حضور دو روسپی سابق در انتخابات ترکیه

کانون زنان ایرانی – ترجمه پروانه عسگری: عایشه توکرو, روسپی سابق, در میان هزاران کاندیدای انتخابات پارلمان ترکیه, که یکی از مهم ترین انتخابات دهه های اخیر در آن کشور به حساب می آید, به چشم می خورد.

تحلیل گران پیش بینی می کنند که زنان ده درصد کرسی ها را به خود اختصاص دهند. عایشه در سن ۹ سالگی از سوی عموی خود مورد تجاوز قرار گرفت و توسط مردی که به او وعده ازدواج داده بود به روسپی خانه ای فروخته شد. اکنون ده سال از زمانی که او دوازده هزار دلار برای آزادی خود پرداخت گذشته است. و او قصد دارد با شرکت در این انتخابات توجه همگان را به مصیبتی که در ۳۰۰۰ روسپی خانه مجاز ترکیه می گذرد, جلب کند.

او از مکان هایی سخن می گوید که روسپیان ۱۸ ساعت در روز کار می کنند و از هرگونه بیمه اجتماعی محروم اند و حتی قتل آنان بدون مجازات می ماند. او با انتقاد از سیاست های دولت که در ظاهر مدافع حقوق زنان است می گوید: “آنها دم از حمایت از قربانیان خشونت خانگی می زنند, در حالی که خودشان در این مکان ها بر زنان بدترین خشونت ها را روا می دارند. هدف من از شرکت در این انتخابات این است که مردم را از حقیقت این ماجراها باخبر سازم.”

به نظر سالیه ارمز, زن دیگری که در سال ۲۰۰۲ از یکی دیگر از روسپی خانه های دولتی فرار کرد, و اکنون در کنار عایشه به عنوان کاندیدای مستقل در انتخابات شرکت می کند, تلخ ترین بخش ماجرا آن است که این انگ تا آخر عمر روی انسان می ماند. او از زنانی سخن می گوید که پس از ترک این شغل در جامعه اخلاق گرای ترکیه با فرهنگ اسلامی, بعد از آشکار شدن هویت سابقشان از همه مشاغل کنار گذاشته می شوند و جز عزلت گزینی راه دیگری نمی یابند. او از دخترش می گوید که امیدهایش برای افسر پلیس شدن با آشکار شدن هویت سابق مادرش هنگام تحقیقات اداری, بر باد رفت.

اکنون او دو سال است دخترش را ندیده است و از او هیچ اطلاعی ندارد. تنها می داند که دخترش از او با عنوان “آن زنیکه” یاد می کند و سوگند خورده که اگر او را ببیند می کشدش. طبق قانونی مصوب سال ۱۹۳۰, هویت تمام زنانی که در روسپی خانه های دولتی کار می کنند باید نزد پلیس ثبت شود. هر چند به آنها گفته می شود که این اسناد سری است, اما در مواردی که با امنیت ملی ارتباط می یابد, مثلا هنگام استخدام به عنوان افسر پلیس, از آنها استفاده می شود. ارمز می گوید که این سندسازی غیرقانونی و غیرانسانی است. کسی که قبلا روسپی بوده جنایتکار نیست که مانند جانی با او رفتار بشود.

دولت اسلامگرای ترکیه هر چند گام های بلندی برای احقاق حقوق زنان برداشته که در ۸۵ سال اخیر در تاریخ این کشور بی نظیر است, اما مشکل در این جا قوانین مبهمی است که غالبا از سوی مجریان دولتی که ارزش چندانی برای حکومت قانون قائل نیستند, زیر پا گذاشته می شود.

حامیان این دو زن در انتخابات تلاش می کنند که مسائل زنان را به طرز عمیق تری وارد جامعه کنند و صدای آنها را از طریق تریبون های سیاسی به گوش مردم برسانند.

هر چند هر دوی این زنان می دانند که برنده انتخابات نخواهند بود, اما از حمایتی که از مردم عادی ترکیه دیده اند شگفت زده اند. شاید تنها پنج سال پیش چنین زنانی هرگز فرصت طرح مسائل خود را در جامعه ترکیه نمی یافتند, اما اکنون با اصلاحات انجام شده برای نزدیکی بیشتر ترکیه به اتحادیه اروپا, واهمه مردم از طرح این مسائل از میان رفته و گوش های شنوایی برای این سخنان در میان مردم پیدا شده است.

منبع: www.womensenews.org