اخبار تکان دهنده از شکنجه دانشجویان چپ

روزآنلاین:خانواده‌های مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری‎ ‎دیروز در حالی با نوشتن نامه‌ای به‎ ‎رییس قوه قضائیه ‏خواستار رعایت قانون را در خصوص فرزندانشان شدند که از سوی دیگر، گزارش تازه ای از شکنجه‎ ‎دانشجویان ‏چپ در زندان منتشر شده است.‏

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، خانواده‌های سه دانشجوی زندانی دانشگاه امیرکبیر، که با وجود تودیع وثیقه ۸۰ ‏میلیون تومانی‎ ‎همچنان بر خلاف قانون زندانی هستند، در گذشته نیز‎ ‎نامه‌های متعددی را به رییس قوه قضاییه و ‏دیگر مقام‌های مسئول نوشته‌اند‎ ‎که تا کنون پاسخی دریافت نکرده‌اند. این در حالی است که این‎ ‎خانواده‌ها در ‏خصوص گرفتن اقرار همراه با شکنجه از فرزندانشان شکایتی را‎ ‎تنظیم کرده و به هیات نظارت بر حفظ حقوق ‏شهروندی ارائه کرده‌اند که با‎ ‎وجود قول مساعد علیرضا آوایی رییس کل دادگستری استان تهران مبنی بر رسیدگی‎ ‎به این موضوع تا کنون پاسخ قابل توجهی ارائه نشده است‎.‎

خانواده‌های مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری در نامه خود با یادآوری این که: “اکنون بالغ بر یک ‏سال است که فرزندان‌مان به جرمی که دادستان مدعی آن‎ ‎بوده و دادگاه آن را نپذیرفته در زندان بسر می‌برند” از ‏آیت الله شاهرودی پرسیده اند: “در آستانه نوروز که قاعدتا همه مسوولین و‎ ‎کارگزاران در پی رضایت خالق و ‏کارگشایی مخلوقند، نباید شما به عنوان‎ ‎سکاندار قوه قضائیه اندیشه‌ای بر این کار روا دارید؟”‏

آنان در ادامه آورده اند: “این رنجنامه خانواده‌هایی است که به‌رغم قانون‌شکنی‌های متعدد مهر سکوت‎ ‎بر لب ‏داشته‌اند و سخن خویش فرو خوردند به این امید که شاید از رهگذار‎ ‎رعایت اصول و توجه به قانون اساسی و حق ‏انسانی ایرانیانی که انتظار و‎ ‎توقع‌شان آن است که از حداقل حقوق شهروندی برخوردار شوند نسبت به آنان این‎ ‎چنین ظلم و بیداد روا نشود‎.‎‏”‏

نامه خانواده های دانشجویان زندانی امیرکبیر تصریح دارد: “حضرت آیت‌اللـه، در شرایطی که زندانیان مواد ‏مخدر و خطرناک را با وثیقه‎ ‎آزاد می‌کنند، چگونه می‌توان پذیرفت که با وجود اخذ وثیقه از این‎ ‎دانشجویان در حال ‏تحصیل آنان را خلاص نمی‌دارند. حتما شما هم مثل ما‎ ‎معتقدید که قانون باید بدون تبعیض اجرا شود. اما آیا تاکنون ‏پرس‌وجو‎ ‎کرده‌اید که چرا درخصوص این دانشجویان که قرار وثیقه صادر شده و وثیقه‎ ‎تودیع گشته و کارشناس آن ‏را مکفی دانسته باز هم از اجرای قانون سر باز‏‎ ‎زده‌اند‎!‎‏”‏

خانواده ها سپس پرسش های زیر را خطاب به رییس قوه قضاییه مطرح کرده اند: “بیاییم به خاطر مسوولیت، به ‏پاسخ وجدان، به احترام قانون، به نگرش‎ ‎انسانی، سوال کنیم که چرا دادگاه تجدیدنظر پرونده را پس از اخذ آخرین ‏دفاع‎ ‎و ختم جلسه همچنان بی‌تصمیم نگه داشته است‏‎.‎‏ چرا مسوولین اجرایی زندان نسبت به اجرای تصمیم قضائی ‏بی‌تفاوتند.” ‏

در انتهای نامه نوشته شده است: “ما‎ ‎امید کامل داریم اگر از سر عدالت و انصاف به این مواضع نگریسته شود و ‏فارغ‎ ‎از هر نگرش غیرقضائی بر پرونده توجه نشود شما هم دستور آزادی این جوانان‎ ‎را در آستانه سال نو تایید ‏خواهید داشت‎.‎‏”‏

