بیانیه شماره چهار سازمان معلمان:داد دیرهنگام بیداد است

سران محترم قوای سه گانه ی جمهوری اسلامی ایران

همان گونه که باید مطلع باشید، تجمع آرام معلمین در اعتراض به وضعیت معیشتی شان و عدم عمل به وعده های دولت و مجلس در این خصوص؛ با دخالت و توسط نیروهای امنیتی و انتظامی، در مقابل خانه ی ملت و به بدترین وجه ممکن به تشنج کشیده شد و در پی آن تعداد کثیری از معلمین زن و مرد(بیش از یک هزار نفر) همراه با ضرب و شتم بازداشت شدند که در طی آن حتی مراعات اصول اخلاقی، انسانی و شرعی نسبت به معلمین زن نیز نگردید. مگر نه این که ما ایرانی هستیم و طبق فرهنگ اصیل ایرانی – اسلامی هرگز یک مرد دست بر روی زنان دراز نمی کند؟

از دقایق اولیه ی امر کمیته ای تحت عنوان کمیته ی پیگیری بازداشت شدگان در سازمان معلمان ایران تشکیل گردید، که موضوع را با دقت پیگیری می نماید و سعی در آرام نمودن فضا دارد که با توجه به اطلاعات واصله در زمان های لازم با صدور بیانیه نسبت به اطلاع رسانی شفاف و اقدام به بیان مواضع می پردازد. این کمیته از بدو امر سعی داشته و دارد که موضوع را از طرق قانونی پیگیری نماید و متخلفان را شناسایی کند تا در زمان لازم علیه ایشان اقامه ی دعوا در مراجع ذیصلاح قضایی گردد.

اما اکنون با گذشت چند روز، با عدم توجه برخی از مسولان دستگاه قضایی و امنیتی به خواسته های به حق خانواده های بازداشت شدگان و علیرغم دستور ریاست محترم قوه ی قضاییه مبنی بر آزادی فوری بازداشت شدگان و صدور قرار منع تعقیب نه تنها مشکل حل نشده بلکه ابعاد وسیع تری نیز یافته است.

این کمیته لازم می داند تا مراتب زیر را به سمع شما و تمام ملت شریف ایران به ویژه معلمین محترم برساند:

۱-حضور در اجتماعات قانونی و بیان خواسته‌ها و اعتراضات به شیوه های مدنی از حقوق شهروندی و از مظاهر دموکراسی و مصرح در قانون اساسی و بنابراین حق همه ی افراد من جمله معلمین است.

۲-از آن جایی که معلمین تجمع کننده جز قلم هیچ سلاح سرد و یا گرم دیگری نداشته اند و به هیچ یک از حریم های خصوصی و یا عمومی تجاوز ننموده اند و به اموال خصوصی و یا عمومی آسیبی نرسانده اند؛ حتی اگر عوامل انتظامی قصد پراکنده نمودن افراد و جلوگیری از تجمع را داشته اند (که بر خلاف نص صریح قانون اساسی و عملی مجرمانه می باشد.) حق ضرب و شتم، هتک حرمت، توهین و یا فحاشی را نداشته اند و این عمل ارتکابی ایشان برخلاف قوانین ملی و بین المللی و قابل تعقیب قضایی می باشد.

۳-کسب تعهد مکتوب از تعداد کثیری از آزادشدگان مبنی بر عدم شرکت در تجمعات و اعتراضات آتی و الزام ایشان در این تعهدنامه به پذیرش جریمه ی چندمیلیون تومانی در صورت عدول از این تعهد، نه تنها فاقد وجاهت قانونی و برخلاف رویه ی قضایی و اصول حقوقی است بلکه عملی مجرمانه و قابل پیگیری است.

۴-وادار نمودن افرادی که جهت کفالت بازداشت شدگان به دادگاه انقلاب مراجعه نموده اند به اقرار کتبی مبنی بر این که جرم بازداشت شدگان “اقدام علیه امنیت ملی” بوده است با هیچ یک از اصول حقوقی و رویه های قضایی در سطح ایران و جهان سازگار نیست. به راستی حق خواهی و اعتراض علیه تبعیض مصداق اقدام علیه امنیت ملی است؟ در این صورت اکثریت قریب به اتفاق ملت و مسولین مجرمند.

