آدرس غلط داده‌اید//در باره اخراج گسترده مهاجران
در باره اخراج گسترده مهاجران افغانستانی
فاطمه بهروز فخر
بی‌اندازه نجیب، خوش‌آتیه و دغدغه‌مند بودند. دارم از دانشجویانِ افغانستانی‌ای حرف می‌زنم که در دو ترم، فرصتِ مغتنم آشنایی با آن‌ها برایم پیش آمد. وقتی داشتم کوله اضطراری روزهای جنگ را می‌بستم، دلم می‌خواست برگه‌های امتحانی‌شان را که به‌خاطر آن یادداشت‌های پایانی به‌یادگار نگه داشته‌ام، توی کوله کوچکم جا بدهم تا اگر از سرِ اجبار، راهی جایی شدم، کلمه‌ها و نام‌های آن‌ها همراهم باشد.
محمدنسیم مظاهری* یکی از آن‌ها بود. در او برادرم را می‌دیدم. مخصوصا همان وقت‌هایی که سوال‌های چالشیِ عمیقی می‌پرسید که پاسخ‌شان و گفت‌وگو درباره آن‌ها زمان زیادی می‌خواست و اغلبِ اوقات هم، دانشِ من نابسنده بود. سوال‌هایش رنگ‌وبوی جدال نداشت و بیشتر از هر چیزی نشان دغدغه‌مندی او بود. نه‌فقط او، بلکه همه‌شان پشتکاری داشتند که جای دیگری ندیده بودم.
خانه کوچک مجازی‌اش را دنبال می‌کردم و امروز دیدم که بعد از مدت‌ها چیزی نوشته. خبرِ برگشتن بود.
یادداشت‌های استدلالی و مهمِ همه‌فهم را آدم‌های دغدغه‌مندی مثل حسام سلامت، ماهی ایمانی و بقیه دوستان دربارهٔ اخراج مهاجران افغانستانی نوشته‌اند. من فقط همین چند کلمه را نوشتم که بگویم، آدرسی که به ما داده‌اند، غلط است. چیزی که باید انگشت اتهام‌مان را به سمتش بگیریم، جای دیگری است و اگر نتوانیم از مغلطه تعمیم «جز به کل» در قضاوت‌هایمان نجات پیدا کنیم، اخلاق اجتماعی بیش از هر وقت دیگری، به سقوط نزدیک می‌شود.
منبع:کانال تلگرامی نویسنده