینیسم سفید و لیبرال غربی، تاریخ و فرهنگ خود را به مثابه هنجار و اصل موضوع معرفی می­کنند و تاریخ و فرهنگ طبقه فرودست و کارگر و جهان سوم را به عنوان یک «دیگری» صورت­بندی می­کنند.

زنان مستندساز کنشگر نیز به‌عنوان بخشی از این گروه، با استفاده از هنر مستندسازی به‌عنوان ابزاری برای بیان مسائل اجتماعی، فرهنگی و سیاسی، نقش مهمی در آگاهی‌بخشی و ایجاد تغییرات مثبت در جامعه ایفا می‌کنند.

کانی عبداللهی دختری ۱۷ ساله از توابع پیرانشهر در روزهای قبل توسط پدرش به قتل رسید. ماجرایی که در طی سال های اخیر به شکل مشابه و با انگیزه قتل ناموسی رسانه ای شده است.

ژیلا بنی‌یعقوب روز پنج‌شنبه چهارم بهمن در شبکه‌ی ایکس نوشته است که در مراجعه به شعبه‌‌ی بازپرسی ( دادسرای اوین) که احضار شده بود، به او گفته‌اند: «پرونده هنوز تکمیل نیست و کارشناس(بازجو) روی آن کار می‌کند.»

می‌سکاف هنوز به دنیا نیامده بود که اسرائیل در جنگ شش روزه‌ی ژوئن ۱۹۶۷ ارتش‌های عرب را شکست داد و نوار غزه و صحرای سینا را از مصر، بلندی‌های جولان را از سوریه و کرانه‌ی باختری و بیت‌المقدس شرقی را از اردن اشغال کرد.اشغال سرزمین‌های عرب توسط اسرائیل تأثیر عمیقی بر او داشت و او به حامی پرشور فلسطینیان تبدیل شد. پس از قیام سال ۲۰۱۱ علیه اسد در سوریه، او معتقد بود که مقاومت در برابر رژیم سوریه و مقاومت در برابر اشغال فلسطین و بلندی‌های جولان توسط اسرائیل غیرقابل تفکیک هستند.

خالده جرار، سیاستمدار، اندیشمند و مبارز فمینیست فلسطینی، از اعضای سابق مجلس قانون‌گذاری فلسطین بوده است. او همچنین یکی از رهبران جبهه‌ی مردمی برای آزادی فلسطین به‌شمار می‌رود.  جرار از بیست و ششم دسامبر سال گذشته تحت بازداشت به سر برده و از دوازدهم اوت امسال، در سلول انفرادی بسیار کوچکی به‌وسعت یک‌ونیم در دو متر، با تحمل شرایط بسیار طاقت‌فرسا روزگار می‌گذراند.

در پاسخ به سیاست‌زدایی از مساله فلسطین، مسائل زنان و ان‌جی‌اویی‌سازی مبارزه، جنبش اجتماعی فمینیستی طالعات در سال ۲۰۱۹ شکل گرفت. طالعات تلاش سازمان‌های غیر دولتی و «ان‌جی‌او» ‌هارا برای تفکیک و تقسیم‌بندی مساله زنان از مساله ملی به چالش می‌کشد و ادغام همه این مبارزات را در چارچوب فمینیستی رادیکال بیان می‌کند. آنها با تاکید بر لزوم استقلال زنان در یک بستر مردسالار و ایجاد فضاهای خودمختار، امن‌تر و فمینیستی اذعان می دارند که به عنوان یک زن هم مساله ملی برای ما مهم است و هم مساله زنان. نوآوری اصلی در گفتمان طالعات این نیست که «پلی» بین آزادی ملی و فمینیسم می‌زند. وجه تمایز طالعات با جنبش‌های پیشین در این است که رهایی ملی لزوماً از یک مبارزه ضداستعماری می‌گذرد که باید در درون خود یک موضع فمینیستی داشته باشد. این جنبش فمینیستی نیست که باید نشان دهد به آرمان فلسطین وفادار است، بلکه برعکس، آرمان فلسطین است که باید شامل مطالبات فمینیستی باشد که حق تعیین سرنوشت را برای همه مردمان، به ویژه زنان و تمام آن سوبژکتیویته‌هایی که با مرد دگرجنس‌گرا تمایز دارند ایجاد کند.