از نوع دیگر

باور مردسالار، زنی را که لطیف، پاک و فرشته آسا است شایسته ی حمایت و محافظت مردان می انگارد تا آن پریشادخت ناچار نباشد به دنیای خشن، ناپاک و اهریمنی جامعه پای نهد.

حتی در ضاحیه‌ی جنوبی بیروت که خانواده‌های شیعه‌ی نزدیک به حزب الله سکونت دارند نیز کاروان‌های عروسی با بوق و سر و صدا، ماشین عروس تورپوش (و البته از نظر پلیس ما نامناسب) را احاطه می‌کنند و تماشاگران با شادی و لبخند به آنها تبریک می‌گویند

نجمی از ۲۷ سالگی از زمانی که مجبور به ترک ایران شد تعدادی ازشماره های مجله بیداری ما را -همچون عزیزی-. خانه به خانه،شهر به شهر و کشور به کشور همه جا با خود همراه کرد. در ارودوگاهای پناهندگی در باکو در مسکو و در لندن

آیدا قجر – بیروت:به دیدار “امّ‌خالد” زن ۶۱ ساله‌ی فلسطینی می‌روم؛ خانه‌ای در جاده‌ی جنوبِ لبنان، همان‌جا که فاصله‌ی زیادی با سرزمین رویاهایش ندارد: فلسطین.

آنچه در نگاه اول ، در عشورای لبنان، توجه یک ناظر ایرانی را به خود جلب می‌کند حضور خانم‌های عزادار بدون حجاب شرعی است.
خانم‌هایی که بدون روسری و با پوشش‌های مورد علاقه‌شان به عزاداری می‌آمدند بدون آن‌که مورد توبیخ قرار گیرند.

لب ز خون تازه می لیسد

می خزد آهسته ،آهسته

می رود تا قله های دود و خاکستر

-گنج ها در زیر آن پنهان –

بر سریرش می زند چنبر.

نگاهی سرسری به حضور زنان در آگهی های آموزشی سیما کافیست تا تصویر زنانی را ببینیم که غالبا تنها دغدغه شان کلیشه های پیش پا افتاده ای است که افق دید آنان را از نوک بینی عمل کرده شان فراتر نمی برد