برای زنان آمریکایی که مثل زنان مالزی هستند
اما بعد از آرام شدن طوفان کاترینای امریکا، در قلب جهان اول آنها در مقیاس وسیعی مورد تعرض و تجاوز جنسی از سوی امدادگران (؟) قرار گرفتند. سهمیه غذای کمتری به آنها تعلق گرفت و امکان استفاده کمتری از وسایل نقلیه برای ترک محل داشتند…”
سولماز ایگدر:
پیامد بلای طبیعی، فقط تعداد بیشماری کشته مجروح و بی خانمان نیست مشکلات روانی که برای بازماندگان پیش می آید بسیار گسترده تر و مخرب تر از آن است.
زنان و مردان فرزند از دست داده، کودکان بی سرپرست مانده، در مواجهه با اجساد عزیزانشان، خانه های ویران، بدون خوراک و لباس دچار مشکلات روحی و روانی بیشماری می شوند.
اما در کنار این همه، زنان مثل همیشه برای بار دوم قربانی زن بودن خود می شوند. در تسونامی جنوب شرق آسیا، زنان زیادی به علت لباس های بلند و دست و پاگیر خود نتوانستند از درخت ها و یا ساختمان های بلند بالا بروند، تا از امواج سهمگین در امان بمانند. گیسوان بلندشان یا دنباله لباس هایی که به علت حیا (؟) از تن خارج نکرده بودند به دور گردنشان پیچید و آن ها را خفه کرد.
زنان باقی مانده هم به شدت مورد اعتراض ، آزار و حتی تعرض مردان زنده مانده قرار گرفتند.
اعتراض به اینکه چرا زنده ماندند در حالیکه چند نفر از اعضای خانواده شان مرده اند. ایجاد احساس گناه در قبال گرسنگی افراد باقی مانده خانواده.. و از لحاظ جنسی مورد تعرض مردان عامی قرار گرفتند. داغهای این آزار ها،آنقدر گسترده شد که زنان زیادی دست به خودکشی زدند. چندین مورد مادران، نوزادان دختر خود را کشتند تا او ” همان رنجی را نکشد که من کشیدم.”
زنان جان به دربرده از تمام این مصیبت ها، مادران فردا هستند. نیمی از جامعه، نیروی کار.
پس از وقوع چنین حوادثی در کشورهای جهان سوم یا عقب مانده، تمامی معضلات با دلایلی مثل فقر فرهنگی و مالی منطقه، ناکارآمدی دولتها در مدیریت بحران و … توجیه می‌شود.
اما بعد از آرام شدن طوفان کاترینای امریکا، در قلب جهان اول آنها در مقیاس وسیعی مورد تعرض و تجاوز جنسی از سوی امدادگران (؟) حاضر صحنه قرار گرفتند.
سهمیه غذای کمتری به آنها تعلق گرفت و امکان استفاده کمتری از وسایل نقلیه برای ترک محل داشتند ، آن که شاهد از گرسنگی مردن فرزندانشان شدند در حالی که خود از نبود حداقل امکانات در رنج و عذاب بودند.
فردا تمامی روان شناسان و جامعه شناسان دولت آمریکا برای این زنان چه خواهد کرد. اگر تا امروز حمایتی صورت نگرفته است، چه دلیلی برای فردا خواهیم داشت؟
زنان در تمامی جوامع بدون در نظر گرفتن زرق و برق های تمدن یا زنجیرهای دست و پا گیر سنت مورد تبعیض قرار می گیرند، این تبعیض در شرایط دشواری نمود بیش تری پیدا می کند.
و بعد از آن بخصوص در کشورهای عقب مانده، حمایت روانی از زنانی که به غیر از ضایعه از دست دادن عزیزانشان دچار فقر مالی آسیب های روانی و جسمی شده اند به عمل نمی آیند.
ما برای زنان بم چه کرده ایم.
منبع:روزنامه سرمایه