موافقت سازمان محیط زیست با قطع درختان جنگل لویزان
روزنامه سرمایه-بهار سلاحورزی: با وجود این که نمایندهء سازمان حفاظت محیطزیست در کمیسیون ماده پنج با قطع درختان پارک جنگلی لویزان و ادامه احداث اتوبان زینالدین موافقت کرده است، سازمان جنگلها و مراتع، با این عمل به شدت مخالف است.
این نکته را کولانی، مدیرکل منابع طبیعی استان تهران میگوید و تاکید میکند: «مدیریت پارک جنگلی لویزان از سال ۱۳۶۹ به عهدهء شهرداری است ولی از آنجاکه این ارگان، بدون هماهنگی با سازمان جنگلها و مراتع که مالک کلیهء جنگلها و پارکهای جنگلی است اقدام به قطع تعداد زیادی از درختان این پارک برای احداث اتوبان زینالدین کرده است، سازمان جنگلها و مراتع علیه این ارگان شکایت کرده و طبق دستور مقامات قضایی، در حال حاضر، ادامهء احداث این اتوبان متوقف است.»
وی در پاسخ به این سؤال که چرا مسؤولان محیطزیست با شهرداری در این باره به توافق رسیده است، میافزاید: «محیطزیست در این باره با ما هماهنگی نداشته و نباید چنین موافقتی را اعلام میکرد، چون سازمان محیطزیست در مورد پارکهای جنگلی که در مالکیت سازمان جنگلها و تحت مدیریت شهرداری هستند نمیتواند رای نهایی را صادر کند.»
کولانی تاکید میکند: «سازمان جنگلها همچنان به عنوان شاکی شهرداری این مساله را پیگیری میکند و در جلسهء دادگاهی که امروز (سیام فروردین ماه) برگزار میشود، دعاوی قبلی را دارد و شهرداری باید نسبت به جبران خسارتهایی که به این پارک جنگلی وارد کرده است، اقدام کند.»
از سوی دیگر محمود فاطمی عقدا، نمایندهء سازمان حفاظت محیطزیست در کمیسیون مادهء پنج شهرداری تصریح میکند: «تصمیم ادامهء احداث اتوبان زینالدین و قطع درختان پارک جنگلی لویزان، تصمیمی براساس برآیند نظرات و آرای اعضای کمیسیون مادهء پنج شهرداری است. سازمان محیطزیست یکی از این اعضاست که با توجه به توجیهات فنی، اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی شهرداری در نهایت با این طرح موافقت کرده است.»
وی خاطرنشان میکند: «اصولائ پروژههای ساخت و ساز شهری مؤلفههای مختلفی دارد که مسایل زیستمحیطی یکی از آنهاست که اگرچه از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است، ولی در جایی که هیچ امکان دیگری برای ادامهء چنین پروژههایی که از نظر اقتصادی و اجتماعی برای کشور بسیار ضروری هستند، وجود ندارد، میتوان در مورد آنها با انعطاف بیشتری برخورد کرد.»
وی میافزاید: ««سازمان محیط زیست به این شرط با اجرای این پروژه موافقت کرده که شهرداری، معادل ۱۰ برابر فضای سبزی که در لویزان آسیب دیده، در نقطهء دیگری از شهر فضای سبز ایجاد کند. البته احداث اتوبان در لویزان نقش مهمی در کاهش بار ترافیک و در نتیجه کاهش آلودگی هوای تهران دارد. این موضوع نیز در تصمیمگیری ما برای این موافقت اثر داشته است.»
محمدحسن پیراسته مدیرکل محیط زیست استان تهران نیز با بیان اینکه برای ما حفظ منابع طبیعی و محیط زیست به بهترین شکل ممکن و بهرهگیری اصولی از این منابع در درجهء اول اهمیت است، میگوید: «این که نظارت، صیانت و مدیریت دلسوزانه توسط سازمان جنگلها و مراتع صورت گیرد یا توسط شهرداری تفاوتی نمیکند ولی بهتر است که این ارگانها با یکدیگر هماهنگی و همکاری و هر دو نسبت به مسایل طبیعی حساسیت داشته باشند.»
همچنین انوشیروان نجفی معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست میگوید: «بزرگترین فاجعهای که در یک کشور میتواند اتفاق بیافتد تخریب و از بین بردن منابع طبیعی و محیط زیست است زیرا تجربه ثابت کرده حتی یک هکتار جنگل را نمیتوان به صورت مصنوعی ایجاد کرد که همان تنوع مزایا و فواید جنگل طبیعی را داشته باشد و این امر به خوبی در اصل ۵۰ قانون اساسی دیده شده است.»
به گفته وی، «قطع درختان پارک جنگلی لویزان تاثیرات منفی اکولوژیکی و زیست محیطی بسیار زیادی خواهد داشت که از منظر طبیعی به هیچ وجه قابل توجیه نیست ولی شهرداری از لحاظ فنی و مهندسی توجیهاتی برای آن دارد که قابل بحث و بررسی هستند و باید کارشناسان مربوطه به تحقیق اصولی در مورد آن بپردازند.»
اسدپور معاون حقوقی ادارهء کل منابع طبیعی استان تهران نیز با اظهار بیاطلاعی از موافقت سازمان حفاظت محیط زیست با شهرداری برای قطع درختان پارک جنگلی لویزان و ادامهء احداث اتوبان زین الدین میگوید: «موافقت یا مخالفت با این پروژه وظیفهء سازمان جنگلها و مراتع است نه سازمان حفاظت محیط زیست و مسؤولان سازمان جنگلها به هیچوجه با این پروژه موافقت نخواهند کرد و در جلسهء دادگاه امروز پیگیر شکایتهای خود علیه شهرداری خواهند بود.»
در پایان سعید زیادبخش عضو هیات مدیرهء مؤسسهء توسعهء سبز پایدار میگوید: «پارک جنگلی لویزان یکی از مهمترین دریچههای تنفسی شهر تهران است که باید تا جایی که امکانات و شرایط اجازه میدهد در حفظ و صیانت آن کوشا بود ولی از آنجایی که ماجرای بسیاری از پروژهها و طرحها در کشور ما همواره با آبادی یک قسمت و تخریب بخشی دیگر همراه است در نهایت ناچاریم که بین دو گزینهء بد و بدتر گزینهء بد را انتخاب کنیم.»
وی میافزاید: «در این مورد خاص یعنی احداث اتوبان زینالدین نیز باید جنبههای مختلف و اثرات مفید و مضر ساخت این اتوبان توسط گروهی از متخصصان و کارشناسان سازمانهای جنگلها و مراتع، محیط زیست و شهرداری صورت بگیرد که به نظر میرسد چنانچه این تحقیقات به صورت اصولی انجام شود، ماهها طول میکشد تا بتوان به نتیجهای منطقی دست یافت و با این سرعت نمیتوان تصمیم نهایی را گرفت.»
