آیا به این زودی ها یک زن رییس جمهور آمریکا می شود یا نه
هیلاری کلینتون دوباره با بالاترین سقف شیشه ای برخورد کرد
نویسنده :شارلوت آلتر-مجله تایم
ترجمه-:رزا صراف-کانون زنان ایرانی
به نظر میرسد که سقف شیشه ای را با میلههای آهنی محکم کردهاند. جاویتس سنتر با دیوارهای شیشه ایاش که قرار بود جایی باشد که هیلاری کلینتون پنجشنبه شب سخنرانی پیروزیاش را ایراد کند، در عوض در حالیکه دانلد ترامپ ایالت پشت ایالت را برنده میشد، به صحنه ای از غم و اندوه بدل شده بود، جمعیت به آهستگی دریافتند که بالاترین و مستحکمترین سقف شیشه ای بعد از همه اینها قصد شکستن ندارد، حداقل نه این بار.
امکان ندارد عمق مشارکت هم جنسان کلینتون را در این شکست دریابیم. به نظر میرسد پیروزی ترامپ سوخت اصلیاش را از رأی دهندگان سفیدپوست نواحی روستایی، که از فشارهای اقتصادی به تنگ آمدهاند و خشم فروخورده نسبت به مسائل نژادی دارند، کسب کرده است. هم زمان نامزدی ایده آلگرایانه کلینتون برای ریاست جمهوری را بوی گندی از سکسیسم فرو خورده، ضعفهای وی را بزرگ نمایی و نقاط قوتش را کوچک جلوه داد. بسیار محتمل است که یک کاندیدای مرد با سابقه ای همانند سابقه سیاسی کلینتون میتوانست ورای اشتباهات پیشین خود حرکت کند. همچنین محتمل است که آن کاندیدای مرد هرگز با این شک موشکافانه روبرو نمیشد و با این استانداردهای غیر واقع بینانه قیاس نمیشد. برای آن کاندیدای مرد برقراری ارتباط با مخاطبینش اینقدر سخت نمیبود. هیچ راهی برای فهمیدن این مسئله جز نگاه کردن به زرومه کاری سیاست مداران کم سابقه مرد دیگری (مثل جو بایدن و باراک اوباما) که با مشکلات بسیار کمتری مواجه گشتند وجود ندارند.
نمیدانیم جنسیت چگونه بر کمپین وی اثر گذاشت، اما می دانیم جنسیت ترامپ برای او چه کرد: این که ترامپ با وجود این همه اتهامات معتبری که بر علیه اش مبنی بر آزار جنسی و توهین به زنان در کارنامهاش برنده انتخابات ریاست جمهوی شده است، نشان میدهد که مردان در جامعه آمریکا میتوانند به راحتی از زیر بار چنین گناهانی دربروند.
۶۱% رأی دهندگان به ترامپ گفتهاند که این رفتار وی را ناپسند میدانند، و از هر ۷ نفر، ۱۰ نفر گفتهاند که رفتار وی در مقابل زنان آنها را ناراحت کرده است. اما ظاهراً این رفتار وی، حتی در میان زنان به قدری آنها را ناراحت نکرده است که رای شان را تغییر دهد. مسائل دیگری مثل اشتغال زایی، تجارت و “بازپس گیری کشورمان” به نظر بسیار مهم تر میرسیدهاند. بار دیگر، نحوه رفتار با زنان به اندازه یک مسئله جانبی بی اهمیت جلوه کرده است.
اگر کلینتون پیروز میشد، هم جنسان وی، این پیروزی را به مثابه یک لحظه تاریخی میپنداشتند. اما شکست وی نیز بینش بی اهمیتی در رابطه با مسئله جنسیت وی به ما نمیدهد. اگر پیروزی کلینتون نشان دهنده آمادگی آمریکا برای داشتن یک رئیس جمهور زن میبود، شکست وی نیز به همان اندازه نشانه ای از عدم آمادگی آنان برای شکستن سقف شیشه ای است.
درون جاویتس سنتر، بسیاری از هواداران کلینتون احساس کردند که یک لحظه تاریخی از نوک انگشتان آنان سُر خورد و فرار کرد. مایکل زورک، به همراه همسرش شلی فرایدلند، پسر چهارده سالهاش جرمی و دختر ده سالهاش دیانا آنجا بودند. دیانا که ساعتها از وقت خوابش گذشته بود، گفت: “احساس میکنم آیندهام الآن به کلی دور انداخته شد. ما باید از اینجا برویم چرا که نمیتوانیم در کشوری که ترامپ رئیس جمهورش باشد زندگی کنیم. ”
پدرش با نگرانی به او نگاه کرد و به او اطمینان داد که هیچ برنامه ای مبنی بر نقل مکان ندارند. اما او از اینکه در میان صحبتهای خانوادگیشان در مورد انتخابات حرف از “لمس آلت تناسلی زنان” به میان آمده و رفتار توهین آمیز ترامپ با زنان به نظر تا کنون بخشیده شده است، بسیار ناراحت است. او میگوید: “دلم میخواست اینجا با دخترم بنشینم و انتخاب اولین رئیس جمهور زن را تماشا کنیم. مثل این است که به یک جشن رفته باشی و عزاداری از آب دربیاید.”
دیگر حامیان، از جمله کسانی که جلو جلو برای پیروزی لباس پوشیدهاند، به نظر شوکه میآیند. دستان بئاتریس موریتز عکاس در حالی که پرچم کوچکی را حمل میکنند میلرزند. میگوید: “جمهوری خواهان هر سه شاخه قدرت را تصاحب کردهاند.”
جورجیا موری که تصمیم داشت با خواهرش جشن بگیرد و از سال ۲۰۰۷ طرفدار کلینتون بوده است میگوید: “این دفعه واقعاً فکر میکردم که انجامش میدهیم. فکر میکنم رأی مخفی را کسانی دادهاند که میگفتند به هیلاری رأی میدهیم اما ندادند.”
بعضی از زنانی که فکر میکردند که این شب قرار است یک پیروزی بزرگ برای فمینیسم باشد، حالا به شک و تردید افتادهاند که به این زودیها قرار نیست زنی را به عنوان رئیس جمهور کشورشان ببینند. وقتی از شلی فرایدلند پرسیدم که آیا فرماندار زنی را در پست ریاست تجسم میکند؟ مکثی کرد و گفت: “امیدورام.” سپس با اشاره ای به دیانای ده ساله گفت: “قطعاً در طول عمر او متحقق خواهد شد.”
اما دیانا به همین زودی در تجربه انتظار تلخ زنان نسلهای پیشینیانش شریک شده است. او میگوید: “من مطمئنم که روزی یک زن رئیس جمهور ما خواهد شد. اما نه به این زودی.”
۹ نوامبر ۲۰۱۶
تایم. کام

