ارعاب فعالان زن در آستانه روز جهانى زن، گفتگوی میترا شجاعی با نسرین ستوده، وکیل تعدادى از بازداشت‌شدگان
در پى دستگیرى ۳۳ تن از فعالان زن در روز یکشنبه ۱۳ اسفند، مقابل دادگاه انقلاب، باخبر شدیم که ۷ تن دیگر از زنان فعال که جزو دستگیرشدگان نبودند، تلفنى به وزارت اطلاعات فرا خوانده شده‌اند. همچنین در پى اعتصاب غذاى بازداشت‌شدگان، حال سه تن از آنان رو به وخامت گذاشته ولى مسئولین زندان اوین از آوردن پزشک براى آنها خوددارى کرده‌اند. همچنین سه نفر از زندانیان از بند ۲۰۹ به بند عمومى که محل نگهدارى زندانیان عادى است منتقل شده‌اند. گفتگویى با نسرین ستوده، وکیل تعدادى از بازداشت‌شدگان.
دویچه‌وله: خانم ستوده، مطلع شدیم که طی ۴۸ ساعته گذشته از طرف اداره‌ی پیگیری اطلاعات استان تهران با تعدادی از فعالان جنبش زنان تماس گرفته‌شده و از آنها خواسته‌اند که برای پاسخگویی به برخی سوالات به اداره‌ی اطلاعات بروند. در این زمینه اگر ممکن است توضیح بفرمایید.
ستوده: متاسفانه با ۷ تن از فعالان جنبش زنان تماس گرفته شده و از آنها خواسته شده در ادارات مختلفی حضور پیدا بکنند. این کار به لحاظ قانونی موجه نیست، به دلیل اینکه هر احضاری چه بعنوان متهم یا مطلع یا شاهد باید به موجب ابلاغ کتبی به عمل بیاید و ما امیدواریم که بیش از پیش شاهد اجرای قانون باشیم.
دویچه‌وله: اسامی این ۷ نفر را ممکن است بفرمایید.
ستوده: خانمها منصوره شجاعی، رضوان مقدم، فرناز سیفی، پریسا کاکایی، بیتا طاهباز، خدیجه مقدم و هما مداح.
دویچه‌وله: دقیقا از اینها چه چیزى خواسته‌اند؟
ستوده: طبق تماسهایی که اینها با من داشتند، اظهار کرده‌اند که با آنها تماس گرفته شده و ابتدا در بعضی از این مکالمات گفته شده که از کلانتری محل با اینها تماس گرفته شده، مجددا گفته شده که از اداره اطلاعات هستند و از اینها دعوت شده برای یک گفت‌وگوی دوستانه به اداره‌ی مربوطه بروند. اما طبیعی‌ست که هر احضاری باید به موجب ابلاغ کتبی به عمل بیاید.
دویچه‌وله: این خانمها چه برخوردی داشتند، چه واکنشی نشان دادند؟
ستوده: تا این لحظه که من با شما صحبت می‌کنم هیچیک از دوستان به اداره‌هایی که از آنها خواسته شده مراجعه نداشتند و ضمنا درخواست کرده‌اند که هر خواسته‌ای برای احضار وجود دارد، به آنها ابلاغ کتبی بشود.
دویچه‌وله: خانم ستوده در مورد فعالان زن که الان در بند ۲۰۹ زندان اوین هستند خبر رسیده که حال سه نفر از آنها وخیم است، پروین اردلان، فاطمه گوارایی و مهناز محمدی و تقاضا شده که پزشک برای آنها بیاید، ولی گویا مسئولین زندان با این درخواست موافقت نکردند. شما بعنوان وکیل عده‌ای از بازداشت‌شدگان زن چه اقدامی در این زمینه انجام داده‌اید؟
ستوده: من به دلیل وکالتی که از خانم پروین اردلان داشتم، امروز به دادگاه انقلاب مراجعه کردم، زیرا همواره در مراجعاتی که خانواده‌ی زندانیان به زندان اوین داشتند، آنها را راهنمایی می‌کردند به بخش امنیتی دادگاه انقلاب. طبیعی‌ست که امروز من به بخش امنیتی دادگاه انقلاب مراجعه کردم، اما در قسمت ورودی دادگاه، ضمن تماس با بخش امنیتی، به من پاسخ دادند که چون خانم پروین اردلان اسمش در بین کسانی که خانواده باید مراجعه بکند (براى گذاشتن سند و آزادى) نیست، اصلا هیچ مراجعه‌ای را نسبت به ایشان نمی‌پذیرند و وکلا را هم نمی‌پذیرند. بنابراین من علی‌رغم مراجعه‌ی امروزم اصلا نتوانستم به دادگاه مربوطه وارد بشوم.
دویچه‌وله: آیا این سه نفر تماسی با خانواده‌هایشان یا با شما داشته‌اند؟
ستوده: بخشی از زندانیان از داخل زندان با من تماسهایی را داشتند. آنها اول بر نامساعد بودن حال خانمها اردلان، گوارایی و مهناز محمدی تاکید کردند و دوم اینکه امروز صبح سه نفر از زندانیان به بخش عمومی که ازشرایط بسیار نامطلوبی برخوردار است منتقل شده‌اند. این در حالى است که در همه‌جای دنیا زندانیان سیاسی و فرهنگی در شرایط خاصی نگهداری می‌شوند.
