نبود آگاهی زنان را در معرض ابتلا به ایدز قرار می دهد

کانون زنان ایرانی- ترجمه از محمد معماری:

در کشورهای با میزان شیوع بالاتر ایدز،ثبت نام دختران در مدارس در دهه گذشته رو به کاهش گذاشته است.دختران اولین گزینه برای بیرون کشیده شدن از مدرسه برای پرستاری از بستگان بیمار و نگهداری از خواهران و برادران کوچکتر هستند. .دختران وزنان اغلب این توقع را دارند که حداقل هایی درباره سکس و سکسوالیته بدانند اما این نبود آگاهی آنها را در معرض خطر ابتلا به ایدز قرار می دهد.بررسی ها نشان می دهد که تعداد دختران کمتری در قیاس با پسران در حدود سنی پانزده تا نوزده سال دانش های پایه ای را درباره این که چگونه از خودشان در مقابل HIV/AIDS مراقبت آموخته اند.

دختران نسبت به پسران اشتیاق کمتری برای حضور در مدرسه دارند.به خاطر دلایلی که ارائه می شود.

والدین بیشتر مایلند که امکانات و سرمایه های محدود خود را برای آموزش و تحصیل پسران صرف کنند.

بسیاری از خانواده ها فایده تحصیل و آموزش دختران را درک نمی کنند.نقش آنها غالبا در قالب مهیا شدن برای ازدواج و پذیرش مسولیت های خانواده و امور خانه داری دیده می شود.

دختران در بسیاری از جوامع غالبا بی بهره از موقعیت های اجتماعی هستند.نبود وقت آزاد به علت درگیر شدن با وظایف سنگین خانه داری،بکار بردن منایع سرمایه ای و کمبود منابع غذا از دلایل این امر هستند.

بار سنگین پرستاری از والدین بیمار یا خواهران و برادران کوچکتر اغلب بر دوش دختران قرار می گیرد.مساله ای که توانایی و امکان توجه به موضوع مدرسه و آموزش را به مخاطره می اندازد.این مساله ای بسیار مهم در جوامع متاثر از ایدز است.

تخمین زده می شود که در پایان هزاره،۱۰۴ میلیون کودک با سن تحصیلات ابتدایی بودند که در مدارس نام نویسی نکردند که ۵۷ درصد آنها را دختران تشکیل می دادند. همچنین احتمال بیشتری وجود دارد که دختران در قیاس با پسران نتوانند تحصیلات دوران متوسطه را بخاطر ازدواج زودهنگام،بارداری و وظایف پرستاری در خانه به پایان برسانند.

در کشورهای با میزان شیوع بالاتر ایدز،ثبت نام دختران در مدارس در دهه گذشته رو به کاهش گذاشته است.دختران اولین گزینه برای بیرون کشیده شدن از مدرسه برای پرستاری از بستگان بیمار و نگهداری از خواهران و برادران کوچکتر هستند. HIV/AIDS پیشرفت های اخیر در زمینه تحصیلات پایه ای را تهدید می کند و غیر تناسبی ثبت نام دختران در مدارس ابتدایی را متاثر می سازد.دختران وزنان اغلب این توقع را دارند که حداقل هایی درباره سکس و سکسوالیته بدانند اما این نبود آگاهی آنها را در معرض خطر ابتلا به ایدز قرار می دهد.بررسی ها نشان می دهد که تعداد دختران کمتری در قیاس با پسران در حدود سنی پانزده تا نوزده سال دانش های پایه ای را درباره این که چگونه از خودشان در مقابل HIV/AIDS مراقبت آموخته اند.بسیاری از تصورات غلط وجود دارد که عقاید ناصحیح در جوامعی با مدخل های محدود برای اصلاح باورها و اطلاعات را حفظ می کند.اغلب این افسانه که (به عنوان مثال داشتن سکس با باکره ها می تواند HIV را درمان کند) می تواند به دختران و زنان آسیب رساند.

رفتن به مدرسه ایمنی بخش است.آموزش یکی از راههای مقابله با شیوع HIV و اثرات ایدز است.با وجودیکه حضور و و بودن دختران مطمئن و سالم در مدرسه برای کاهش آسیب پذیری عمومی و سراسری مهم است،اما این بدون ابزار ویژه برای تهیه و تدارک اطلاعات و آگاهی ها، مهارت ها و ارتباط با سرویس های انجمن مدارس نا بسنده است.

دخترانی که مدت زمان طولانی را در مدرسه سپری می کنند و در زمینه مهارت های زندگی و مزیت های نسبی تا خیر در آغاز روابط جنسی آموزش می بینند،در نتیجه دانش پیشگیری از ایدز و میزان استفاده از کاندوم در روابط جنسی افزایش پیدا می کند و فهم و درک از تست HIV بهبود می یابد.سه سرفصل فعالیت در مورد آموزش های مرتبط با HIV/AIDS و تاثیرات آن بر روی دختران وجود دارد و اینها می تواند بوسیله کنشهای استراتژیک حمایت گردند.

۱- رهسپار کردن دختران به مدارس و مطمئن شدن از وجود سلامت و محیط موثری که بتواند آنها را در مدرسه نگه دارد و آموزش دهد.

