سفرت به‌خیر دختر آرزوها

در سوگ سارا اسلامیه، مستند ساز جوان

نسرین ظهیری

کانون زنان ایرانی

تقدیم به سعیده اسلامیه که غم سنگین و سهمگینی را در فقدان  سارای عزیز تحمل می‌کند.

دختر شادی‌های انبوه. دختر لحظه‌های شوخ. دختر جسور. دختر حسرت‌های پنهان.سفرت بخیر  دختر زندگی. تو هجرت کرده‌ای وگرنه مردن کجا  و تو کجا؟
بلند شو و ببین که همه ما بهت‌زده به هم نگاه می‌کنیم . حیران از هم می‌پرسیم مگر زندگی هم می‌میرد؟ مگر چشمه شادی و نشاط هم خاموش می شود.
می‌گویند که تو سرخوشانه چون همیشه درد و زندگی را رها کرده‌ای و رفته‌ای.
اگر تو رفته باشی،. رفتن چه زیباست. اگر تو نباشی، نبودن چه زیباست. اگر تو  خفته باشی در خاک، مرگ چه زیباست.تو با وجود نازک و قشنگت با لبخندهای پر تکرارت اکسیر زیبایی  به هر چه فعل زده‌ای و رفته‌ای. حالا دیگر رفتن و نبودن افعال خوشایند و قشنگی هستند.
تو تربیت شده زنی هستی که  راز بزرگی در سینه و حکمت غریبی در دل دارد. زنی خالص و مخلص. زنی در بندگی کامل پروردگار، زنی در غایت اصالت. زنی که سالها در تنهایی هم برایت پدری کرده و هم مادری.
زنی  در مهربانی محض و در بی گناهی کامل.  این زن اصیل  از تو دختری تراشیده بود در نهایت شادابی، در نهایت امیدواری و باورمندی. در حالی که بهانه های بسیار داشت تا فرزندانی فسرده  و دلمرده تحویل دهد. تو تربیت شده خانواده‌ای بودی که به واژه شهید و شهادت اعتبار دیگری بخشید. از عنوانش بهره‌مند نشد و حرمت نام پدر را در سخت‌ترین شرایط ممکن نگهداشت. نام شهید را به هیچ شبه‌ای آلوده نساخت.
حالا ما تو را چگونه به خاک واگذار کنیم.  می‌شود آسمان را گذاشت در دل خاک آیا. می‌شود زندگی را به خاک بدهی. می‌شود شور را به گور برد. تو به ما بگو چگونه بدون تو برگردیم. چگونه تو را جابگذاریم. تو که عاشق زندگی کردن بودی . دلت هزار خواهش داشت و فکرت هزار خیال.
ما می‌رویم ولی برای همه عمر روضه سر خود می‌شویم.داغی همیشه در کنج دلمان له له می‌زند و خاطره‌ات  در ما زندگی می‌کند.
تو با مرگت خود را در قلب‌های ما جاویدان کرده ای. هر لحظه و هر بار ما تو را مرور می کنیم .
امید ما این است که آن مردی که یک روز تو را و سعیده و محمد  و مادرت را رها کرد تا برای وطن بجنگد و در این راه هرگز  حتی پیکر مطهرش هم برنگشت، اکنون در اینجا  حاضر باشد و تو را از دست‌های خسته ما تحویل بگیرد.سارای قشنگم به ما  بگو که چقدر آغوش پدر می تواند دلپذیر باشد. هر چه باشد  بعد از سالها دختری به پدری رسیده است.
و ما هرگز یادمان نمی رود که روزی روزگاری دخترکی تا توانست، تا جان داشت برای معنادار کردن زندگی، برای عشق، برای شور برای اشتیاق و برای امید جنگید و بالاخره جان داد.
آرام بخواب دلبر پر درد ما .حالا که از درد گذشته‌ای به سرزمین سلام در کنار پروردگار مهربان آرام باش.