دویچه‌وله: این سه نفر چه کسانی هستند؟
ستوده: خانم مریم حسین‌خواه، زارا امجدیان، نسرین افضلی. این سه نفر به بند عمومی منتقل شده‌اند و از شرایط آن بند ناراضی‌اند.
دویچه‌وله: علت انتقال این سه نفر به بند عمومی چه بوده؟
ستوده: علتش اعلام نشده. آنها خودشان هم علتش را نمی‌دانستند و می‌دانید که از دیروز، از سه شنبه ظهر، خانمهای زندانی وارد اعتصاب غذا شده‌اند و ما امیدواریم که به خواسته‌های برحق آنها توجه کافی بشود. ضمن اینکه زندانیانی که از داخل زندان با من تماس داشتند اعلام کردند که با توجه به اینکه کلیه خواست‌هایشان جنبه‌ی قانونی دارد، همچنان روی تمام آن خواسته‌ها تاکید دارند.
دویچه‌وله: وخامت حال این سه نفر بخاطر اعتصاب غذا بوده یا مشکل دیگری داشتند؟
ستوده: وخامت حال آنها قبل از اعتصاب غذا شروع شده بود. در واقع اعتصاب غذا در اعتراض به بازداشت غیرقانونی این زنان، به شرایط نامساعد زندان و همچنین عدم آزادی بویژه افراد جوانتر این بازداشت‌شدگان بود که امیدواریم این روند آزادی زندانیان ادامه پیدا بکند. امروز به خانواده خانم محبوبه حسین‌زاده اطلاع داده شده که کسی را به عنوان کفیل معرفی بکنند و ایشان آزاد بشوند.
دویچه‌وله: خانم ستوده در خبرها آمده‌بود که این سه‌نفری که به بند عمومی منتقل شده‌اند، مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌اند. آیا درست است؟
ستوده: در تماسی که خانم حسین‌خواه با من داشت چیزی راجع به ضرب و شتم به من اظهار نکردند. ولی در مورد اینکه شرایطشان بسیار نامطلوب است، این را تایید کردند.
دویچه‌وله: بند عمومی یعنی در کنار مجرمان عادی در حقیقت اینها را گذاشته‌اند. درست است؟
ستوده: بله. بله. زنانی که ممکن است هر نوع کار خلافی از هر طبقه‌ای را انجام داده باشند.
دویچه‌وله: آیا برای بازداشت‌شدگان وکیلی تعیین شده یا خودشان تقاضای وکیل کرده‌اند یا خیر؟
تبلیغات خبرنامه گویا
advertisement at gooya dot com
کتاب جدید اسد مذنبی
مجموعه طنز “بره های بوالهوس چوپان های بی صواد”
email: asad22@rogers.com
ایران کار
کمپانی استخدامی و نفرگیری تخصصی
www.irankar.ir
چه کسی بهتر تخته نرد بازی می کند؟
بازی سر پول یا برای تفریح
www.play65.com
خرید و فروش ملک در سندیاگو
FREE MLS Search
www.house.sc
ستوده: برخی از بازداشت‌شدگان پیش از رفتن به زندان، چون برایشان قابل پیش‌بینی بود، اقدام به امضای وکالتنامه با وکیل مورد نظر خودشان کردند. اما متاسفانه همچنانکه من نمونه‌ی آن را در مراجعه امروزم به دادگاه انقلاب اشاره کردم، وکلا در این مرحله به راحتی از طرف دادگاه انقلاب رد می‌شوند، وکالتنامه‌ی آنها پذیرفته نمی‌شود و در واقع اقدامی از طرف آنها قابل تصور نیست.
دویچه‌وله: اطلاع دارید که آیا به بازداشت‌شدگان تفهمیم اتهام شده یا خیر؟
ستوده: ما هیچکدام از اینها را اطلاع نداریم، به این دلیل ساده که از حضور وکیل در تمام مراحل بازجویی جلوگیری به‌عمل آمده.
دویچه‌وله: بعنوان آخرین سوال می‌خواهم بدانم شما بعنوان وکیل، چشم‌انداز این بازداشت را چه می‌بینید؟ فکر می‌کنید در آستانه‌ی روز جهانی زن آیا ممکن است این فعالین جنبش زنان از زندان آزاد بشوند یا خیر؟
ستوده: ما امیدواریم که بازداشت این زنان در روزهای مقارن با روز جهانی زن فقط ناشی از یک سوء تفاهم و اشتباه بوده باشد. به همین دلیل امید فراوان داریم که در یک روز مانده به روز جهانی زنان که امروز در آن روز هستیم تا پایان امروز، کلیه‌ی زنان آزاد بشوند تا بتوانند در روز جهانی زن آزادانه در کشور خودشان زندگی بکنند.