مجازات مردان شرور یا تحقیر زنان بی گناه
مینو مرتاضی لنگرودی
در آستانه سی امین سالگرد انقلاب اسلامی در صفحات برخی از روزنامه‌ها این خبر خودنمایی می‌کرد: «نیروی انتظامی کرمانشاه در راستای طرح امنیت اجتماعی پس از دستگیری یک متهم برای مجازات وی او را با لباس زنانه در سطح شهر چرخانده است».
با خواندن این خبر از خود پرسیدم، به راستی سربازان و افسران غیرتمند نیروی انتظامی ایران را چه شده که یک روز در راستای طرح امنتیت اجتماعی نمایشگاه مُد و لباس اسلامی ترسیم می‌کنند. و روز دیگر لباس زنانه را بر تن افراد شرور و متهیمن ضد امنیت اجتماعی می‌کنند. و آنها را در شهر می‌چرخانند تا تحقیرشان کرده باشند؟
آیا کارکنان و پرسنل نیروی انتظامی آدم آهنی هستند که این چنین خود را از قید روابط و تعاملات محترمانه با مردم و جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنند رها ساخته‌اند؟ آیا این آقایان از داشتن مادر و خواهر و همسر و فرزند دختر محرومند که این چنین زنان هموطن و هم‌خانه و خانواده خویش را استهزاء می‌کنند؟
آیا پرسنل نیروی انتظامی هرگز از خود پرسیده‌اند که در این نوع مجازات خودسرانه مردان شرور بیشتر تحقیر و مجازات می‌شوند یا زنان بی‌گناهی که تنها جرم‌شان زن بودن و جنسیت آنان است؟
اگر این سؤال را آقایان هرگز از خود و از بزرگترهای خود نپرسیده‌اند، خوبست به تجربه حاصل از عملکرد اخیرشان نگاهی دقیق‌تر بیندازند.
ظاهراً مرد شروری که با لباس زنانه توسط نیروی انتظامی کرمانشاه در شهر گردانده شده پس از آزادی از دستبند پلیس و لباس زنانه دست به سرقت می‌زند و این بار پس از دستگیری مجدد پلاکی هم به گردنش می‌آویزند که روی آن نوشته شده بود «توبه گرگ، مرگ است».
به این ترتیب بین مرگ و توبه و لباس زنانه و زن بودن رابطه معناداری ایجاد می‌کنند.
وای به حال زنان جامعه‌ای که نیروی انتظامی آن در لباس مراقب و محافظ امنیت اجتماعی نگاهی این چنین خوار‌کننده و تحقیرآمیز بر آنان دارد.
صرفنظر از رفتار خلاف اخلاق و ادب نیروی انتظامی نسبت به زنان جامعه ایران، این رفتار به لحاظ حقوقی و قانونی نیز رفتاری محکوم است و باید مسئولین و آمران و مجریان چنین مجازات‌های غیرقانونی به خاطر نقض حقوق و حیثیت انسانی حداقل ۳۰ میلیون زن شریف ایرانی محکوم و خلع لباس و درجه شوند.
زیرا براساس اصل بیست و دوم و سی و نهم قانون اساسی حیثیت، جان، حقوق و مال اشخاص از تعرض مصون است و حمایت و دفاع از حیثیت، جان، حقوق و مال اشخاص به عهده مأمورین و مجریان قانون از جمله نیروی انتظامی گذاشته شده است.
آیا قانونی وجود دارد که به موجب آن هتک حرمت و حیثیت آحاد زنان جامعه ایرانی توسط پرسنل نیروی انتظامی جایز و روا دانسته شود.
آیا این است نتیجه وعده‌هایی که قانون اساسی در دفاع از حقوق شهروندی مصوب کرده است و دولتها را موظف نموده تا حقوق زن را در تمام جهات با رعایت موازین اسلام تضمین نمایند؟
کدام یک از موازین اسلام به نیروی انتظامی اجازه می‌دهد که بر تن شروران لباس زنانه بپوشاند دور شهر بچرخاندشان؟
آیا چنین رفتار خفت باری زمینه مساعد برای رشد شخصیت زن و احیای حقوق مادی و معنوی او را فراهم و مهیا می‌سازد؟
به نظر ما آمران و مجریان این عمل سخیف براساس مواد ۵۷۰ و ۵۷۹ قانون مجازات اسلامی به دلیل نقض صریح قانون اساسی و توهین به حیثیت زنان و پامال نمودن حقوق انسانی آنان تخلف از حوزه و محدوده وظایف شغلی خویش، باید در دادگاه انتظامی محاکمه و محکوم شوند.
ماده ۵۷۰ قانون مجازات اسلامی می‌گوید: هر یک از مقامات و مأمورین دولتی که برخلاف قانون آزادی شخصی افراد ملت را سلب کند یا آنان را از حقوق مقرر در قانون محروم کند علاوه بر انفصال از خدمت و محرومیت ۳ تا ۵ سال از مشاغل دولتی به حبس از ۶ ماه تا ۳ سال محکوم خواهد شد.
ماده ۵۷۹ قانون مجازات اسلامی هم می‌گوید: چنانچه هر یک از مأمورین دولتی محکومی را سخت‌تر از مجازاتی که مورد حکم است مجازات کند یا مجازاتی کند که مورد حکم نبوده است به حبس از ۶ ماه تا ۳ سال محکوم خواهد شد.
اقدام اخیر نیروی انتظامی کرمانشاه از مصادیق آشکار نقض حقوق شهروندی و مجازاتی است که مورد حکم نمی‌باشد و چنین حکم و مجازاتی اصولاً وجاهت قانونی ندارد ضمن آنکه موجبات وهن نظام و قوه قضاییه و مجریه را فراهم ساخته است.