انوشه انصاری: می خواهم از فضا به ایران نگاه کنم، جایی که نخستین بار از آن به ستاره‌ها نگاه کرده بودم
خبرگزاری انتخاب : روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز در گزارشی با اشاره به اینکه یک زن ایرانی قرار است هفته آینده به فضا سفر کند، نوشت که وی نخستین زنی است که به عنوان یک فضانورد غیرحرفه‌ای به فضا سفر خواهد کرد.
نیویورک تایمز روز سه شنبه نوشت:انوشه انصاری که تا سن ۱۶سالگی در ایران زندگی می‌کرده،گفته است فضا همیشه بخشی از زندگی او بوده و هم‌اکنون رویاهای این زن در حال تبدیل شدن به حقیقت است و او قرار است به عنوان نخستین فضانورد زن غیرحرفه‌ای به فضا سفر کند.
“خانم انصاری قرار است روز دوشنبه به همراه دو فضانورد حرفه‌ای توسط یک فضاپیمای روسی از پایگاه فضایی بین‌المللی در قزاقستان به فضا سفر کنند”.
به نوشته نیویورک تایمز ، انصاری که هم‌اکنون یک شهروند آمریکایی و سرمایه‌دار است به عنوان چهارمین جستجوگر خصوصی در جهان به فضا سفر خواهد کرد. هرچند هزینه تمام شده این سفر به فضا افشا نشده ولی گزارش شده شرکت “ماجراجویی‌های فضایی” که این سفرها را برنامه ریزی می‌کند برای هر نفر مبلغ ۲۰میلیون دلار دریافت می‌کند که بخش اعظم آن به برنامه فضایی روسیه اختصاص داده می‌شود.
بنابر این گزارش، خانم انصاری پیش از این به عنوان جانشین “دایسوکه انوموتو” ( (Daisuke Enomotoتاجر ژاپنی بود و هنگامی که او با یک بیماری مواجه شد، نوبت به خانم انصاری رسید.
به نوشته نیویورک تایمز، “دنیس تیتو” ( (Dennis Titoتاجر آمریکایی ، نخستین فضانورد غیر حرفه‌ای بود که در سال ۲۰۰۱به فضا سفر کرد. پس از او نیز “مارک شاتلوورت” ( (Mark Shuttleworthاز آفریقای جنوبی به فضا رفت . “گریگوری اولسن” ( (Gregory Olsenنیز آخرین فردی غیرحرفه‌ای بوده که در سال ۲۰۰۵به فضا سفر کرده است.
خانم انصاری که روز سه‌شنبه ۴۰ساله شد در مصاحبه خود با ابراز تاسف از اینکه آقای انوموتو این فرصت را از دست داده، گفت: از این فرصت برای ماجراجویی در فضا استفاده خواهد کرد.
این درحالی است که خانم انصاری تمایل زیادی دارد که برای دیگر زنان که می‌خواهند کارهای غیرمنتظره انجام دهند به عنوان یک الگو باشد.
نیویورک تایمز نوشت: خانم انصاری هنگام سفر به آمریکا ۱۶سال سن داشت.
او پس از دریافت مدرک لیسانس خود در رشته مهندسی الکترونیک و کامپیوتر از دانشگاه “جرج میسون”، مدرک فوق لیسانس خود را در مهندسی الکترونیک از دانشگاه جرج واشنگتن دیافت کرد. هم اکنون نیز او در حال گرفتن فوق لیسانس دیگری در رشته ستاره شناسی از دانشگاه “سوینبورن” در استرالیا است.
بنابر این گزارش، خانم انصاری پس از دانشگاه در بخش مهندسان شرکت مخابراتی MCIمشغول به کار شد که در آنجا با حمید انصاری همسر کنونی خود آشنا شد. او در سال ۱۹۹۳همسر خود را متقاعد کرد که از شرکت MCIخارج و خود یک شرکت مخابراتی راه اندازی کنند.
آنها شرکت “تلکام تکنولوژی” را راه اندازی کردند و پس از دریافت حق امتیازهای بزرگ، توانستند این شرکت را صدها میلیون دلار به فروش برسانند.
خانواده انصاری پس از آن شرکت Prodea Systemsرا که یک شرکت فن آوری دیجیتال و سرمایه‌گذاری در ایالت تگزاس است ، تاسیس کردند. این شرکت هزینه سفر فضایی خانم انصاری را پرداخت کرده است.
نیویورک تایمز نوشته است: خانم انصاری که مدت شش ماه برای این سفر آموزش دیده، سعی کرد در این مدت علاوه بر زبان‌های فارسی، انگلیسی و فرانسوی، به زبان روسی نیز مسلط شود.
او در عین حال واژه گردشگر فضایی را نمی‌پسندند. به گفته او یک گردشگر تنها بلیت تهیه می‌کند و به هرجایی می‌رود. به گفته انصاری، آنها شش ماه آموزش نمی‌بینند که شامل آموزش حفظ جان در آب و زمین است.
آنها همچنین طرز استفاده کامل از سیتسم فضا پیما را نیز یاد نمی گیرند.
انصاری اخیرا در یک مصاحبه خبری در پاسخ به این سئوال که چرا روی لباس سفرش هم پرچم آمریکا و هم پرچم ایران را زده ، گفت:بخاطر این است که نشان بدهم دو کشور در زندگی من نقش داشته‌اند.
نیویورک تایمز می‌نویسد: انصاری با اشاره به اینکه در ایران به دنیا آمده است و تا ۱۶سالگی در آن کشور زندگی کرده می‌گوید من ریشه‌های زیادی در ایران دارم و به مردم و فرهنگ این کشور بسیار نزدیک هستم.
وی افزوده که پیام‌های تشویقی زیادی از سراسر جهان، از جمله ایران دریافت کرده است.
به گفته انصاری، می‌خواهم به زنان و دختران نقاط دور افتاده جهان بگویم آنها باید به چیزی که می‌خواهند اعتقاد داشته باشند و آن را دنبال کنند.
نیویورک تایمز افزوده است: باتوجه به اینکه او در آخرین دقایق برای سفر به فضا آماده شده، لذا قادر نخواهد بود در سفر هشت روزه خود به ایستگاه فضایی، برخی از کارهایی که تمایل به انجام آنها را داشت انجام دهد.
وی گفته است:می‌خواهم با سفر به فضا تصاویری را که در گذشته جمع‌آوری کرده‌بودم، شخصا مشاهده کنم و از آنجا به ایران که در آنجا بزرگ شده‌ام نگاه کنم، جایی که نخستین بار از آن به ستاره‌ها نگاه کرده بودم.