بازخوانی فمینیستی گزارشهای جنگ؛ صدای زنان روزنامهنگار
بیش از ۲۰ زن روزنامهنگار، در سه روزنامه شرق، هممیهن و پیام ما، با تمام رنج، خستگی و خطر، قلم به دست گرفتند تا جنگ را از دلِ زندگیهای واقعی، انسانی و زنانه روایت کنند.
ادامهبیش از ۲۰ زن روزنامهنگار، در سه روزنامه شرق، هممیهن و پیام ما، با تمام رنج، خستگی و خطر، قلم به دست گرفتند تا جنگ را از دلِ زندگیهای واقعی، انسانی و زنانه روایت کنند.
ادامهدلم میخواهد حرف بزنم. دوست دارم کسی دلداریام بدهد. میگویم هوا خوب است اما حالم خوب نیست چون در کشورم جنگ است. زن درباره جنگ در ایران چیزهایی شنیده. ابروهایش را بالا میاندازد و میگوید:«اما اینجا آراماست.» احتمالا منظورش این است که تو در امانی. یک جورهایی دارد دلداریام میدهد. چشمهایم خیس میشود. قطار میرسد.
روزهای جنگ برای بیشتر مهاجران با نگرانی و اضطراب و احساسات چندگانه گذشته است. دوری از خانواده و بیخبری از حال آنها از یک سو و استیصال از این که کاری از دستشان برنمیآید از سوی دیگر، شرایط دشواری را رقم زده است. در کنار اینها حس عذاب وجدان از این که جای خودت امن است، آزار دهنده و دشوار است.