نامه فوق در شرایطی منتشر می شود که کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید) گزارش تازه ای از وضعیت‎ ‎دانشجویان چپ در زندان و شکنجه های اعمال شده بر آن ها منتشر کرده است. در این گزارش ذکر شده است: ‏‏”نیروهای وزارت اطلاعات ایران که کنترل بند ۲۰۹ زندان اوین را در دست دارند به روشهای غیر انسانی به ‏منظور سرکوب جنبشهای آزادیخواهانه و برابری طالبانه، روی آورده اند. بعد از بازداشت سری دوم دانشجویان ‏آزادی خواه و برابری طلب، نیروهای وزارت اطلاعات برای گرفتن زهر چشم از زندانیان تازه وارد و به منظور ‏تحقیر آنان اقدام به برپایی جشن تولد برای یکی از دانشجویان می کنند و همه دانشجویان چپ را مجبور به شرکت ‏در این نمایش می کنند.”‏

گزارش ادامه می دهد: “در میانه این مراسم و در حالی که دانشجویان سعی داشته اند مخفیانه و با نجوا از حال و ‏روز هم مطلع شوند بهروز کریمی زاده و پیمان پیران دو تن از برجسته ترین نیروهای چپ دانشجویی با چشم بند ‏به میان جمع آورده می شوند. با برداشته شدن چشمبند و مشخص شدن چهره این دو زندانی سیاسی موجی از بهت ‏و غم همگان را فرا می گیرد. اوضاع ظاهری و وضعیت جسمانی این دو نفر به قدری رقت اگیز و اسفبار بوده ‏است که تعدادی از دانشجویان بازداشت شده بی اختیار گریه کرده اند. به گفته یکی از دانشجویان دانشگاه تهران ‏هنگامی یکی از دانشجویان زندانی که سعی داشته است در گوش بهروز کریمی زاده به نجوا مطلبی را بیان کند با ‏خنده ی تلخ این فعال دانشجویی روبه رو شده و رو به دانشجوی زمزمه کننده بیان کرده است که قادر به شنیدن ‏نیست و اگر مطلبی دارد در گوش راست وی گفته شود.”‏

در بخش دیگری از گزارش در توصیف وضعیت دو تن از دانشجویان زندانی آمده است: “دستهای بهروز کریمی ‏زاده تا آنجا که از آستین بیرون بوده مملو از اثر خاموش کردن سیگار بر بدن بوده است و این صحنه وقتی کامل ‏می شود که دانشجویان زندانی متوجه نوع راه رفتن پیمان پیران شده اند. پیمان پیران تقریبا به جای راه رفتن بر ‏روی زمین می خزیده است و به جای بلند کردن پاها در هنگام گام برداشتن به هر دو پای خود را بر روی زمین ‏می کشیده است. در میانه این به اصطلاح جشن تولد پیمان پیران به یکی از دانشجویان دانشگاه علامه گفته است ‏که کف و مچ هر دو پایش بر اثر ضربات کابل مجروح شده است.”‏
‏ ‏
گزارش می افزاید: “متاسفانه به دلیل رعب و وحشت حاصل از فشارهای دهشتناک نیروهای امنیتی ایران بر ‏دانشجویانی که در روزهای گذشته آزاد شده اند هیچ یک از این دانشجویان حاضر به انجام مصاحبه و یا مطرح ‏کردن کامل آنچه که بر آنان رفته است نیست و حتی محکم ترین این دانشجویان در جواب هر سوال از وضعیت ‏زندان و نوع شکنجه ها تنها به گریه کردن اکتفا می کنند. خبر وضعیت بهروز کریمی زاده و پیمان پیران مربوط ‏به ۲۰ روز پیش بوده و هنگامی مطرح می شود که دو تن از دانشجویان در جلسه ای خصوصی با گریه و نفسهای ‏بریده شده آن را به زبان می آورند و پس از پیگیری شدید تنی چند از حاضران در جلسه و تایید شدن خبر از سوی ‏حاضران در جشن تولد وزارت اطلاعات اکنون به صورت عمومی منتشر می شود. اما متاسفانه این تنها گوشه ‏کوچکی و ناچیز از یک واقعیت تراژیک و تکان دهنده است که شاهدان عینی آن از زیر بار بیان تمام آن شانه ‏خالی می کنند.”‏

در خاتمه گزارش تصریح شده است: “از تمامی آزادیخواهان و برابری طلبان جهان درخواست می کنیم نسبت به ‏رفتارهای مغایر با حقوق بشر رژیم جمهوری اسلامی سکوت نکرده و برای آزادی تمامی زندانیان عقیده و بیان ‏که در زندانهای جمهوری اسلامی تحت رفتارهای غیر انسانی به سر می برند تلاش کنند.”‏

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.