تیتر یک

کانون زنان ایرانی:آخر فروردین ماه تنها فرصت برای نجات اکرم مهدوی، زنی در آستانه اعدام است .آخرین روزهای فروردین ماه هم طی می شوند و اکرم در انتظار شنیدن خبر فراهم شدن ۶۰ میلیون تومان پول دیه چشم به میله های زندان دوخته است.

کانون زنان ایرانی :حدود ۶۰۰ تن از فعالان و کنشگران جامعه مدنی با نوشتن نامه ای نسبت به دستگیری خدیجه مقدم ، فعال حقوق زنان در ایران اعتراض کردند. مقدم به جرم “اقدام علیه امنیت ملی” و “تشویش اذهان عمومی” این روزها در بازداشتگاه وزرا به سر می‌برد.خدیجه مقدم چند روز پیش توسط نیروهای امنیتی دستگیر شد و برای آزادی او صد میلیون تومان وثیقه مقرر شده است.

کانون زنان ایرانی:جمعی از مادران صلح؛ جمعه نهم فروردین به نشانه حمایت از حقوق بشر به دیدار خانواده های احسان منصوری, دکترزهرا بنی یعقوب و منصور اسانلو رفتند .خانواده هایی که تلخی اتفاق های سال گذشته هنوز در زندگی شان حس می شود.

زمانی که پیامبر اسلام موضوع ارث زنان را در جامعه آن روز مطرح کرد با مخالفت های فراوانی مواجه شد به گونه ای که حتی برخی یاران او با ایشان مخالفت کردند اما پیامبر بر این امر تاکید داشتند و در نهایت هم آن را اجرا کردند. موضوع آن است، زنی که سال ها هیچ حق و حقوقی نداشته، حتی خود او بعد از مرگ شوهر به ارث می رفته، در عرض کم تر از ده سال، به میزانی از شان و حضور در جامعه بشری آن روز دست می یابد ،که در آن دوره قابل تصور نبود .حالااین پرسش مطرح است و باید از مراجع اسلامی و فقها و مفسران پرسید که ما تا چه میزان از آن نقطه ای که پیامبر آن را در ۱۴۰۰ سال پیش ارتقا داد، جلوتر آمده ایم؟

کانون زنان ایرانی : زنان فعال در شهرستان‌ها دیروز در مراسمی که به مناسبت روز جهانی زن در تهران برگزار شد،از موانع و چشم اندازهای فعالیت خود گفتند . به بیان مشکلاتی که در حوزه جغرافیایی زندگی زنان شهرستان ها جاری است پرداختند و از دشواری ها و مخاطرات فعالیت هایشان در کمپین یک میلیون امضا بر ضد قوانین تبعیض آمیز سخن گفتند .
برنامه روز جهانی هشت مارس با همکاری وب سایت های “مدرسه فمینیستی ” و “کانون زنان ایرانی ” در فضای کوچک زیرزمینی در خانه یکی از فعالان زن برگزار شد. فضایی که جمعی از زنان و فعالان مدنی را با تمام دلهره ها و هراس برگزاری یک روز جهانی در خود جای داده بود.

کانون زنان ایرانی -نیوشا مزید آبادی :طی دو دهه ی گذشته فمینیست های ایرانی ، تلاش های زیادی برای اثبات این موضوع کرده اند که مطالبات مربوط به حقوق زنان در ایران صرفاً مربوط به مطالبات وارداتی از شرق یا غرب نبوده ، بلکه جنبه ای بومی داشته که به ۱۵۰ سال قبل باز می گردد.ممنوعیت ها برای زنان ایرانی در چند سال اخیر آن چنان یافته است که آنها نتوانستند همچون بسیاری از زنان در سراسر جهان امروز به مناسبت هشت مارس تظاهراتی برپا کنند.