شبکه رسمی فحشا در جنگ جهانی دوم

بهروز عسگری:شست سال از جنگ جهانی دوم می‌گذرد و آثار و دردهای آن هنوز باقی است. زخم‌هایی که کهنه شده، از یاد اما نرفته است. جدا از پنجاه ملیون نفر کشته بیش از دویست‌هزار زن و دختر جوان گاه ۱۲ ساله حتا از کشورهای کره، فیلیپین، چین، (تایوان)، اندونزی و تیمور شرقی برای خدمت به ارتش ژاپن ربوده شده و به فحشای اجباری گرفته شدند. زنانی که ایشان را “آرام بخش” و یا “دل‌جو” نامیده بودند. هر زن مجبور به “دل‌جویی” از ۳۰ تا ۴۰ مرد در روز بود. برخی زنان ژاپنی هم به همین کار گرفته شدند.

بسیاری از این زن‌ها کشته شدند، عده‌ای هم عمرشان به سر رسیده است، عده‌ی دیگری زنده هستند و حالا دیگر تا این روزگار پیری در ژاپن به سر کرده و می‌کنند و به فصاحت به ژاپنی سخن می‌گویند. سال‌های سال خاموشی گزیده‌اند چرا که می‌ترسیدند جامعه‌ی خودشان و خانواده‌هایشان ایشان را باز نپذیرند. چند سالی هست که به کمک چند زن شیردل ژاپنی و نیز سازمان‌های غیر دولتی و نهادهای دمکراتیک در روز سالگرد جنگ راه‌پیمایی می‌کنند و از دولت ژاپن می‌خواهند برای تشکیل آن شبکه‌ی رسمی فحشا رسماً عذر خواهی کند.

در آن زمان به این زن‌ها و دختران می‌گفتند که باید برای ژاپن، برای کشور و برای امپراتور که او را خدا می‌پنداشتند این کار را بکنید. خدا اما هنوز عذر خواهی نمی‌کند.