– منسوخ کردن مدارس شهریه ای. مستندات نشان می دهد بخصوص در وجه ای از فقر مفرط قضیه،بر چیدن شهریه مدارس هزینه تحصیل را برای والدین و جوامع کاهش می دهد و فزصت تحصیل را برای تعداد زیادی از کودکان که قبلا امکان بهره مند شدن از تحصیل را نداشتند فراهم می کند.این مورد بصورت ویژه گزینه ای برای تضمین ورود دختران به تحصیلات متوسطه محسوب می شود.

– استفاده از تسهیلات تشویقی نظیر بورس های تحصیلی و تغذیه.هدف قرار دادن خانواده ها یا جوامع آسیب پذیر با استفاده از دادن پول یا غذا روشی موفق برای افزایش توجه به دختران بوده است.بورسیه های تحصیلی در دوران مدرسه مزیت های مضاعف آفریده است و روشی ساده تر برای دیده بانی و نظارت نسبت به روشهای دیگر کمک رسانی نظام آموزشی بوده است.بسیاری از کشورها بصورت موفقیت آمیزی از مساعدت های تحصیلی برای افزایش ورود دختران به دوره های تحصیلی استفاده کرده اند.

– تسهیل ورود دختران به مدارس محوریت امر است.اما مدارس باید امن باشند و محیط یادگیری موثری فراهم آورند به گونه ای که حضور در مدرسه را دلگرم کننده سازد و تجربیاتی ارزشمند برای دختران به همان ارزشمندی تجربه بریا پسران بیافریند.

– مدارس باید در زمینه کاهش تبعیض بین دختران و زنان جوان از طریق تمرین و اجرای سیاست های مقتضی در مدرسه تلاش کنند.

۲- تدارک آموزش هایی با محوریت مهارت های زندگی با متمرکز شدن بر موضوع جنسیت و پیشگیری از HIV به عنوان بخشی از یک آموزش کیفی سراسری که همه کودکان و جوانان را شامل گردد.

– مدارس یک فرصت ایده آل برای تضمین دسترسی دختران و پسران به آموزش های با کیفیت خوب مهارت محور در زمینه HIV/AIDS فراهم می آورند که این کار نه از طریق روش های سنتی آموزگار محوری بلکه از طریق ارتباط مدرسه با نهادهای جامعه مدنی انجام می شود.

– برنامه های پیشگیرانه دقیق اجرا شده مدرسه محور HIV/AIDS کاهش خطر HIV/AIDS را نشان داده اندبویژه زمانی که آنها فراسوی قیود و کلیشه های اطلاعات رایج عمل کرده اند.آنها همچنین به افراد جوان کمک می کنند تا آگاهی،رفتار و نیاز به مهارت های زندگی شان را در جهت محافظت از خودشان در مقابل HIV/AIDS گسترش دهند.

– به منظور مساعدت مستقیم در زمینه آگاهی و رفتار های شخصی ،برنامه های مناسب با محوریت مهارت های زندگی می تواند همچنین کمک کند به :

مشارکت و شراکت یکسان بین دختران و پسران،مردان و زنان جوان

مطمئن می سازد که ایده های مرتبط با HIV/AIDS،کلیشه های رایج جنسیتی یا دیگر پیش فرض های مرتبط با وضعیت HIV، نژاد و مذهب را تقویت و تثبیت نمی سازد و تابوشکنی از احکام فرهنگی نظیر ازدواج های زودهنگام را عهده دار می شود.

ترویج انصاف و عدالت بین دختران و پسران،زنان و مردان جوان در پرستاری کردن بستگان مبتلا به HIV/AIDS

گسترش ارتباط و همیاری خانه-مدرسه-اجتماع برای بهتر کردن هماهنگی و ارتباط آموزش با دیگر استراتژی های متمم نظیر حمایت از سیاستها و چهارچوب های منطقی و قانونی،دسترسی به کاندوم و سیاستهای پیشگیرانه و خدمات درمانی برای امراض مسری جنسی.

۳- محافظت از دختران در مقابل خشونت،بهره کشی و تبعیض در داخل و خارج از محیط مدرسه

تجربیات دختران در داخل مدرسه همیشه مطلوب نیستند.مدرسه می تواند محیطی منزجر کننده و وحشت زا باشد بویژه برای زنان جوان به علت وجود و شیوع خشونت جنسیت محور.خشونت جنسیت محور زمانی رخ می دهد که زن یا مردی به خاطر اینکه زن یا مرد هستند مورد تجاوز قرار گیرند. Harassment شکلی از این نوع است.

مدارس نقش ویژه ای در مبارزه با خشونت های جنسیت محور دارند.هم از طریق کمک به دانش آموزان بریا درک رفتارها و ساختارهایی که منججر به بسط آم می شوند هم از طریق کمک به رساندن به اصلاح فرآیندهای مطلوب

مدارس نیازمند بناکردن ابزار و سنجه های ایمنی بخش و نشانگان رفتاری هستند که فراتر از محیط مدرسه برای کاهش آزار و خشونت یا،تبعیض جنسیتی و بهره کشی از دختران بکار گرفته شوند.این چنین ابزاری نیازمند داشتن حالتی سیال در درون و خارج از مدرسه است در کنار ارتباط شورا-مدرسه و روشهای مرسوم در تضمین ایمنی و سلامت دختران و پسران در داخل و خارج از محیط مدرسه.

منبع: www.unaids.org

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.