با خشونت چه کنیم
کانون زنان ایرانی
پویه مددی
https://telegram.me/simplelaw16
خشونت علیه زن پدیدهٔ جدیدی نیست و مشکلات و پیامدهای و علت به وجود آمدن آن همیشه مورد توجه محققان و صاحبان نظران بوده و هست. اما آنچه قابل توجه است پذیرش این موضوع به عنوان معضل اجتماعی و آموزش زنان در هنگام بروز خشونت چطور از خودشان دفاع کنند یا چگونه بتوانند خود را از آن برزخ نجات دهند.
قانون هیچ گاه به روشنی و قاطعیت نتوانسته از زنان حمایت کند و متاسفانه همسرآزاری در قانون ما جرمی بدون و مجازات است در واقع قانون خاص و مخصوصی برای این مورد نداریم. اما در موادی از قانون مدنی به زن این اجازه را داده است که در صورت ترس از آسیب و امن و نبودن در خانه، می‌تواند خانه را ترک کند بدون آن که حق و حقوق قانونی خود از جمله نفقه و مهریه را از دست بدهد. (ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی)
در خشونت و آزارهای فیزیکی زنان قبل از هر مشکلی باید به پزشکی قانونی مراجعه کنند وجود مدرک که توسط کارشناس تأیید شده باشد بهتر از حرف و گفته‌ای می‌تواند قاضی را مجاب کند.
از جمله مواردی که زن می‌تواند در دادگاه اقامه دعوی و نیز شکایت نماید موضوع کتک زدن از سوی شوهر است در قانون جزا، کتک‌کاری جرم بوده و مجازات دارد و کسی که مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد می‌تواند به دادگاه مراجعه کند که پس از رسیدگی‌های معمول و تأیید پزشکی قانونی، مجرم به پرداخت دیه محکوم می‌شود.
توضیح اینکه ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی می‌گوید: «در صورتی که دوام زوجیت موجب عسر و حرج* زوجه باشد، وی می‌تواند به حاکم شرع مراجعه و تقاضای طلاق کند، چنانچه عسر و حرج مذکور در محکمه ثابت شود، دادگاه می‌تواند زوج را اجبار به طلاق نماید و در صورتی که اجبار میسر نباشد زوجه به اذن حاکم شرع طلاق داده می‌شود»
همچنین در این‌باره زن می‌تواند به بند ۲ شروط ضمن‌العقد مندرج در سند ازدواج (چنانچه زوجین آن را امضا کرده باشند) استناد کند که در صورت «سوء رفتار و یا سوء معاشرت زوج به حدّی که ادامه زندگی را برای زوجه غیر قابل تحمل نماید» زن مجوز طلاق خواهد داشت.
در مقطع اثبات خشونت فیزیکی را می‌توان به راحتی اثبات کرد اما متاسفانه خشونت کلامی به سختی قابل اثبات است و کمتر مورد توچه قرار می‌گیرد. خشونت روانی و کلامی بیشتر از دیگر خشونت فیزیکی می‌تواند به فرد آسیب بزند. هرچند که در قانون مجازات توهین و افترا مجازات مختص به خود را دارد در بعضی موارد و بعضی توهین‌ها از منظر دادگاه و قاضی قابل طرح و مطرح شدند نیستند.
در واقع بزرگ‌ترین مشکل زنان در مورد خشونت عدم حمایت پلیس از آنان است در هنگام مراجعه و اعلام کمک به آنان در بیشتر موارد به علت اینکه موضوع ” خانوادگی” است از کمک کردن به این زنان خودداری می‌کنند و حتی از راهنمایی‌های اولیه خودداری می‌ورزند مثلاً زنان قبل از مراجعه پزشکی قانونی باید از کلانتری نامه ببرند اما متاسفانه حتی از همین کمک کوچک هم دریغ می‌ورزند. یا در هنگام تماس زنان که شوهرشان آنان را می‌زند یا تهدید به مرگ کرده از توجه آن به عنوان موضوع مهم خودداری می‌کنند. شاید با توجه زیاد و رویکرد سختگیرانه پلیس نسبت به این مشکل اجتماعی به مرور و طی سال‌ها بتوان از تعداد این نوع خشونت کاست.
در آخر مهم‌ترین موضوع این است که زنان در برابر خشونت خانگی به هیچ عنوان سکوت نکنند در مواردی دیده شده که فرد تنها با گفتن سابقه خشونت به اطرافیان توانسته از پیامدهای آن جلوگیری کنند و دیگر آنکه هیچ گاه از ابراز آن احساس شرمساری نکنند و خواهان کمک از دیگران باشند. خشونت خانگی اتفاق جدیدی نیست ولی شاید بتوان با بحث کردن در مورد آن در عصر حاضر از رشد آن جلوگیری کرد.
* عسر و حرج: زمانی که زن به خاطر رفتارها و عادت‌های همسرش تحمل زندگی مشترک برایش سخت و غیر قابل تحمل باشد در اصطلاح حقوقی می گویند در عسر و حرج است و زن می‌تواند از دادگاه درخواست طلاق بدهد.
زمانی که زن به خاطر عسر و حرج درخواست طلاق می‌دهد باید در زمان حال هم ادامه داشته باشد و اگر رفتار شوهر اصلاح شد باشد دادگاه نمی‌تواند شوهر را به طلاق همسر اجبار کند.
