“اقدامات تنبیهی علیه نسرین ستوده باید پایان یابد”
رادیو زمانه – برنامه نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر با انتشار بیانیهای به شدت آزار نسرین ستوده، وکیل زندانی و فعال حقوق بشر در زندان را محکوم کرد.
به گزارش جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران، برنامه نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر، که برنامه مشترک فدراسیون بینالمللی جامعههای حقوق بشر (FIDH) و سازمان جهانی مبارزه با شکنجه (OMCT) است، روز گذشته، جمعه ۲۸ مهرماه ۱۳۹۱ (۱۹اکتبر۲۰۱۲) بیانیهای در مورد محرومیتهای نسرین ستوده در زندان منتشر کرد.
برنامه نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر در بیانیه خود آورده است نسرین ستوده، وکیل حقوق بشری و عضو کانون مدافعان حقوق بشر که به دفاع از نوجوانان محکوم به اعدام، زندانیان عقیدتی، فعالان حقوق بشری و کودکان قربانی اذیت و آزار شهرت دارد، و محکومیت شش سال حبس خود را در زندان اوین میگذراند، از زمان دستگیری در شهریورماه ۱۳۸۹ بهطور فزاینده با “محدودیت و شرایط تبعیضآمیز و حبس خودسرانه در زندان” روبهرو بوده است.
مسئولان زندان در هفتههای اخیر، بدون ارائه هرگونه دلیل قانونی، روز ملاقات نسرین ستوده را از یکشنبه به چهارشنبه تغییر دادهاند.
به گفته این نهاد مدافع حقوق بشر این اقدامِ مغایر با مقررات زندان، افزون بر محرومیت او از ملاقات حضوری، ملاقاتهای خانوادگی را در سه ماه اخیر بیش از پیش دشوار کرده است.همچنین نسرین ستوده از اردیبهشت ۱۳۹۰ از استفاده از تلفن نیز محروم بوده است.
برنامه نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر میگوید اقدامات تنبیهی علیه این وکیل مدافع حقوق بشر تازگی ندارد و او پیشتر نیز مدتهای طولانی در حبس انفرادی بهسر برده و از دیدار با خانواده و وکیل محروم شده بود.
همچنین نسرین ستوده برای اعتراف اجباری در زندان مورد شکنجه نیز قرار گرفته بود و در تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۹۱، مسئولان جمهوری اسلامی ایران خروج رضا خندان همسر و مهراوه خندان دختر ۱۲ ساله وی را از کشور ممنوع کردند.
پرونده همسر و فرزند نسرین ستوده اکنون به شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب ارجاع شده و دادگاه آنها را احضار کرده است.
در پی این اقدامات بود که نسرین ستوده از تاریخ ۲۶ مهر ۱۳۹۱ دست به اعتصاب غذای نامحدود زده و این مسئله موجب نگرانی مدافعان حقوق بشر برای سلامت جسمانی او شده است.
رضا خندان دو روز پیش به تارنمای کلمه گفت همسرش به دلیل شرایط “سختی” که در آن قرار دارد، اعتصاب غذا کرده است.
وی در توضیح این شرایط گفت: “ما از اول همواره مشکلاتی داشتیم درباره ملاقاتها و احضارها و تهدیدها، خصوصأ روی خانواده که طبعأ حساسیت همسر من است و در حال حاضر مدتی است که این فشارها بیشتر شده و تمرکز آن را بر روی بچههای ما گذاشتند، دخترم را ممنوعالخروج کردند و اخیرأ از شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تماس گرفتند در رابطه با آن ممنوعالخروجی ما را شفاهأ احضار کردند، که همسرم از این هم خبردار شد.”
نسرین ستوده پیش از این در سال ۱۳۸۹ پس از سه بار اعتصاب غذای خشک در اعتراض به شرایط زندان و نقض موازین قضایی در دادگاه با خطر مرگ روبهرو شد.
سوهیر بالحسن، رئیس فدراسیون بینالمللی جامعههای حقوق بشر، در اینباره گفت: “شرایط حبس نسرین ستوده غیرقابل پذیرش است و به طور آشکار برای تحمیل مجازات بیشتر بر او به خاطر فعالیتهای حقوق بشری صورت میگیرد.”
جرالد استابِرُک، دبیرکل سازمان جهانی مبارزه با شکنجه، نیز افزود: “اقدامات تنبیهی علیه خانم ستوده یک بار دیگر سیاست بیامان دولتمردان ایران برای به سکوت کشاندن مدافعان حقوق بشر را به نمایش میگذارد که تمامی جامعه بینالمللی باید آن را محکوم کند.”
در پایان بیانیه، برنامه نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر سیاست آزار علیه نسرین ستوده را از طریق “حبس خودسرانه، آزار قضایی و اقدامات تنبیهی در زندان که با هدف مجازات او به خاطر فعالیتهای به حق حقوق بشری صورت میگیرد”، با قاطعیت محکوم کرده و از دولتمردان ایران به تاکید خواسته است “فوری و بدون قید و شرط او و تمام مدافعان حقوق بشر زندانی را آزاد نمایند.”
