مادران صلح :روز جهانی زن را گرامی می‌داریم

وبسایت مادران صلح :

می دانیم که بیش از یکصد سال ازآن روز تاریخی که زنان کارگر شیکاگو در راه استیفای حقوق برابر صنفی خود به‌پا خاستند می گذرد؛ قیامی که سرکوب و به خاک و خون کشیده شد و سال ها بعد (در سال ۱۹۱۸) کلارا زتکین هشتم مارس، سالروز این واقعه را به عنوان «روز جهانی زن برای مبارزه در جهت گسب حقوق برابر» اعلام کرد.

ما، مادران صلح به همراه همه دلسوزان این مرز و بوم که مستقل از نحله‌های فکری مختلف، هشتم مارس را نماد عدالت خواهی زنان جهان می دانند، این روز را گرامی می‌داریم.

سال‌ها پیش از واقعه ۸ مارس شیکاگو و پس از آن نیز ، زنان و مادران جهان بارها فداکارانه در جنبش‌های اجتماعی و مدنی شرکت کردند، برای آزادی و رهایی از فقر تلاش کردند و علیه بی‌عدالتی، استثمار، جنگ و اشغالگری و …همپای ملّت‌های خود مبارزه کردند و از جان‌های خویش مایه گذاشتند.

در بسیاری از کشور‌های منطقه ما نیز جنبش‌های زنان که از سال‌ها پیش پا گرفته بود، امروز به تأسیس نهاد‌های مدنی یا انجمن‌های غیر دولتی و مستقل انجامیده است و بدین ترتیب صدای زنان آگاه و آزادیخواه این منطقه علی‌رغم یکسویه بودن تبلیغات رسانه‌های غرب، به گوش دنیا می‌رسد!

این درحالی است که زنان ایران نیز در طول تاریخ پیوسته در تحولات سیاسی و اجتماعی کشور فعال بوده‌اند اگرچه کمتر دیده شدند !

در این سرزمین، از دوران مشروطه تا رژیم پهلوی، با وجود سرکوب سیاسی و تعصب و بسته بودن فضای اجتماعی تلاش‌های حق‌خواهانه زنان برای بدست‌اوردن کمترین حقوق مسلّمشان مانند سوادآموزی، درس‌خواندن و تأسیس مکتب های درون خانه ادامه داشته است . امروز این تلاش‌ها به ثمر نشسته و دختران ما اینک به درجات بالای دانش و نخبگی رسیده‌اند و درصد مهمّی از دانشگاهیان را تشکیل می‌دهند.

در رژیم‌های گذشته زمانی هم فرا رسید که که الگوهای توسعه با اعطای آزادی‌هایی به زنان ایرانی پیاده شد ، لیک از آنجایی که قوانینی متجددانه پیش از نوسازی انسانی و فرهنگی فراگیر و بدون توجه به فرهنگ بومی و سنـّتی این سرزمین اجرا می‌شد، محتوایی عمیق پیدا نکرد و از پشتیبانی همه زنان جامعه برخوردارنگردید!

در روزهای دوران‌سار انقلاب، بر هیچکس پوشیده نیست که زنان نقشی اساسی و تعیین کننده‌ ای داشتند. در زمان جنگ ۸ ساله نیزاین مادران بودند که بار سنگین مقاومت را شجاعانه و با شکیبایی بر دوش کشیدند. لیک پس از تغییر قدرت و پیروزی نیز صدای آنان ناشنیده ماند و به حقوق خاص و صنفی آنان توجّه نشد. در حالی که امروز دیگر آزادی‌خواهی و حق‌طلبی زنان این سرزمین، علی‌رغم مشکلات و خشونت‌های قانونی و از بالا، درونی شده و باز گشت پذیر نیست!

بی تردید هرگونه سرکوب و ترویج پندارهای تبعیض ‌آمیز و راندن زنان به محافل خانگی و خصوصی و چشم پوشی از برآوردن حقوق آنان، نه تنها موجب محرومیت جامعه از انرژی سرشار و مثبت بخش مهمّی از آن می‌گردد، بلکه انباشت خواسته‌ها و رادیکالیزه شدن جنبش‌های اجتماعی زنان و واکنش های ناخواسته را به دنبال خواهد داشت!

ما مادران صلح ایران ضمن ارج نهادن به مبارزات عدالتجویانه زنان میهنمان و زنان صلح‌دوست همه جهان ، بر این باوریم که جر در پناه آرامش و امنیّت و روش‌های مسالمت آمیز و اصلاح‌طلبانه ، فرصت و امکانی برای تعمیق مطالبات حقیقی زنان به وجود نمی‌آید و بدون توجه به حقْوق زنان نیر هیچ حقّ اجتماعی دیگربه تمام و کمال احقاق نخواهد شد!

مادران صلح – ایران ۱۷ اسفند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.