۵-آقای علیرضا هاشمی دبیر کل سازمان معلمان ایران در پی صدور یک بیانه ی رسمی به جهت اعلام انزجار نسبت به توهین به ساحت مقدس نبی مکرم اسلام(صلی الله علیه و آله و سلم) در آزمون ضمن خدمت فرهنگیان؛ با شکایت آموزش و پرورش به دادسرای ویژه ی کارکنان دولت احضار شده و پس از تفهیم اتهام به جرم مشارکت!!؟؟ در توهین به پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) بازداشت و به زندان منتقل شده است و به بهانه های مختلف تلاش می شود تا قرار تامین صادره توسط دستگاه قضایی وصول نگردد و بالتبع تا پایان تعطیلات در بازداشت به سر برد. این کارشکنی در وصول قرار تامین اعلامی تا آن جا پیش رفته است که در آخرین روز کاری سال (۲۸/۱۲/۱۳۸۵) و پس از طی تمام مراحل قانونی توسط خانواده ی ایشان، از جانب دادگاه شفاهی اعلام می گردد که نامبرده بنا به درخواست معاونت امنیت دادگاه انقلاب به مدت یک ماه در بازداشت به سر خواهد برد. به راستی اعلام انزجار از توهین به پیامبر ختمی مرتبت را این چنین باید پاداش داد؟ این رفتار خود گواهی آشکار است بر این که افرادی تلاش دارند تا تمامی اقدامات قانونی و حقوقی معلمین و بازداشت شدگان و خانواده هایشان را به بن بست برسانند و تنش و تشنج را در جامعه افزایش دهند.

جناب آقای رییس جمهور:

مگر نه این که حضرتعالی به عنوان بالاترین مقام اجرایی کشور پس از مقام معظم رهبری سوگند یاد کرده اید که مدافع قانون اساسی و حقوق ملت باشید؟ مگکر نه این که دولت شما با شعار عدالت از مردم رای گرفت؟ پس چرا سکوت کرده اید؟

ریاست محترم قوه ی قضاییه:

مگر نه این که حضرتعالی بر مسند مولای متقیان تکیه زده اید و مگر نه این که می بایستی عدالت را اجرا نمایید و مجرم را در هر مقام و موقعیت و مکانی که باشد به دست عدالت بسپارید و داد مظلوم را بستانید؟ مگر نه این که شما دستور آزادی و صدور قرار منع تعقیب کلیه ی بازداشت شدگان را صادر کرده اید؟ پس چرا از تشکیلات تحت امر خود پاسخ نمی خواهید و خودسری های برخی از ایشان را پاسخ نمی دهید؟

جناب آقای حداد عادل؛ ریاست محترم مجلس شورای اسلامی:

مگر نه این که حضرتعالی تا دیروز یک معلم بودید؟ مگر نه این که شما وکیل تمام مردم ایران من جمله معلمین هستید؟ مگر نه این که شما اولویت اول مجلس هفتم را رفع تبعیض در بین کارکنان دولت از طریق تصویب و پیگیری اجرای لایحه ی جامع مدیریت خدماتی کشور عنوان کرده اید؟ پس چرا به همکاران دیروزتان و به موکلین امروزتان پشت کرده اید و به دادشان نمی رسید؟ شما که بهتر از ما می دانید که؛ داد دیر هنگام بیداد است.

همه باید بدانند که معلمین درس صبر، بردباری، قناعت، غیرت، مردانگی، شجاعت و … را به دیگران یاد داده اند و از آن بهره های فراوان دارند، اما اگر امروز سر به اعتراض برداشته اند نه تحت تاثیر این و آن است بلکه از سر شرمندگی در مقابل همسر و فرزندانشان است. همه باید بدانند که معلمین هرگز بهانه به دست بهانه جویان نخواهند داد و فقط و فقط از طرق قانونی خواسته های خود را پیگیری خواهند نمود و حتی در صورت مسدود شدن این راه ها هم، طبق اصل “دفاع مشروع” به استیفای حقوق خود خواهند پرداخت.

این کمیته با تقدیم این نامه ی سرگشاده در مقابل ملت شریف ایران از سران سه قوه تقاضا دارد تا به وظیفه ی قانونی خود عمل نمایند. ما آزادی دوستان خود را التماس نمی کنیم بلکه شما را طبق قانون اساسی ملزم می کنیم تا اقدامات لازم را معمول دارید.

کمیته ی پیگیری بازداشت شدگان

سازمان معلمان ایران

۲۸/۱۲/۱۳۸۵