تیتر یک

کانون زنان ایرانی : علی فرحبخش دیروز ( چهارشنبه ) ۱۸ مهر ماه پذیرای کسانی شده بود که هر یک در گذشته نه چندان دور یا روزنامه ای را از دست داده و یا در گوشه ای از زندان بزرگ اوین گذران عمرکرده بودند.
سفید، سیاه، زرد و آبی به ترتیب رنگ دکمه های زنگ آپارتمانی است که اگر آبی را فشار دهی، علی فرحبخش از آن سوی آیفون به داخل راهنمایی ات می کند: “خوش آمدید، طبقه چهارم”

کانون زنان ایرانی -ترجمه ی حسام الدین وثوقی :برای دیدار کنندگان بانو لحظات خاطره انگیزی بود که او را این چنین مطمئن تجربه می کردند, محصور در برج های مراقبت, سیم های خار دار و در خانه ی کوجک و قدیمی اش. و او سپس سخن گفت, خیلی آرام, متمرکز و کاملا” آگاه به این مهم که پیام او باید به خارج برسد, از امیدش, از برمه ی دمکراتیک”ما همانند یک شیشه هستیم که ترک برداشته است. شاید بتوانیم این ترک را مرمت کنیم, اما این شکستگی باقی خواهد ماند.”

کانون زنان ایرانی -نازلی فرخی :تق…تق…. هجوم رنگ سبز. انگار به یکباره تمام فضا را رنگ سبز پر کرد و حس نا امنی. یادم آمد سبز باید مایه تسکینم باشد و امنیت و اطمینانم. چشمانم را می بندم.
وقتی دوباره بازشان کردم دوستی را دیدم که زانو زده روی زمین و دستانش را حائل سرش کرده و رنگ سبز خروار شده روی شانه هایش. ..” من دستبند نمی زنم. مگر چه کرده ایم؟”
” خفه شو! یا با زبان خوش می زنی یا به زور دستت می کنم.”

کانون زنان ایرانی :کمپین یک میلیون امضا اولین حرکت در تاریخ جنبش زنان است که بر سه محور اصلی آغاز جنبش زنان از زمان مشروطه برپاشده است .این سه محور اصلی شامل آموزش ، آگاهی و مشارکت است که می‌توان گفت این سه محور در طول جریان های سیاسی _ اجتماعی یکصد ساله اخیر هرچند با پستی وبلندی های فراوانی مواجه شده است اما صیقل خورده وتغییر شکل داده است.

کانون زنان ایرانی : رونوشت این نامه به دادستان دادگاه انقلاب خرم آباد؛مجلس شورای اسلامی و مجمع تشخیص مصلحت نظام ارسال شده است.اولین گام این فعالان هم ثبت این نامه در قوه قضاییه بود.جواهری می گوید:”برای ثبت نامه و درخواست ملاقات با شاهرودی به دفترخانه قوه قضاییه رفتیم که حکیمی؛ معاون شاهرودی با ما وارد مذاکره شد و گفت که رسالت شما خوب است و من هم مدافع حقوق زنان و کودکان هستم منتهی شما برای کارهایتان باید مجوز می گرفتید و ما هم همه مشکلات را برایش توضیح می دادیم.”

کانون زنان ایرانی -ترانه بنی یعقوب:سه زن با مانتوهای سفید رنگ که حالا پس از ایستادن مدام کنار تنور نانوائی رنگشان به سیاهی می زند به سرعت مشغول پخت نانند تا به جمعیت معترض که ازایستادن در صف طولانی خسته اند زودتر نان برسانند.
این سه زن بمی یک سال و نیم است که تنها نانوائی روستای زلزله زد ه پشترود بم را راه اندازی کرده اند . نانوائی تمیز و براق است و هر گوشه اش حکایت از سلیقه نانوایان آن دارد . دو تنور سنتی به کپسولهای گاز وصل شده اند و تشت بزرگ آبی رنگی هم در کنار آنها قرار دارد .چند کپسول پرشده هم کنار دیوار دیده میشوداین روزها زنان نانوای پشترودی رقیبانی هم پیدا کرده اند زنان حاشیه نشینی که در شرایط کاملا غیر بهداشتی در کپر هایشان برای تامین زندگی شان نان می پزند و بر سر هر کوی وبرزنی آنها را می فروشند .

کانون زنان ایرانی: سه تن از فعالان اجتماعی خرم آباد که در جلسه حقوق زن کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین نابرابردستگیر شده بودند ، عصر امروز -یکشنبه آزاد شدند . نامشخص بودن وضعیت آنها خانواده هایشان را به شدت نگران کرده بود ..خسرو نسیم پور,رضا دولتشاه و بهمن آزادی از جمله بازداشت شدگان بودند که بیشتر از سایرین در زندان ماندند. این گزارش حرف های خانواده دستگیر شدگان و بازگویی جلسه های باز جویی در آن بعداز ظهر جمعه است.

کانون زنان ایرانی :”برخورد با زنان شرکت کننده در کارگاه آموزش حقوق زنان در خرم آباد خلاف قانون اساسی و حقوق شهروندی است.”این واکنش فریده غیرت حقوقدان پس از بازداشت فعالان کمپین یک میلیون امضا در خرم آباد است. ۲۵ شرکت کننده کارگاه آموزش حقوق زنان که قصد آشنا کردن زنان خرم آبادی را با حقوقشان داشتند صبح روز جمعه با برخورد تند نیروهای امنیتی دستگیر وروانه زندان شدند.
فریده غیرت این حادثه را به لحاظ حقوقی بررسی می کند :”به هیچ وجه برگزاری چنین جلساتی نیاز به کسب مجوز ندارد و هر برخوردی با آن زیر پا نهادن هر گونه حقوق شهروندی است.”

کانون زنان ایرانی -فرزانه ابراهیم زاده :در کنار پیمان دائمی ازدواج یک نوع دیگری از ازدواج در میان تمدن ها رواج یافت که شکل پیمانی آن مانند ازدواج تابع شرایط سخت وفاداری نبود. اما شکل فحشایی را که به معنای بی بند و باری بود نیز نداشت. این گونه ازدواج که در بیشتر آن ها در پناه دین و باورهای مذهبی شکل می گرفت در تاریخ «فحشای مقدس» می گفتند . این گونه ازدواج که در آغاز به عنوان خشنودی خدایان و جلوگیری از فساد اخلاقی بود؛ در هر جامعه متفاوت بود