کودکان افغانستانی

هم‌اکنون چهره‌ای از ایران، شوربختانه نه به دست بیگانگان و دشمنان ایران، بلکه به دست برخی از خود ایرانیان ساخته شده و به جهانیان نمایش داده می‌شود که به شدت نژادپرست است، با تمام ویژگی‌های ترسناک و ضدانسانی‌اش.

امروز آخرین بار بود که آمد. آمده بود خداحافظی.
گفت برمی‌گردد به کشورش. کشوری که برایش بیشتر شبیه یک افسانه‌ی تاریک است تا خانه‌ای روشن.

آن‌چه امروز در جریان است، صرفاً یک تصمیم اجرایی یا اداری در حوزه‌ مهاجرت نیست؛ بلکه تصمیمی با پیامدهای عمیق انسانی، روانی و اجتماعی‌ست؛ به‌ویژه برای کودکانی که هیچ‌گاه انتخاب‌گر وضعیت خود نبوده‌اند.

با نظری به کودکان مهاجر افغانستانی بیست نوامبر، روز جهانی کودکسالروز تصویب پیمان نامه جهانی حقوق کودکانبیست نوامبر برابر با