زنان پژوهشگر نادیده گرفته شده اند،ترانه بنی یعقوب

کانون زنان ایران: با وجود افزایش زنان توانمند و متخصص نسبت زنان پژوهشگر به مردان اندک است.

نتایج یک پژوهش که توسط حمیرا زمانی فراهانی کارشناس ارشد جامعه شناسی انجام داده شده نشان می دهدکه تعداد زنان داوطلب تحصیل یا فارغ التحصیل به اندازه مردان و یا حتی بیشتر از آنهاست اما تعداد زنان پژوهشگر اندک است.

بر طبق این پژوهش ،محققان زن وقتی در ارتباط با جامعه بزرگتر قرار می گیرند به دلیل مشکلات حقوقی،خانوادگی و نگرش های جامعه نادیده گرفته می شوند.

این پژوهش حاکی از آن است که نیروی انسانی شاغل در بخش پژوهش یک کشور از مهم ترین منابع و پارامترهای رشد و توسعه آن است و تحقیقات بدون وجود این عامل مهم امکان پذیر نیست.زنان در کشور ما حدود نیمی از جمعیت کل کشوراند و روزبه روز نیز بر تعداد متخصصان شان افزوده می شود.،اما هنوز نقش و جایگاه آنان نادیده انگاشته می شود.

این پژوهش که به روش کیفی انجام داده شده مشکلات زنان را ناشی از دیدگاه و نگرش جامعه نسبت به آنان می داند و تاکید می کند: زنان محقق با وجود توانائیهایی چون صبر‘ شکیبایی‘ پشتکار‘ دقت عمل و ریز بینی که از ویژگی های اساسی یک محقق است آن گونه که لازم است از وجودشان در کار تحقیق استفاده نمی شود.

در بخشی از این پژوهش که اطلاعاتش از طریق مصاحبه کیفی جمع آوری شده محبوبه غیاثوند باستان شناس می گوید: سازمان میراث فرهنگی برای زنان باستان شناس مقرر کرده به استثنائ فعالیت در محدوده شهر تهران در سایر نقاط کشور کار علمی انجام ندهند. علت آن را نیز عدم توانایی زنان در زندگی خارج از شهر عنوان کرده است.

اعظم خوش خلق پژوهشگر و دانشجوی دکترای جامعه شناسی در ژاپن نیز زنان را در طی مدارج تحصیلی با مشکلات عدیده همراه می داند و زمانی که آنها خواهان ادامه تحصیل در خارج از کشوراند عرصه ها برایشان بسیار تنگ می شود و مشکلاتی در زمینه خروج از کشور دارند همچنین قوانین دست و پا گیری نیز درزمینه اعطای بورس به زنان وجود دارد.

او می گوید: وقتی مساله مسافرت های کوتاه مدت خارج از کشورمطرح می شود باز این زنان هستند که از گردونه رقابت با مردان خارج می شوند.

معصومه فیروزی پژوهشگر که در مرکز تحقیقات بیوشیمی دانشگاه تهران مشغول به فعالیت است هر چند پذیرش زنان در رشته بیو شیمی را با مشکل خاصی همراه نمی بیند اما به تنگ نظریهایی در این زمینه اشاره می کند که مانع رشد زنان در این رشته می شود و برخی از قبولی های سطوح بالاتر از میان زنان را حذف می کند.

او ۵۰ درصد اعضای هیات علمی این رشته را زنان عنوان می کند و می گوید: اما با این وجود و در شرایط مساوی برای استخدام، این زنان هستند که حذف می شوند و هرگز زنان در شرایط مساوی با مردان جذب بازار کار نمی شوند.

در بخش دیگری از این پژوهش با یک زن “گیاه شناس “مصاحبه شده این محقق گیاه شناس مسافرت به نقاط مختلف کشور و جمع آوری گیاهان را مهم ترین وظیفه یک گیاه شناس می داند.

او می گوید: زنان گیاه شناس اغلب اجازه مسافرت به نقاط مختلف را ندارند. که این مساله امکان موفقیت را از آنان سلب می کند. مهندس اعظم فرمهینی نیز با ۲۰ سال سابقه کار در امور کشاورزی می گوید: معمولاٌ مزارع آزمایش و تفحص از محل کارمان دوراند اما لازم است که مسئول یک طرح در فرصت های مختلف به این مزارع رفته و از پیشرفت کارها مطلع شود اما طبق قوانین کار یک زن پژوهشگراجازه ندارد از ماشین اداره استفاده و به مزارع برود. اما اگراز ماشین شخصی اش استفاده کندعیبی ندارد.

یافته های این پژوهش حاکی از آن است که این مشکلات اگر چه کوچک به نظر می آیند اما در عمل باز دارنده اند و موجب عدم بروز قابلیت های واقعی زنان می شوند. همچنین در دراز مدت این موانع بر میل و رغبت به کار‘ فکر و اندیشه پژوهشگر تاثیر و موجب انفعال وی می شوند.

بر طبق این پژوهش مسئولیت های خانوادگی به ویژه وظایف سنتی زن در خانواده‘ عدم تطبیق این وظایف باانتقال زنان و ساختار مرد سالارانه نظام خانوادگی در ایران از مهم ترین مشکلات زنان در حوزه خانوادگی و امر پژوهش است.

این پژوهش لزوم تغییر نگرش خانواده و جامعه‘ تغییر نقش زن و مرد در خانواده و جامعه‘ تغییر الگوی روابط خانوادگی و استفاده از امکانات آموزشی‘ تبلیغات رسانه های همگانی را در ارائه تصویری جدید از نقش زن در جامعه و خانواده در حل مشکلات زنان پژوهشگر مفید و موثر ارزیابی می کند.

[email protected]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.