برای ژیلا و بهمن و آن دیگران
{{میترا شجاعی}}-چشمهایم را می بندم. ۱۹ سال به عقب باز می گردم. حیاط کوچک دانشکده علوم اجتماعی علامه طباطبایی. ترم اول علوم ارتباطات. لی لی فرهادپور دست در دست دختر ریز جثه ای که مقنعه اش را تا روی پیشانی پایین کشیده به طرفم می آید: می خواهم یک خبرنگار واقعی را بهت معرفی کنم: ژیلا بنی یعقوب.تو را می بینم. زیر چراغ همیشه روشن سلول ۲۰۹ اوین. بهمن را می بینم. احمد زیدآبادی را می بینم و آن دیگران را.
ادامه









