«نوبنیادگرایی»، انتخابات ریاست جمهوری و جنبش زنان ، نوشین احمدی خراسانی
مدرسه فمینیستی: پس از دو دهه، دور تازه فعالیت جنبش حقوق برابر در ایران که به منظور تغییر قوانین تبعیض
ادامهمدرسه فمینیستی: پس از دو دهه، دور تازه فعالیت جنبش حقوق برابر در ایران که به منظور تغییر قوانین تبعیض
ادامهمیدان زنان در حالی که ائتلاف بی نظیر گروه های درگیر در جنبش زنان به گشودن عرصه های عمومی بدیل
ادامهآیا حقوق زنان به معنی حقوق «یک» زن است؟ آیا حقوق برابر به این معنی است که همه زنان به یک سیاستمدار کمک کنند یا این که به این معنی است که سیاستمداران به خواسته های زنان توجه کنند؟
ادامهدویچه وله «اگر مردها بخش بزرگی از مشکل هستند، باید بخشی از راه حل هم باشند. ما باید به وجود
ادامه– شاید اگر رهبران این نظام به جای بولتنهای سعید امامیها و شریعتمداریها، سری به تارنمای کانون زنان می زدند،
ادامهسرکوب هدف نیست وسیله است. زندان، شکنجه و اعدام وسیله ای برای حاکم کردن نوعی “منطق” است که در تحلیل اوضاع به نفع قدرت است.مهم حاکم کردن گفتمان سرکوب است. در همان زمین بازی تعیین شده و با همان “توپ” بازی کردن تا آرام آرام ” فراموشی” چیره شود و اصل ماجرا فقط به بازی و یا با کدام توپ و در کدام حصار بازی کردن محدود شود.
ادامهکانون زنان ایرانی – ترانه بنی یعقوب : پنج شنبه تعدادی از فعالان جنبش زنان در ایران به مناسبت روز ۲۲ خرداد که چند سالی است با نام روز همبستگی زنان خوانده می شود به دار آباد تهران رفتند. اما از ابتدای میدان دار آباد با حضورگسترده نیروهای پلیس و ون های گشت ارشاد مواجه شدند.آنها که به مناسبت بزرگداشت ۲۲ خرداد تنها قصد پیاده روی دسته جمعی در این کوهپایه اطراف شهر تهران و با هم بودن را داشتند با دیدن این منظره متعجب و حیرت زده شدند. نه فقط نشست زنان به مناسبت بزرگداشت ۲۲ خرداد درسالن گالری راه ابریشم ایرانی – با ممانعت نیروهای امنیتی مواجه شد که حتی اجازه ورود به کوهپایه های اطراف تهران را نیز نیافتند.آنها قصد داشتند کوهنوردی کنند و دقایقی در یک قهو ه خانه با هم چای و قهوه بخورند.
ادامهکانون زنان ایرانی : امروز ماموران امنیتی ژیلا بنی یعقوب ، روزنامه نگار و سردبیر وب سایت کانون زنان ایرانی
ادامهدر هرگوشه میدان گروهی از زنان و مردان که اغلب هم جوان بودند،لحظه هایی گردهم می آمدند و خیلی سریع با هجوم پلیس های باتوم به دست پراکنده می شدند..با هربار دیگر فرق می کرد.همیشه زنان می توانستند تجمعی را شکل دهند و بعد با حمله پلیس پراکنده می شدند .اما این بار پلیس از همان آغاز اجازه نداده بود که تجمع شکل بگیرد.جمع کوچکی که شعار می داد ما “زنیم ،انسانیم ،شهروند این دیاریم اما حقی نداریم” ،حالا دیگر با یورش پلیس پراکنده شده بود.از یک پلیس زن که قدم می زد و مواظب اطرافش بود،پرسیدم :”آیا می دانی که این زنان در اعتراض به چه چیزی امروز در اینجا تجمع کرده اند؟”گفت :”نمی دانم و علاقه ای هم ندارم که بدانم.”
ادامهاز گذشته روابط انسانی تا به امروز بسیار شنیده ایم پسری دختر موردعلاقه اش را تنها به این دلیل که نخواسته با وی ارتباط داشته باشد به قتل رسانده و یا دختری که به صورت پسر مورد علاقه اش که راضی به ازدواج با او نشده اسید پاشیده است
ادامه