کار زنان

کانون زنان ایرانی -باران محمدی :آلونک ها در راهروهایی باریک با سقف ریخته و خشت نما و کابل های برق آویزان از هر سو در یک ردیف به گونه ای قرار گرفته اند که باد از هر سو درهای آن را به هم می پیچاند. آلونک ها اتاق هایی ۹ متری هستند که از دو الی ۱۲ نفر در آن زندگی می کنند که معمولا توسط استادکارها در اختیار خانواده ها قرار می گیرد.

ترجمه ی کانون زنان ایرانی:” هانا وامیتا “،کشاورز زن کنیایی با دست های بزرگ و زمخت خود محل پول هایش را که از شوهرش پنهان کرده نشان می دهد . پول هایی که باید برای خرید بذر ،تهیه غذا برای خانواده و پرداخت هزینه تحصیل چهار فرزند و دو نوه اش ، صرف شود . او تلاش می کند که این پول را در قفسه های اشپزخانه و هر جای دیگری مخفی کند . اما بهترین و مطمئن ترین روش مخفی کردن آن زیر لباس هایش است

از گذشته روابط انسانی تا به امروز بسیار شنیده ایم پسری دختر موردعلاقه اش را تنها به این دلیل که نخواسته با وی ارتباط داشته باشد به قتل رسانده و یا دختری که به صورت پسر مورد علاقه اش که راضی به ازدواج با او نشده اسید پاشیده است

سحر افاضلی :پنج راننده زن اتوبوس های بی .آر.تی (B.R.T)، با مانتو شلوارهای قهوه ای، یک شکل و سردوشی هایی که نشان شرکت واحد روی آن دوخته شده است در اتوبوس های برقی ایستگاه دپوی بعثت مشغول آموزش رانندگی با اتوبوس های برقی هستند.
یکی از این زنان که دستکش های سفید کار پوشیده، سعی می کند کابل های برق اتوبوس را که از سیم برق جداشده، به جای اول خود بازگرداند.
در هوای گرم و آفتابی دپوی بعثت انتهای خیابان ۱۷ شهریور، کلاه های نقاب دار روی مقنعه های خود گذاشته اند و عینک دودی به چشم زده اند.
این زنان چند ماهی است که در ناوگان اتوبوس های ویژه بی آرتی مشغول رانندگی شده اند و حضور آن ها بسیاری از مسافران تهران را متعجب کرده است.

انعکاس اخبار زنان و آنچه به عنوان خبر نهایی در صفحات کاغذی روزنامه ها می بینیم تمام واقعیت نیست.
حاکمیت گفتمان مردانه در این حوزه خودش را فاش می کند .

احقاق حقوق زنان کاملا وابسته به مسایل اقتصادی است و نمی‌توان از حقوق برابر بدون پیش زمینهء اقتصادی‌اش سخن گفت…حقوق یا قوانین وقتی تغییر می‌یابد که نیازش احساس شود. نیاز اقدام را به دنبال دارد و این همان مسیر دیالکتیک تاریخی است;نیازی که با کار آغاز می‌شود.