روز جهانی منع خشونت علیه زنان

ایرنا، شخصیت اصلی فیلم، زنی اوکراینی است که در دوران پساشوروی و با مشکلات اقتصادی شدید مواجه بوده است. فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و بحران اقتصادی ناشی از آن باعث شد بسیاری از زنان فقیر برای تأمین زندگی و خانواده به کارهای غیرقانونی و حتی روسپی‌گری تن دهند.

باد سرد عصر، لای شیشه‌های ترک‌خورده‌ی خانه‌ی قدیمی می‌پیچید. لیلا روبه‌روی آینه ایستاده بود و انگار سال‌ها نگاهش را جا گذاشته بود، انگار زنی که هنوز سر پا مانده بود. افراسیاب پشت سرش قدم می‌زد. صدایش لرز داشت، مثل کسی که دیر فهمیده باشد این سال‌ها چه کرده

ازدواج کودکان پدیده‌ای پنهان، اما عمیقاً ریشه‌دار در ساختارهای اجتماعی بسیاری از جوامع است؛ پدیده‌ای که معمولاً پشت واژگانی چون «سنت»، «مصلحت» یا «حفاظت از دختران» پنهان می‌شود…

از روزی که پا به خانه امن گذاشته، یک‌جای دلش هنوز آرام نمی‌گیرد. می‌داند اینجا، در حاشیه‌ی تهران، خطری تهدیدش نمی‌کند؛ می‌داند شوهر معتادش دیگر به او دسترسی ندارد.

از منظر حقوقی، خشونت اقتصادی، روانی و رفتاری -هرگاه با قصد کنترل همراه باشد- در زمره اعمال خشونت‌آمیز قرار می‌گیرد.

خشونت علیه زنان را همیشه نمی‌شود در همان لحظه فهمید. گاهی هیچ صدایی ندارد. از جایی شروع می‌شود که زنی حس می‌کند باید بیشتر از حد معمول مراقب رفتار و حرف‌هایش باشد.

خشونت علیه زنان و تخریب محیط زیست پیوندی بنیادین در نابرابری دارند. نابرابری در بهره­‌مندی از منابع باعث و بانی اصلی چرخه خشونت است و این چرخه وقتی شدت می‌یابد که منابع کاهش پیدا کرده و رقابت بر سر دسترسی به آن افزایش پیدا کند.

زنان بیش از هر زمان دیگری در معرض نمایش، مقایسه و ارزیابی‌اند. از عکس‌های اینستاگرامی گرفته تا تبلیغات پزشکی و زیبایی، بدن زن به صحنه‌ای برای کسب توجه، اعتبار و درآمد بدل شده است.

مجموعه‌ی عکس‌هایی که این‌جا می‌بینید، روایت‌هایی واقعی از زنانی‌ است که در زندگی روزمره با فشارها، محدودیت‌ها و خشونت‌های پنهان مواجه‌اند؛ خشونتی که همیشه آشکار نیست، اما در رفتارها و انتخاب‌های اجباری آن‌ها دیده می‌شود.

در سال‌های اخیر، زیر پوست ظاهراً آرام و بی‌خطرِ تبلیغات فرهنگی کتاب، نظمی پنهان در حال بازتولید است؛ نظمی که با چهره‌ای موقر و زبانی به ظاهر بی‌طرف، ستون‌های سلطه‌ی مردسالارانه را محکم‌تر می‌سازد.